Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019

Οι Ναζί και το πυρηνικό τους πρόγραμμα






Ο Κόσμος της επιστήμης μας διηγείται μία ιστορία από την περίοδο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, για έναν μυστηριώδη κύβο: 

Ο μυστηριώδης κύβος έφτασε το καλοκαίρι του 2013. Ο φυσικός Timothy Koeth είχε συμφωνήσει να πάει σε ένα πάρκιγκ για μια απροσδιόριστη παράδοση. Μέσα σε έναν μπλε υφασμάτινο σακί, τυλιγμένο σε χάρτινες πετσέτες, βρήκε ένα μικρό κομμάτι ουρανίου.

Ήταν περίπου 5 εκατοστά σε μέγεθος, με «ένα λευκό κομμάτι χαρτί τυλιγμένο γύρω του, σαν σημείωμα για λύτρα τυλιγμένο σε πέτρα», λέει ο Koeth. Στο χαρτί υπήρχε ένα μήνυμα: «Πάρθηκε από τον αντιδραστήρα που ο Χίτλερ προσπάθησε να κατασκευάσει. Δώρο του Ninninger».

Ο Koeth, ως συλλέκτης πυρηνικών αναμνηστικών, ενθουσιάστηκε. «Αμέσως κατάλαβα τι ήταν αυτό το πράγμα», λέει. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, γερμανοί επιστήμονες είχαν προσπαθήσει να χτίσουν έναν πυρηνικό αντιδραστήρια, μέχρι που οι κύβοι ουρανίου που είχαν (περισσότεροι από 600) κατασχέθηκαν από τους Συμμάχους και μεταφέρθηκαν στις ΗΠΑ.

Ο Koeth, του Πανεπιστημίου του Maryland στο College Park, θεώρησε ότι ο κύβος του θα μπορούσε να είναι από αυτούς, αλλά ήθελε να επιβεβαιώσει το προαίσθημά του. Στη διαδικασία, αυτός και η μεταπτυχιακή φοιτήτρια Miriam Hiebert κατέληξαν σε ένα εντυπωσιακό συμπέρασμα, το οποίο ανακοίνωσαν την 1η Μαΐου στο Physics Today. Αντίθετα από ό,τι πιστευόταν, οι γερμανοί επιστήμονες θα μπορούσαν να είχαν δημιουργήσει έναν πυρηνικό αντιδραστήρα κατά τη διάρκεια του πολέμου, αλλά ο ανταγωνισμός μεταξύ ομάδων παρακώλυσε την προσπάθεια.

Το πρώτο στοιχείο για την κληρονομιά του κύβου ήταν η επιφάνειά του. Σημαδεμένη με φυσαλίδες, φανέρωνε πρωτόγονη τεχνικές επεξεργασίας ουρανίου, οι οποίες χρησιμοποιούνταν την εποχή εκείνη. Ένα άλλο στοιχείο ήταν η ονομασία «Ninninger» στο σημείωμα. Η έρευνα αποκάλυψε ότι ήταν το ανορθόγραφο όνομα του Robert Nininger, ο οποίος είχε εμπλακεί με την πολεμική προσπάθεια των ΗΠΑ να κατασκευάσουν μια ατομική βόμβα, γνωστή ως Σχέδιο Μανχάταν. Η χήρα του Nininger επιβεβαίωση ότι κάποτε εκείνος κατείχε έναν κύβο ουρανίου και το έδωσε σε κάποιον φίλο του. Ο Koeth θεωρεί ότι ο κύβος άλλαξε χέρια αρκετές φορές πριν τελικά φτάσει σε εκείνον (τα επίπεδα ραδιενέργειας είναι αρκετά χαμηλά, ώστε ο κύβος είναι ασφαλής για να τον κρατάει κάποιος).

Μετά από δοκιμές, βρέθηκε ότι ο κύβος ποτέ δεν ήταν σε ενεργό αντιδραστήρα. Αν είχε συμπεριληφθεί, οι ερευνητές θα είχαν εντοπίσει ακτίνες γ από το ισότοπο καίσιο-137.

Το αναπάντεχο αποτέλεσμα των ερευνών ήταν ότι οι προσομοιώσεις που έγιναν με σύγχρονο υπολογιστή έδειξαν ότι οι 664 κύβοι ουρανίου που είχαν οι Γερμανοί δεν ήταν αρκετοί για να δημιουργηθεί ένας πυρηνικός αντιδραστήρας. Χρειάζεται ένα ελάχιστο ποσό, μια κρίσιμη μάζα. Για να φτάσουν σε αυτή την μάζα, οι Γερμανοί, που εργάζονταν υπό τις οδηγίες του φυσικού Werner Heisenberg, χρειάζονταν ακόμα μερικές εκατοντάδες κύβους.

Αλλά, όπως οι Koet και Hiebert βρήκαν σε έγγραφα στα Εθνικά Αρχεία του College Park, υπήρχαν αναφορές σε άλλους 400 τουλάχιστον κύβους που είχε μια άλλη ερευνητική ομάδα Γερμανών. Την εποχή εκείνοι γερμανικές επιστημονικές ομάδες ανταγωνίζονταν η μία την άλλη. Αν είχαν συνεργαστεί, θα είχαν αρκετό ουράνιο για να φτιάξουν αντιδραστήρα. Ωστόσο, οι γερμανοί επιστήμονες απείχαν πολύ από τη δημιουργία ατομικής βόμβας.
Πηγή: indeepanalysis.gr
read more

Σάββατο, 18 Μαΐου 2019

Χειρόγραφο Voynich: Ένα από τα πιο μυστηριώδη κείμενα στον κόσμο αποκρυπτογραφείται





Ο Κόσμος του Μεσαίωνα και οι θεραπευτικές πρακτικές του περιέχονται στο χειρόγραφο Voynich:
Το χειρόγραφο Voynich, το οποίο περιγραφόταν ως το πιο μυστηριώδες κείμενο του κόσμου, πήρε το όνομά του από τον αμερικανο-πολωνό έμπορο παλαιών βιβλίων Wilfrid M. Voynich, ο οποίος το απέκτησε το 1912, ένα μικρό βιβλίο διαστάσεων 2,35 x 16,2 εκ., και 240 περίπου σελίδων.

Σχεδόν κάθε σελίδα του χειρογράφου περιέχει επιστημονικά και βοτανικά σχέδια σε αποχρώσεις του πράσινου, του καφέ, του κίτρινου, του μπλε και του κόκκινου. Η περγαμηνή που έχει χρησιμοποιηθεί χρονολογείται το 1404-1438.

Αν και ο σκοπός και το νόημα του χειρογράφου παρέμεναν άγνωστα για τους μελετητές εδώ και πολλές δεκαετίες, ο Dr. Cheshire χρειάστηκε μόλις δύο εβδομάδες για να ταυτοποιήσει τη γλώσσα και το σύστημα γραφής του κειμένου.

«Βίωσα μια σειρά από στιγμές “Εύρηκα!”, ενώ αποκωδικοποιούσα τον κώδικα, οι οποίες ακολουθούνταν από μια έννοια δυσπιστίας και ενθουσιασμού, όταν συνειδητοποίησα το μέγεθος του επιτεύγματος, τόσο ως προς τη γλωσσική σημασία του όσο και ως προς τις αποκαλύψεις σχετικά με την πηγή και το περιεχόμενο του χειρογράφου», είπε ο Dr. Cheshire.

Όπως αναφέρει ο Dr. Cheshire, το χειρόγραφο Voynich έχει γραφτεί στην πρωτο-ρωμανική – μια γλώσσα προγενέστερη των ρωμανικών γλωσσών, περιλαμβανομένων των πορτογαλικών, των ισπανικών, των γαλλικών, των ιταλικών, των καταλανικών και των γαλλικιανών. Η γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε ήταν ευρέως διαδεδομένη στη Μεσόγειο κατά την περίοδο του Μεσαίωνα, αλλά σπάνια χρησιμοποιούνταν σε επίσημα ή σημαντικά έγγραφα, επειδή η λατινική ήταν η γλώσσα των βασιλιάδων, της Εκκλησίας και του κράτους. Κατά συνέπεια, η πρωτο-ρωμανική χάθηκε, μέχρι τώρα.

«Η αλφάβητος του χειρογράφου είναι ένας συνδυασμός ασυνήθιστων και πιο συνηθισμένων συμβόλων. Δεν περιλαμβάνει ειδικά σημεία στίξης, αν και κάποια γράμματα έχουν ποικιλία συμβόλων που δηλώνουν στίξη ή φωνητική προφορά. Όλα είναι γραμμένα σε πεζά και δεν υπάρχουν διπλά σύμφωνα».

Από τις μεταφράσεις που έχει κάνει ο Dr. Cheshire, αποκαλύπτεται ότι το χειρόγραφο είναι μια συλλογή πληροφοριών για θεραπείες με βότανα, θεραπευτικά μπάνια και αστρολογικές αναλύσεις που αφορούν το γυναικείο μυαλό, το σώμα, την αναπαραγωγή, την ανατροφή και την καρδιά σύμφωνα με τις Καθολικές και Ρωμανικές παγανιστικές πίστεις της μεσογειακής Ευρώπης κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα.

Πιο συγκεκριμένα, το χειρόγραφο συντάχθηκε από μια δομινικανή μοναχή ως πηγή αναφοράς για τη Μαρία της Καστίλλης, Βασίλης της Αραγονίας, η οποία ήταν θεία της Κατερίνας της Αραγονίας.

Θα πρέπει, βέβαια, να σημειωθεί ότι η υπόθεση του Dr. Cheshire αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό από διάφορους ερευνητές.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο στο περιοδικό Romance Studies.


Πηγή: indeepanalysis.gr
read more

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

Η Λευκοφορεμένη






Ο Κόσμος των φαντασμάτων είναι γεμάτος με ιστορίες που έχουν ως θέμα την εμφάνιση παράξενων και ανεξήγητων  φασματικών μορφών. Μία ιστορία αυτού του είδους, με τίτλο: Η Λευκοφορεμένη, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Μπουκέτο στο τεύχος με ημερομηνία 16/11/1924. Την ιστορία διηγείται ένας αναγνώστης του περιοδικού:

Ο κ. Ν. Ζορμπάς μας αφηγείται εν επιστολή του τα εξής:

-"Ήταν θέρος κι’ επήγαμε αποβραδύς οικογενειακώς σ’ ένα μας χωράφι, έξω από την πόλι, να κοιμηθούμε και να σηκωθούμε το πρωί ν’ αρχίσουμε το θέρισμα. Το μέρος αυτό έλεγαν πως είνε στοιχιωμένο, μα δεν εδώσαμε ποτέ σημασία στα λόγια του κόσμου. Κατά τα μεσάνυχτα, καθώς κοιμώμουν, αισθάνθηκα κάποιον και να με πατά. Άνοιξα τα μάτια μου κι’ αντίκρυσα τρομαγμένος να στέκη εμπρός μου μια λευκοφορεμένη γυναίκα. Ετρόμαξα, αλλά κι’ αυτή απομακρύνθηκε αμέσως και πήγε και κάθησε σ’ έναν αντικρυνό βράχο. Ξύπνησα τότε τον πατέρα μου, τούδειξα την ασπροντυμένη κυρία, μα δεν μπορούσε να διακρίνη τίποτε, ως που σιγά σιγά αυτή έσβυσε, εχάθηκε εντελώς! …"
(Το κείμενο είναι γραμμένο στο μονοτονικό, αλλά διατηρήθηκε η ορθογραφία και η σύνταξη του πρωτοτύπου).


read more

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2019

Homo luzonensis:Ένα νέο είδος προϊστορικού ανθρώπου





Ο Κόσμος της Επιστήμης της παλαιοανθρωπολογίας ανακαλύπτει ένα νέο είδος προϊστορικού ανθρώπου:

Ένα πρώιμο ανθρώπινο είδος, με μοναδική σύνθεση πρωτόγονων (δηλαδή, όπως του αυστραλοπιθηκίνου) και κατοπινά (δηλαδή σαν του Homo Sapiens) μορφολογικά χαρακτηριστικά, ζούσε στις Φιλιππίνες περίπου 50.000-70.000 χρόνια, σύμφωνα με τα ευρήματα μιας διεθνούς ομάδας παλαιοανθρωπολόγων.

Το όνομά του Homo luzonensis. Ανακαλύφθηκε στο σπήλειο Callao στην περιοχή Peñablanca, του βόρειου Luzon, στις Φιλιππίνες.

Η ομάδα, με επικεφαλής τον καθηγητή του Εθνικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας Philip Piper, βρήκε τα υπολείμματα δύο τουλάχιστον ενηλίκων και ενός νεαρού στα ίδια αρχαιολογικά σημεία.

Όπως ανέφερε ο καθηγητής «Οι αυστραλοπιθηκίνες περπάτησαν στην αφρικανική Γη για τελευταία φορά περίπου δύο εκατομμύρια χρόνια πριν και θεωρούνται ως πρόγονοι της ομάδας των Homo, στην οποία περιλαμβάνονται οι σύγχρονοι άνθρωποι».

«Οπότε, το ερώτημα είναι αν κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά εξελίχθηκαν ως προσαρμογές στη ζωή στο νησί ή αν ήταν ανατομικά στοιχεία που πέρασαν στον Homo luzonensis από τους προγόνους τους τα προηγούμενα 2 εκατομμύρια χρόνια».

Σύμφωνα με την ομάδα, ο Homo luzonensis επίσης έχει ορισμένα μοναδικά σκελετικά χαρακτηριστικά κοινά με τον περίφημα Homo floresiensis, που ανακαλύφθηκε στα ινδονησιακά νησιά Flores.

«Ενώ υπάρχουν ακόμα πολλές ερωτήσεις σχετικά με την καταγωγή του Homo luzonensis και τη διάρκεια ζωής τους στο νησί Luzon, πρόσφατες ανασκαφές στην κοντινή κοιλάδα Cagayan παρέχουν αποδείξεις ενός σφαγμένου ρινόκερου και λίθινα εργαλεία που χρονολογούνται περίπου το 700.000 χρόνια πριν», είπε ο καθηγητής Piper.

Η ανακάλυψη δημοσιεύτηκε στις 11 Απριλίου στο περιοδικό Nature.

Φωτό: Ninara / CC BY 2.0.

read more

Σάββατο, 11 Μαΐου 2019

Υπάρχουν σκουληκότρυπες που μπορούμε να ταξιδέψουμε μέσω αυτών;




Ο Κόσμος της επιστήμης αναπτύσσει νέες θεωρίες για τον Κόσμο του σύμπαντος:

Ο φυσικός του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ Daniel Jafferis και οι συνεργάτες του έδειξαν ότι οι σκουληκότρυπες – θεωρητικές πύλες στον χωροχρόνο που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν σύντομες οδούς για μεγάλα ταξίδια στο Σύμπαν – μπορούν να υπάρξουν.

«Αλλά μην ετοιμάζετε ακόμα τις αποσκευές σας για ταξίδι στην άλλη άκρη του Γαλαξία», επεσήμανε ο δρ. Jafferis.

«Αν και θεωρητικά είναι πιθανό, δεν είναι χρήσιμο για τους ανθρώπους να ταξιδέψουν μέσα από αυτές», είπε ο συγγραφέας της μελέτης. «Χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να ταξιδέψεις μέσα από αυτές τις σκουληκότρυπες από ό,τι να πας ευθεία, οπότε δεν είναι πολύ χρήσιμες για ταξίδια στο διάστημα».

Η νέα θεωρία προέκυψε όταν ο δρ. Jafferis και οι συν-συγγραφείς άρχισαν να προβληματίζονται σχετικά με δύο μαύρες τρύπες που είχαν εμπλακεί σε κβαντικό πεδίο, όπως είχαν μελετηθεί από φυσικούς από το Institute for Advanced Study του Πρίνστον και το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ.

Αν και αυτό σημαίνει ότι η άμεση σύνδεση μεταξύ μαύρων τρυπών είναι πιο σύντομη από τη σύνδεση μιας σκουληκότρυπας – και επομένως το ταξίδι μέσω σκουληκότρυπας δεν είναι συντόμευση – η θεωρία προσφέρει νέα στοιχεία για την κβαντική μηχανική.

«Από την εξωτερική οπτική, το ταξίδι μέσω σκουληκότρυπας αντιστοιχεί με κβαντική τηλεμεταφορά χρησιμοποιώντας εμπλεκόμενες μαύρες τρύπες», είπε ο δρ. Jafferis.

Μέχρι σήμερα, ένα μεγάλο εμπόδιο για τη διαμόρφωση σκουληκοτρύπων είναι η ανάγκη για αρνητική ενέργεια, που φαίνεται να είναι ασύμφωνη με την κβαντική βαρύτητα.

Ωστόσο, η ομάδα ξεπέρασε αυτό το πρόβλημα χρησιμοποιώντας εργαλεία κβαντικής θεωρίας πεδίου, υπολογίζοντας τις κβαντικές συνέπειες όμοια με το Casimir effect.

Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στις 13 Απριλίου, στο 2019 American Physical Society AprilMeeting στο Ντένβερ του Κολοράντο.

Πηγή: indeepanalysis.gr
read more

Σάββατο, 20 Απριλίου 2019

Πομπηία:Στο "φως" αρχαίο ταχυφαγείο (fast food)





Ο Κόσμος της αρχαιότητας εκπλήσσει με τα ευρήματα που έρχονται στο φως:
Η Πομπηία διέθετε το είδος των μαγαζιών που σήμερα θα ονομάζαμε «fast food». Συγκεκριμένα υπήρχαν 150 θερμοπωλεία, τα οποία εξυπηρετούσαν κατά κύριο λόγο τους φτωχότερους κατοίκους της περίφημης πόλης, που σπανίως διέθεταν μαγειρείο στο σπίτι τους.

Σε αυτά εξυπηρετούνταν όχι μόνο οι κάτοικοι, αλλά και οι ταξιδιώτες, οι οποίοι μπορούσαν να αγοράσουν ένα ζεστό, πρόχειρο γεύμα. Το μενού περιελάμβανε συνήθως παστό ψάρι με ψωμί, ψημένο τυρί, φακές και κρασί. Μάλιστα, επιγραφή -δηλαδή, τιμοκατάλογος- που έχει αποκαλυφθεί στο παρελθόν αποτελεί τεκμήριο των χαμηλών τιμών.

Η πιο πρόσφατη ανακάλυψη στην Πομπηία είναι ένα φρέσκο θερμοπωλείου ηλικίας 2.000 ετών, σε εξαιρετική κατάσταση, φωτογραφία του οποίου ανάρτησε στο instagram, ο Μάσιμο Οσάνα, διευθυντής του αρχαιολογικού πάρκου της Πομπηίας.


Πηγή: indeepanalysis.gr
read more

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2019

Επιστήμονες ανέστρεψαν, για κλάσματα δευτερολέπτου, το "βέλος του χρόνου"





Ο Κόσμος της επιστήμης ερευνά και  πειραματίζεται με τον χρόνο:
Ερευνητές από το Ινστιτούτο Φυσικής και Τεχνολογίας της Μόσχας (ΜΙΡΤ), αλλά και από τις ΗΠΑ και την Ελβετία έκαναν ένα σημαντικό επίτευγμα: για κλάσματα του δευτερολέπτου και με τη βοήθεια ενός αλγόριθμου αναστροφής του χρόνου επέστρεψαν την κατάσταση ενός κβαντικού υπολογιστή στο παρελθόν.

Αυτό σημαίνει ότι ανέστρεψαν το «βέλος του χρόνου» που υποτίθεται πως κινείται μόνο προς μια κατεύθυνση, το μέλλον. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Γκόρντεϊ Λεσόβικ, του Εργαστηρίου Φυσικής της Κβαντικής Τεχνολογίας Πληροφοριών του ΜΙΡΤ, υπολόγισαν επίσης την πιθανότητα που έχει ένα ηλεκτρόνιο στο διαστρικό χώρο να ταξιδέψει αυθόρμητα πίσω στο χρόνο.

«Δημιουργήσαμε τεχνητά μια κατάσταση που εξελίσσεται προς μια κατεύθυνση αντίθετη από εκείνη του θερμοδυναμικού βέλους του χρόνου», δήλωσε ο Λεσόβικ.

Οι επιστήμονες, με ένα ειδικό πρόγραμμα λογισμικού, τροποποίησαν την κατάσταση ενός κβαντικού υπολογιστή της ΙΒΜ, ώστε αυτή να εξελίσσεται προς τα πίσω, δηλαδή από το χάος προς την τάξη (το αντίθετο του δεύτερου νόμου της θερμοδυναμικής).

Όταν η κβαντική κατάσταση ενέπλεκε δύο κυβικά δυφία (qubits), τότε το ποσοστό επιτυχίας για την αναστροφή του χρόνου ήταν 85%, ενώ με τρία qubits – λόγω περισσοτέρων σφαλμάτων στον κβαντικό υπολογιστή – έπεφτε στο 50%.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Scientific Reports.

Πηγή: indeepanalysis.gr
read more