Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Μνήμες

Πατέρα, είσαι εδώ;

Ο Κόσμος των παράξενων φαινομένων, που παρουσιάζονται σε κατοικίες ή ανθρώπους μετά την απώλεια αγαπημένων τους προσώπων, έχει να μας διηγηθεί πολλές και παράδοξες ιστορίες για τις οποίες δεν δόθηκε ποτέ καμία εξήγηση. Ανάλογη είναι και η ιστορία ενός κοριτσιού που βίωσε περίεργες και μη αναμενόμενες εμπειρίες μετά την αναχώρηση του πατέρα της από τον τρισδιάστατο κόσμο μας.  ΠΑΤΕΡΑ, ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ; Ένα κορίτσι, του οποίου ο πατέρας πέθανε πριν κάποια χρόνια,   διαβεβαιώνει ότι δύο μέρες μετά το τραγικό συμβάν άρχισαν να συμβαίνουν περίεργα φαινόμενα   στο σπίτι της. Σύμφωνα με διηγήσεις της μία μέρα που βρισκόταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι των γονέων της ένιωσε ότι κάποιος την χάιδευε στο πρόσωπο. Κάθε φορά που βρισκόταν μόνη, ακουγόντουσαν θόρυβοι σε όλο το σπίτι. Κανένας δεν την πίστευε αλλά, όταν μία μέρα που η μικρή ξαδέρφη της έμεινε μαζί της, και αναγκάστηκαν να φύγουν από το σπίτι γιατί η μικρούλα φοβήθηκε από τους παράξενου θορύβους, άρχισαν να την πιστεύουν. Η τηλεόρα...

Ο Μ. Αλέξανδρος και ο Βουκεφάλας

Ο Αρχαίος Κόσμος μας διηγείται  την  ιστορία που ο  Μ. Αλέξανδρος δάμασε τον Βουκεφάλα: Το επεισόδιο με τον Βουκεφάλα, ένα ατίθασο άλογο που κανείς δεν είχε μπορέσει να ιππεύσει, φανερώνει την εξαιρετική τόλμη και την εξυπνάδα του νεαρού Αλεξάνδρου. Όταν παρατήρησε πως το άλογο τρόμαζε από την ίδια τη σκιά του, το έστρεψε προς τον ήλιο και έτσι μπόρεσε να το δαμάσει και να το ιππεύσει. Τον Βουκεφάλα τπν πήρε αργότερα ο Αλέξανδρος μαζί του στη μεγάλη του εκστρατεία και όταν πέθανε έστισε προς τιμήν του μία πόλη, την Αλεξάνδρεια Βουκεφάλα. Στην εικόνα: χάλκινο αγαλμάτιο ελληνιστικών χρόνων με παράσταση του δαμασμού του Βουκεφάλα (Φλωρεντία, Αρχαιολογικό Μουσείο). Πηγή: Ιστορία Ελληνικού Έθνους, Εκδοτ. Αθηνών, Τόμος Δ' 

Η γέννηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Για τον Αρχαίο Κόσμο η στιγμή της γέννησης του Μεγάλου Αλεξάνδρου (356 π. Χ.) είναι ένα σημαντικό γεγονός, που πλέκει την ιστορία με τον θρύλο: Η γέννηση του Αλεξάνδρου στάθηκε μια μεγάλη στιγμή στην ιστορία του ελληνισμού και της ανθρωπότητας. Ο θρύλος συνέδεσε το μεγάλο γεγονός με την καταστροφή του Ιερού της Αρτέμιδος στην Έφεσο από πυρκαγιά, καταστροφή που προανήγγειλε την κατάκτηση της Ασίας από τον Αλέξανδρο. Στην εικόνα: ελληνορωμαϊκό ψηφιδωτό με παράσταση της γεννήσεως του Αλεξάνδρου. Διακρίνεται η Ολυμπιάς δεξιά, ο Φίλιππος στο κέντρο και κάτω δεξιά ο μικρός Αλέξανδρος (Βηρυτός, Εθνικό Μουσείο) Πηγή:Ιστορία Ελληνικού Έθνους, Τόμος Δ' , Εκδ. Αθηνών

"Πήραν την Πόλη πήραν την ...", Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου

Ο Κόσμος της Ιστορίας ζωντανεύει μέσα στις σελίδες της Λογοτεχνίας: Πήραν την Πόλη πήραν την ..., Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου: Στις 29/ 5/ 1453 έγινε η άλωση της Κωνσταντινούπολης. Η κ. Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου με τον υπέροχο ρέοντα λογοτεχνικό λόγο της, στο έργο της:   Πήραν την Πόλη πήραν την ... περιγράφει, ιστορικά τεκμηριωμένες, τις τελευταίες 50 ημέρες πριν την άλωση της Βασιλεύουσας από τους Οθωμανούς Τούρκους. Ένα συγκλονιστικό ιστορικό μυθιστόρημα που όταν το διάβασα, πριν χρόνια, με συγκίνησε βαθύτατα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν εντός των τειχών της Πόλης ζώντας και εγώ, μαζί με τους πρωταγωνιστές της ιστορίας, τις τελευταίες στιγμές της παράδοσης της Κωνσταντινούπολης στην Οθωμανική λαίλαπα. Παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα από το μυθιστόρημα της κ. Λαμπαδαρίδου, στο οποίο περιγράφει τις τελευταίες στιγμές της Πόλης, λίγο πριν πέσει ηρωικά μαχόμενος ο τελευταίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και ολοκληρωθεί η άλωση... " Βλέπω τον αυτοκράτορα που...

Η σφαγή στο Δήλεσι

Η Δίκη των ληστών, δραστών της σφαγής στο Δήλεσι Ο Κόσμος του παρελθόντος μας διηγείται την ιστορία, της απαγωγής των "Λόρδων",  γνωστή  ως Σφαγή στο Δήλεσι. Ένα θλιβερό γεγονός που έλαβε χώρα στην περιοχή της Αττικής του 1870 και της οποίας το  τραγικό τέλος δόθηκε στο Δήλεσι: Στις 29 Μαρτίου 1870 συνέβη, στο Πικέρμι, το ατυχές γεγονός της απαγωγής  ξένων, κυρίως Άγγλων, περιηγητών από μία ομάδα ληστών, υπό την ηγεσία των αδελφών Χρήστου και Τάκου Αρβανιτάκη.  Η ιστορία της απαγωγής δεν είχε αίσιο τέλος, αφού κατέληξε στην εκτέλεση των ομήρων  από τους ληστές και στο διασυρμό της χώρας διεθνώς, τόσο για την αποτυχία των αρχών να ελευθερώσουν τους ομήρους όσο και για την διασύνδεση του υπουργού Στρατιωτικών Σκαρλάτου Σούτσου με τους ληστές. Από το ξενοδοχείο Αγγλία το πρωί της 29ης Μαρτίου 1870 ξεκίνησαν για μία εκδρομή στον Μαραθώνα  ο λόρδος και  η λαίδη Μάνκαστερ, Φρειδερίκος Βίνερ, ο γραμματέας της αγγλικής πρεσβείας Εδουάρδος Χέ...

Ναυμαχία του Γέροντα: Εκεί που έκλαψε ο Ιμπραήμ Πασάς(διοικητής του αιγυπτιακού στόλου)

Λάβαρο της Επανάστασης του 1821 της νήσου Σάμου Ο Κόσμος των επαναστατημένων Ελλήνων του 1821 κατατροπώνει τους Τούρκους και τους συμμάχους τους στη Ναυμαχία του Γέροντα:   Ο Μάρτιος του 1821 σηματοδοτεί την έναρξη του αγώνα για την Εθνική Παλιγγενεσία των Ελλήνων. Οι αγώνες ήταν πολλοί σε ξηρά και θάλασσα. Η Ναυμαχία του Γέροντα ήταν από τις πιο σημαντικές νίκες. Η νίκη των επαναστατημένων Ελλήνων στη Ναυμαχία του Γέροντα τον Αύγουστο του 1824 έσωσε την Σάμο από τις ορδές του Τούρκου Χοσρέφ Πασά και του Αιγύπτιου Ιμπραήμ. Ο ελληνικός στόλος με τον Μιαούλη κατατρόπωσε τον τουρκοαιγυπτιακό και έτσι αποφεύχθηκε μια καταστροφή της Σάμου, ανάλογη με αυτήν των Ψαρών τον Ιούνιο του 1824. "Η ναυμαχία αυτή ήταν η μεγαλύτερη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και έλαβαν μέρος 100 Τουρκικά Αιγυπτιακά Αλγερινά και Τυνησιακά πλοία εναντίον 75 περίπου Ελληνικών πλοίων. Ο Ισλαμικός στόλος συνετρίβη και μάλιστα συνελήφθη αιχμάλωτος ο ναύαρχος της Τυνησίας." Πηγή:  el.wikipedia...

Οι Αθηναϊκοί δρόμοι, Εμμανουήλ Ροΐδης

Ο Κόσμος των Αθηνών μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896. Μία περιγραφή του Εμμανουήλ Ροΐδη : Μη βιασθήτε να με κατατάξητε εις το γένος των αναμασσσητικών ζώων αν σας ομιλώ δια την κατάστασιν των αθηναϊκών δρόμων. Ούτε καμήλα είμαι ούτε επικήδειος ρήτωρ δια να μου αρέσουν τα αναμασσήματα. Τούτο όμως εσυλλογίσθην ότι μετά τους Ολυμπιακούς αγώνας οι Αθηναίοι, εξιππασθέντες από την λαμπρότητα της πανηγύρεως, την συρροήν του τόσου κόσμου, την παρουσίαν του βασιλέως και των πριγκίπων, τας σημαίας, τα σαλπίσματα, τας φωτοχυσίας, τας μουσικάς και του Λούη τας τιμάς, εκατάντησαν όλοι αθλομανείς. Η Πλάκα, προ πάντων, όπου κατοικώ, έγεινεν όλη ένα είδος Σταδίου. Καθ' ημέραν κινδυνεύω ν' ανατραπώ από υποψηφίους μαραθωνοδρόμους ή να σπάσουν οι δισκοβόλοι την κεφαλήν μου. Δια να σχηματίσετε ιδέαν του βαθμού εις τον οποίον έφθασεν η αγωνομανία, αρκεί να σας είπω ότι κάθε απόγευμα περί την δύσιν του ηλίου ημπορεί ο διαβάτης να καμαρώση περί τον πλάτανον της Πλάκας και το φανάρι το...

Οι Λευκοί της Θεσσαλίας Δούλοι

Ο Κόσμος του θεσσαλικού κάμπου στις αρχές του 20ου διεκδικεί τα δικαιώματά του. Αγωνίζεται για καλύτερες συνθήκες ζωής καθώς και για το δικαίωμα στην απόκτηση δικής του γης. Μετά την προσάρτηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα με τη  Συμφωνία Κωνσταντινούπολης (1881) , οι αγρότες περιμένουν να φυσήξει ο αέρας της ελευθερίας.  Όμως το ελληνικό κράτος, της εποχής εκείνης, δεν μπορεί να πληρώσει τις αποζημιώσεις που απαιτούνται για την απόκτηση των τσιφλικιών. Το πάγιο αίτημα των αγροτών για αναδασμό της γης μένει ανεκπλήρωτο.  Οι γαίες αγοράζονται από πλούσιους Έλληνες του εξωτερικού και οι αγρότες παραμένουν δέσμιοι κάτω από ένα καθεστώς δουλείας παρόμοιο με αυτό επί τουρκοκρατίας. Από το 1881 μέχρι το Μάρτιο του 1910 σημειώνονται εξεγέρσεις των αγροτών με αποκορύφωμα τα αιματηρά γεγονότα στο Κιλελέρ στις 6 Μαρτίου 1910. Η εξέγερση των αγροτών του θεσσαλικού κάμπου καταστέλλεται με την επέμβαση του στρατού. Οι άθλιες συνθήκες ζωής των αγροτών περιγράφονται σε ένα άρθρ...

Ο Μερακλής

Ο Κόσμος των γραφικών τύπων του παρελθόντος μας μιλά για  ένα γραφικό Ρουμελιώτη που κατέβηκε από το  χωριό του για να δει την εμπορική έκθεση που έγινε στην Αθήνα, στα πλαίσια του εορτασμού για την ηλεκτροδότηση της πρωτεύουσας, στις 18 Οκτωβρίου του 1888. Ο Τ. Γάριος    στο βιβλίο, Αθήνα και πάλι Αθήνα  λέει: Θαμπώθηκε από το τότε ιοστεφές άστυ. Την άραξε στον κήπο του Ζαππείου με  το τσιγκελωτό του μουστάκι και τη λερή φουστανέλλα του. Ο Μερακλής. Έβαφε ως τα βαθειά του γεράματα με τα προϊόντα "Μποτσιράκου" και στυλιζάριζε το μουστάκι του με άφθονη μαντέκα. Άμισθος φύλακας του κήπου και αυστηρός φρουρός της ηθικής. Άλλη παράγραφος τώρα το αν φλερτάριζε όλες τις ξερακιανές Εγγλέζες κουβερνάντες. Λέγεται πως σαν είδε κάποτε ένα ζευγαράκι να φιλιέται άναψε, φούντωσε, εβρυχύθη: "Αλτ! Συνέλαβον φίλημα μετ' αλλοφύλου θήλεος". "Είναι μνηστή μου", του απάντησε ο εραστής. Μερακλής: "Οι μνηστές και οι μνηστοί έχουν  οικίας ένθα τυρ...

ΑΙ ΝΕΑΙ ΑΘΗΝΑΙ: Αμαλίειον Ορφανοτροφείον

Ο Κόσμος της Αθήνας του παρελθόντος μας θυμίζει εικόνες της Αθήνας του 1860 μέσα από τις σελίδες ενός "τουριστικού" οδηγού της εποχής, στην ελληνική και γαλλική γλώσσα., ο οποίος φέρει τον τίτλο: ΑΙ ΝΕΑΙ ΑΘΗΝΑΙ. Στο εξώφυλλο του υπάρχει, εν περιλήψει, μία σημείωση που παραπέμπει στο περιεχόμενό του: " Περιληπτική περιγραφή της πρωτευούσης της Ελλάδος, μετά αναχωρήσεων των ατμοπλοίων, της αναλογίας των Ελληνικών προς τα ξένα νομίσματα, της  αστυνομικής διατιμήσεως των αμαξών, κτλ. " Μεταξύ των πολλών και χρησίμων πληροφοριών υπάρχει και ένα κεφάλαιο με τον τίτλο ΑΓΑΘΟΕΡΓΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ. Ως πρώτο μνημονεύει το Αμαλίειον Ορφανοτροφείον, το οποίο χτίστηκε στα τέλη του 1854 μετά από την επιδημία χολέρας  που είχε ξεσπάσει στην Αθήνα την εποχή εκείνη. Πήρε το όνομά του από την βασίλισσα Αμαλία, αλλά ήταν ιδέα της Μαρίας Υψηλάντη Μουρούζη. Ο οδηγός, σύμφωνα με το ταξικό πνεύμα της εποχής, πληροφορεί ότι σε αυτό φιλοξενούνται εκατό κορίτσια ορφανά, ηλικίας από έξι ...

Η παλιά αθηναϊκή αποκριά

Ο νοσταλγικός Κόσμος της  Αθήνας: Ξαναζεί η παλιά αθηναϊκή αποκριά: Ας αφήσουμε το νου μας να ταξιδέψει σε περασμένες εποχές αθηναϊκής αποκριάτικης πανδαισίας μέσα από τις περιγραφές του Τηλ. Γάριου,  στο βιβλίο,  Αθήνα και πάλι Αθήνα : Τότε ο αέρας δεν είχε μολυνθή από τις αναθυμιάσεις της βενζίνης, αλλά μοσκοβολούσε από τις γαζίες, και το άχαρι, σκούρο τωρινό μπετόν δεν είχε καλύψει σαν ταφόπετρα, το τόσο πνευματικό της στυλ. Η σημερινή, επίσης, βιοπάλη και το άγχος δεν είχαν εξαφανίσει το κέφι και κάτι άλλο μεγάλο και ιερό, την ανθρωπιά! Γαλήνιοι οι δρόμοι της τότε. Σούστες, τετράτροχα κάρρα, κομψά λαντώ, στίλβουσες Βικτώριες και μόνιππα καλλίγραμμα, αυλάκωναν απαλά και ήρεμα τους λιγοστούς δρόμους της Αθήνας και της έδιναν ένα ανέμελο τόνο γραφικότητος.  Τα φανάρια, επίσης, του γκαζιού με το διακριτικό ασημένιο φως που σκορπούσαν μια ακόμη χαριτωμένη πινελιά ρομαντισμού, που μόνο σε ξεθωριασμένες εστάμπες μπορεί τώρα κανένας να συναντήση. Εκτός, όμως...

Σταχυολογήματα από το σατιρικό περιοδικό: "Ασμοδαίος" του Εμμανουήλ Ροϊδη

Ο Κόσμος της σάτιρας: Σταχυολογήματα από το σατιρικό περιοδικό "Ασμοδαίος" (1875-1876) του Εμμανουήλ Ροϊδη(1836-1904): -" Ο τύπος ωνόμασε το Βουλευτήριον συναγωγήν, ημείς νομίζομεν την λέξιν Χάβραν καταλληλοτέραν".                                                         *** - "Εκ των χειλέων του αξιοτίμου υπουργού των Οικονομικών εξέφυγον κατά την τελευταίαν αυτήν αγόρευσιν εν τη Βουλή, οι ακόλουθοι αξιομνημόνευτοι λόγοι: Η κυβέρνησις πρέπει να φροντίζη ΚΑΙ περί των συμφερόντων του έθνους".                                                           ***                                           ...

Ο Αττίκ: το σπουργίτι της Αθήνας (1885-1944)

Ο Κόσμος της Αθήνας του παρελθόντος, Ο Αττίκ: το σπουργίτι της Αθήνας: Την προτελευταία μέρα του Αυγούστου 1944, η πενιχρή και κακοτυπωμένη λόγω της δραματικής κατοχής "Βραδυνή" έγραψε στη μοναδική 1η σελίδα της με μεγάλα στοιχεία την πικρή είδηση: "Μια καλλιτεχνική απώλεια. Πέθανε ο Αττίκ.- Ο τροβαδούρος της Αθήνας.- Η ζωή του ήταν ένα ατελείωτο τραγούδι - Ένας δραπέτης της Μονμάρτης στην Αθήνα. - Ο δημιουργός της ελληνικής καντσονέτας.- Ο αιώνιος ερωτευμένος". Σαν βόμβα έσκασε το θλιβερό αυτό νέο στην Αθήνα, που 4,5  ολόκληρα χρόνια στέναζε μαρτυρικά κάτω από τη βάρβαρη μπότα του κατακτητή. Στην Αθήνα που πεινούσε, που πέθαινε από τις στερήσεις στους δρόμους, τη σκοτεινή από τις αντιαεροπορικές συσκοτίσεις, τις εκετελέσεις των "Ες-Ες". Ωστόσο οι συμπολίτες εκείνο το κατοχικό μεσημέρι ξέχασαν το εθνικό και ατομικό τους δράμα και έκλαψαν το χαμό του χαϊδεμένου τους καλλιτέχνη, του Αττίκ. Το βερονάλ Όπως εγνώσθη τότε, ο Αττίκ βρέθηκε νεκρός στο κ...

Η πλατεία Συντάγματος και το ζαχαροπλαστείο Ζαβορίτου

Ο Κόσμος της Αθήνας του παρελθόντος: η πλατεία Συντάγματος και το ζαχαροπλαστείο Ζαβορίτου. Στη μεσημβρινή άκρη της πλατείας, εδώ κι εκατό χρόνια είχε στηθή ένα πρόχειρο ξύλινο μαγαζάκι που σερβίριζε καφέδες, γλυκά του κουταλιού και λεμονάδες.  Ήταν επιχείρησις του μακαρίτη Βασίλη Βασιλείου, ενός αγνού και καλόκαρδου ανθρώπου, θείου του υπογράφοντος. Εκεί σύχναζαν τα ζεστά καλοκαιρινά βράδυα ή τα πρωινά με τις λιακάδες οι αφεντάδες της Αθήνας, οι λόγιοι και οι τύποι της. Θ' αναφέρουμε μερικά χαρακτηριστικά ανέκδοτά τους. Αρχίζουμε από τον ρομαντικό και ωραίο την εμφάνισι ποιητή, τον Αχιλλέα Παράσχο που συχνά-πυκνά πικραναστενάζοντας έλεγε: " Τι ευτυχία να είναι έαρ και να απολαμβάνης τον ερατεινόν σου εξηπλωμένος σε δύο καθέκλας εις του Βασιλείου, εις την πλατεία του Συντάγματος. Και ταύτα πάντα με μίαν πεντάραν! Αλλά που είναι την, η πεντάρα;". Απολαυστική είναι και η ιστορία του αγράμματου βουλευτού Δωρίδος Κόταρη. Είχε ανοίξει ανάποδα, το θηρίο, μια εφημερίδ...

Ο πρώτος ατμήλατος σιδηρόδρομος που έκανε τη διαδρομή : Αθήνα- Νέο Φάληρο

Ο Κόσμος του χθες: Ο πρώτος ατμήλατος σιδηρόδρομος που έκανε τη διαδρομή : Αθήνα- Νέο Φάληρο Το σωτήριο έτος 1869 σημειώθηκε ένα κοσμοϊστορικό γεγονός. Αθήνα- Ν. Φάληρο συνδέθηκαν με τον περίφημο τροχιόδρομο του Βωτύ. Ήταν ατμήλατος κι οι πνευματώδεις συμπολίτες τούχαν κολλήσει το παρατσούκλι "κολοσούρτης" γιατί έμοιαζε να τρέχη με τις οπίσθιες ρόδες του.  Ταχύτης του: 16-17 χιλιόμετρα την ώρα. Το τραινάκι αυτό ξεκινούσε από την Ακαδημία, διέσχιζε λαχανιασμένα την άλλοτε ιστορική "λεωφόρο των πιπεριών" τώρα Αμαλίας, περνούσε τα πρώτα λουτρά με  θαλασσινό νερό στην πύλη του Αδριανού, κατηφόριζε την Λεωφόρο Συγγρού και καμαρωτό- καμαρωτό την άραζε στη θέσι του άκτιστου τότε ξενοδοχείου "Ακταίον" του Ν. Φαλήρου, που τόσες δόξες γνώρισε αργότερα. Και ροβολούσε ως τους κήπους της Τερψιθέας. Μαύρη κι άραχλη όμως στάθηκε η τύχη του "κολοσούρτη". Μια μέρα, αναπάντεχα μας άφησε χρόνους. Μπρος στα χρεωκοπήσαντα θαλασσινά-στεριανά λουτρά Δαμασκ...

Ο Άντερσεν στην Αθήνα

Ο Κόσμος της Αθήνας του 19ου αιώνα ζωντανεύει μέσα από τις περιγραφές του διάσημου Δανού παραμυθά, Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Η Μυρτώ Γεωργίου Νίλσεν, στο βιβλίο :  Η Ελλάδα του Άντερσεν,  μας δίνει μία γεύση από τα Ημερολόγια του. Ήταν το πρωί της Δευτέρας 22 Μαρτίου 1841 όταν ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, ανεβαίνοντας στο κατάστρωμα του Λυκούργου , είδε απέναντί του τον Πειραιά. Ήταν υποχρεωμένος (...) να μείνει στο πλοίο δυο μέρες πριν μπορέσει να αποβιβασθεί. Η γερμανική εφημερίδα Αλγκεμάινε Ζάιτουγκ είχε αναγγείλει την άφιξη του Δανού ποιητή στην Αθήνα, και επίσημοι είχαν φτάσει στο λιμάνι του Πειραιά για να τον καλωσορίσουν. Εκείνος, ακουμπισμένος στην κουπαστή του πλοίου κι αυτοί, όρθιοι στις μικρές βάρκες που είχαν νοικιάσει, αντάλλαξαν χαιρετισμούς και ευχές (...). Φτάνοντας από τον Πειραιά, ο Άντερσεν είχε κατεβεί σ' ένα μικρό ξενοδοχείο της οδού Ερμού, το Hotel de Munich , όπου "με 3 φράγκα ημερησίως" του παραχωρούσαν ένα ωραίο δωμάτιο με πρόσψη στο δρόμο...

Η καντάδα υπό διωγμόν

Όταν ο Κόσμος των Αθηνών χάνει τον ρομαντισμό του: Η καντάδα υπό διωγμόν Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει σήμερα ότι υπήρξε κάποια εποχή που η καντάδα ετέθη υπό διωγμόν στην Αθήνα. Και όμως το 1932 έγινε και αυτό. Ο Τύπος ξεσηκώθηκε. Γράφτηκαν πολλά άρθρα και σχόλια. Έγιναν διαμαρτυρίες και μάλιστα έντονες, αλλά η απόφαση ήταν να υπάρξει τέλος σ' αυτή την θορυβώδη εκδήλωση ορισμένων ρομαντικών. Έτσι έλεγε κάποιο σκεπτικό. Και αποφασίστηκε να συγκροτηθούν ειδικές περίπολοι με αστυφύλακες, που περιέτρεχαν τις νυχτερινές ώρες τους δρόμους και συνελάμβαναν τους τραγουδιστές. Ένα περιοδικό έγραφε τον Ιούνιο του 1932: " Πεζή και αφιλόμουσος η αστυνομία πόλεων, έθεσεν υπό διωγμόν την καντάδα. Ολόκληρη εκστρατεία δηλαδή προοριζόμενη να εξαφανίσει από την αθηναϊκήν συνοικίοαν και το τελευταίον ίχνος της παλαιάς ζωής της. Άλλοτε τα στενά της Πλάκας και του Ψυρρή, τα σοκάκια του Μεταξουργείου και της Βάθης, οι δρόμοι της Νεαπόλεως, αντηχούσαν ολονυκτίς από τα κόρα των τραγουδιστώ...

Οι γαμπροί και οι νύφες των Αθηνών (1900-1960)

Ο Κόσμος της πόλης των Αθηνών (1900-1960) αποκαλύπτεται στις σελίδες ενός βιβλίου: Η δημογραφική εξέλιξη της πόλης τα πρώτα 60 χρόνια του προηγούμενου αιώνα αποτυπώνεται πλήρως στο νέο βιβλίο της αναπληρώτριας καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ευγενίας Μπουρνόβα, «Οι κάτοικοι των Αθηνών. 1900-1960», που διατίθεται δωρεάν στο Διαδίκτυο και αποτελεί καρπό έρευνας στα αρχεία του Δήμου Αθηναίων και της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, δηλαδή σε όλες τις ληξιαρχικές πράξεις που καταγράφηκαν κατά την εν λόγω εξηκονταετία. Το μεγαλύτερο μέρος της μελέτης της κ. Μπουρνόβα είναι αφιερωμένο στους γαμπρούς και στις νύφες των Αθηνών, στις παράξενες δεισιδαιμονίες για την ημερομηνία τέλεσης των γάμων, στα μέρη όπου τελούνταν οι γάμοι, αλλά και στο προφίλ όσων αποφάσιζαν να έλθουν εις γάμου κοινωνίαν. Νηστεία χωρίς... γάμους Τα στοιχεία που συνέλεξε η συγγραφέας καταδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίον η Αθήνα γεφύρωνε το παρελθόν με το μέλλον, τη θρησκευτικότητα και τις προλήψεις με τον...

Η Πανεπιστημίου έχει τη δική της ιστορία

Ο Κόσμος του παρελθόντος μας διηγείται την ιστορία της οδού Πανεπιστημίου, της "λεωφόρου με τις γαζίες" : Σχεδιάστηκε να είναι η «Μεγάλη Οδός», το «βουλεβάρτο» της Αθήνας, και ακριβώς αυτό προβλέπεται να γίνει έστω και με ενάμιση αιώνα καθυστέρηση. Η οδός Πανεπιστημίου, γνωστή και ως «η λεωφόρος με τις γαζίες», ολοκληρώθηκε το 1859 και αποτέλεσε μαζί με τη Σταδίου και την Ακαδημίας τον συνδετικό ιστό των δύο κεντρικών πλατειών, του Συντάγματος και της Ομόνοιας. Ο Μάρτιν Νάιτ, διευθυντής του ολλανδικού γραφείου OKRA το οποίο κέρδισε στον διαγωνισμό Rethink Athens για την ανασυγκρότηση του κέντρου της Αθήνας, χρησιμοποιεί σήμερα την ίδια λέξη, οραματίζεται τη μετατροπή της και πάλι σε «βουλεβάρτο» – αν και πλέον λείπουν οι γαζίες –, με νέες δενδροφυτεύσεις και χώρους για περιπάτους. Η κατασκευή της Πανεπιστημίου, στα μέσα του 19ου αιώνα, συνάντησε πολλά εμπόδια. Ηταν πολυδάπανη, καθώς το έδαφος ήταν βραχώδες, διασχιζόταν από ρεματιά - τα νερά κυλούσαν εκεί όπου σήμ...

Οι περίπατοι στην Αθήνα του 19ου αιώνα και το θέαμα στο Ζάππειο Μέγαρο

Ο Κόσμος της Αθήνας του παρελθόντος: στο Ζάππειο περιπατούσε... Όπως όλοι οι κατοικημένοι τόποι της χώρας, πόλεις, κωμοπόλεις και χωριά σε όλη την Ελλάδα, είχαν κάποιον δρόμο για βόλτα που συνήθως αποκαλούσαν «νυφοπάζαρο», έτσι και η Αθήνα είχε τους δικούς της περιπάτους. Στα πρώτα χρόνια του Όθωνα, κυριότερος τόπος περιπάτου ήταν η οδός Πατησίων ως το Πεδίον του Αρεως. Εκεί τις Κυριακές παιάνιζε η Μουσική της Φρουράς και ήταν συχνή η παρουσία του βασιλικού ζευγαριού, του Όθωνα και της Αμαλίας. Το ζευγάρι έφθανε εκεί έφιππο και συνοδευόμενο από τις Κυρίες επί των Τιμών για να παρακολουθήσει την εκτέλεση νέων μουσικών συνθέσεων. Αλλά και μετά την έξωση του Όθωνα και ως τις αρχές της δεκαετίας του 1880 η οδός Πατησίων ήταν ο κατεξοχήν προσφιλής περίπατος των Αθηναίων. Εκεί παρήλαυναν, τις πρώτες απογευματινές ώρες και εποχούμενες, οι κυρίες και οι όμορφες ατθίδες αμαζόνες που συνοδεύονταν από τα μέλη της νεοσύστατης «Φιλίππου Εταιρείας». Από το 1881 όμως ο περίπατος αυτός άρχισ...

Κρανάη: το γραφικό νησάκι στο Γύθειο,στις αρχές του 20ου αιώνα. Μία ειδυλλιακή περιγραφή

Ο Κόσμος της Ελλάδας του παρελθόντος μας ταξιδεύει στην Κρανάη (Γύθειο) των αρχών του 20ου αιώνα. Ο χρονογράφος της εποχής περιγράφει, γλαφυρότατα, το νησάκι Κρανάη, γνωστό από την αρχαιότητα, που βρίσκεται κοντά στην πόλη του Γυθείου, το κείμενο δημοσιεύτηκε στο Ημερολόγιον Σκόκου,του έτους 1906.: Κρανάη Εις απόστασιν δέκα λεπτών από της σημερινής πόλεως του Γυθείου, εις το βάθος του Λακωνικού κόλπου, αριστερά τω εισπλεόντι εις τον λιμένα, υπάρχει μία νησίς, γνωστή υπό το όνομα: “Νησί του Τζανετάκη”. Ένας πύργος από τους πύργους εκείνους της ενετικής κυριαρχίας, με τας επάλξεις του και με το πεπαλαιωμένον και κατακίτρινον εξωτερικόν του, μία μικρά εκκλησία ο άγιος Νικόλαος, μία ή δύο άλλαι οικίαι, ολίγη πενιχρά βλάστησις, δένδρα τινά και πασχλέαι και ελαιόδενδρα, εις το άκρον δε, επί μέρους εντελώς βραχώδους, ο φάρος του Γυθείου, ιδού η ακριβής και πλήρης περιγραφή της νησίδος αυτής. Αλλά η εντελώς άσημος τώρα νήσος αύτη έχει ένδοξον παρελθόν. Είνε γνωστή και ει...

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Σε 24 ώρες