Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

7 σημάδια ότι είστε το θύμα ενός συναισθηματικού εκμεταλλευτή

Ο συναισθηματικός Κόσμος των ανθρώπων πολλές φορές είναι ευάλωτος στη συναισθηματική χειραγώγηση από άτομα κακοπροαίρετα που προσπαθούν να εκμεταλλευτούν στιγμές συναισθηματικής αδυναμίας των άλλων.

Η συναισθηματική χειραγώγηση συμβαίνει πιο συχνά απ’ ότι φανταζόμαστε. Είμαστε πιθανώς λίγο πολύ όλοι ένοχοι ως προς αυτό, τουλάχιστον υποσυνείδητα. Ωστόσο, αυτό είναι διαφορετικό από την στοχευμένη και κακόβουλη συναισθηματική χειραγώγηση ενός χρόνιου εκμεταλλευτή.

Αυτά τα άτομα έχουν εξασκηθεί σε δεξιότητες και έχουν κάνει την έρευνά τους. Ξέρουν ακριβώς τι να πουν ή τι να κάνουν για να σας πιέσουν και να σας πάνε εκεί που θέλουν αυτοί. Είναι ζωτικής σημασίας να είστε ικανοί να διακρίνετε τη συμπεριφορά ενός συναισθηματικού εκμεταλλευτή ώστε να αποφεύγετε τα συναισθηματικά τραύματα και την μόνιμη ζημιά που προκαλούν.


Σας κάνουν να νιώθετε ένοχοι για τα αδικήματά τους

Ένας συναισθηματικός εκμεταλλευτής είναι πάντα πολύ καλός στο να μεταθέτει το φταίξιμο. Θα βρει γελοιωδώς περίπλοκους τρόπους για να κατηγορήσει τον καθένα και κυρίως εσάς, για όλα τα ελαττώματά του. Αν σας στήσει σε ένα ραντεβού θα πει ότι δεν του δώσατε χρόνο. Αν ξεχάσει για εκατοστή φορά να σας φέρει κάτι που δανείστηκε από εσάς, θα πει ότι δεν του το υπενθυμίσατε πριν φύγει από το σπίτι. Ασχέτως του τι θα γίνει, η κατάληξη θα είναι να απολογείστε για κάτι που αυτός απέτυχε να κάνει.

Είναι πάντα τα θύματα με κάποιο τρόπο

Αυτό εκδηλώνεται εν μέρει με τη συμπεριφορά που αναφέρθηκε πιο πάνω. Αν οι ιστορίες και οι εξηγήσεις πίσω από κάθε λάθος που κάνει «φωτογραφίζουν» αυτό το άτομο ως σταθερό θύμα μιας περίστασης ή άλλων ανθρώπων, αυτό πιθανώς συμβαίνει επειδή είναι ανίκανο ή απρόθυμο να πάρει την προσωπική ευθύνη.

Οι πράξεις τους ποτέ δεν συμβαδίζουν με τα λόγια τους

Οι συναισθηματικοί εκμεταλλευτές είναι μάστορες στην γλώσσα. Θα δίνουν υποσχέσεις και θα χρησιμοποιούν κολακευτικά λόγια για να σας παρασύρουν σε ένα κλίμα εμπιστοσύνης και ασφάλειας και έπειτα θα αποτύχουν να φέρουν εις πέρας κάθε υπόσχεση που έδωσαν. Αυτό γίνεται γιατί ποτέ δεν είχαν πρόθεση να κάνουν αυτό που είπαν, εξ’ αρχής.

Ψεύδονται για πράγματα που δεν έχουν καν σημασία

Αυτοί οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει τόσο πολύ να υφαίνουν ιστούς με τα ψέματά τους, που ακόμα και μικρές, ασήμαντες λεπτομέρειες διαστρεβλώνονται με ψέματα που δεν εξυπηρετούν κανέναν ουσιαστικό σκοπό. Ωραιοποιούν τόσο πολύ τη ζωή τους που είναι σχεδόν ανίκανοι να πουν απλά την αλήθεια, ακόμα και όταν τα ψέματα δεν είναι απαραίτητα.

Είναι χρυσοί ολυμπιονίκες στους ολυμπιακούς αγώνες του πόνου
Οι εκμεταλλευτές είναι από τη φύση τους παραμυθάδες. Τη στιγμή που θα ακούσουν κάποιον να μιλάει για μια μάχη που έδωσε ή κάτι κακό που του συνέβη, θα έχουν ήδη προετοιμαστεί για να πουν μια ακόμα πιο άγρια, συμπονετική ιστορία ώστε να κερδίσουν την προσοχή. Ξέρουν ότι η συμπόνοια είναι ένα πανίσχυρο εργαλείο και θα το χρησιμοποιήσουν σε κάθε ευκαιρία που θα έχουν για να κάνουν τη συμπάθειά σας προς το πρόσωπό τους να μεγαλώσει.

Σας παγιδεύουν ώστε να νομίζετε ότι διαπραγματεύεστε

Αυτή είναι μια δημοφιλής και ευρέως γνωστή τακτική των χειραγωγών. Θα δημιουργήσουν ένα θέμα με τέτοιο συγκεκριμένο τρόπο που θα σας κάνουν να πιστέψετε ότι έχετε έρθει σε έναν συμβιβασμό, όταν απλά, στην πραγματικότητα θα έχετε συμφωνήσει στις απαιτήσεις που είχαν τόσο καιρό. Αν θέλουν να δανειστούν χρήματα, θα ζητήσουν 50 δολάρια, περιμένοντας από εσάς να πείτε όχι. Και όσο πιο γρήγορα τους αρνηθείτε, θα πουν «Λοιπόν, οτιδήποτε θα βοηθούσε. Δεν μπορείς να μου δώσεις 20;». Και πιθανόν να δεχτείτε και να υποκύψετε σε αυτό που σας ζήτησαν. Θα νομίζετε ότι κάνατε μια συμφωνία, αλλά αυτό που θέλανε από την αρχή, ήταν 20 δολάρια. Απλά ήξεραν πώς να τα πάρουν από εσάς.

Είναι ειδικοί στο να υποκρίνονται αμοιβαία εμπιστοσύνη

Ο συναισθηματικός εκμεταλλευτής απαιτεί την εμπιστοσύνη σας ώστε να σας ξεγελάσει. Χρειάζεται τη συμπάθειά σας, μα πιο πολύ χρειάζεται την εμπιστοσύνη σας. Ο πιο αποτελεσματικός και γρήγορος τρόπος για να το κάνει αυτό είναι να επιμένει και να σας εκδηλώνει πόσο πολύ σας εμπιστεύεται.

Θα κάνει τα πάντα για να σας πείσει ότι είστε ψηλά στην εκτίμησή του, ο πιο στενός του φίλος και ο πιο έμπιστος που είχε ποτέ. Με αυτό τον τρόπο δε βλέπετε το λόγο να μην ανταποδώσετε αυτή την εμπιστοσύνη. Είναι στη φύση μας να θέλουμε να εμπιστευόμαστε κάποιον και αν νιώσουμε ότι μας εμπιστεύεται θα αρχίσουμε να νιώθουμε σχεδόν ένοχοι που δεν του το ανταποδίδουμε.

Αυτή είναι η ατυχής αλήθεια πίσω από την «εμπιστοσύνη» τους, ωστόσο όλα εκείνα τα μυστικά και οι πολύ προσωπικές πληροφορίες που έχουν μοιραστεί μαζί σας, είναι ψεύτικα. Ξέρουν πώς να είναι προσεκτικοί και ποτέ δε θα σας δώσουν στοιχεία με τα οποία θα μπορέσετε να τους βάλετε στη θέση τους.

Οι συναισθηματικοί εκμεταλλευτές είναι επικίνδυνοι και μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Δώστε προσοχή και μην ξεχάσετε ότι αξίζετε. Μην αφήνετε κανέναν να σας πει τι να κάνετε και τι όχι, τι είναι αλήθεια και τι όχι. Δεν χρειάζεται να γίνετε θύμα κανενός.

Πηγή: spiritalive.gr
read more

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Μια περιγραφή της Αθήνας την εποχή του Όθωνα

Ο Κόσμος των Αθηνών ξεπροβάλλει μέσα από τα ερείπια που άφησε η πολύχρονη Οθωμανική κατάκτηση:

Κατά την περίοδο της άφιξης του Όθωνα στην Αθήνα, το 1834, δεν ήταν μόνο η Ακρόπολη ένας σωρός ερειπίων. Ο Στούρε Λιννέρ, στο βιβλίο του: “Μια Σουηδέζα στην Ελλάδα του 19ου αιώνα”, στο κεφάλαιο: “Ο κόσμος ξυπνάει στην κοιλάδα της Αθήνας”,  γράφει:
Αλλά και η υπόλοιπη Αθήνα είχε λεηλατηθεί και παραμορφωθεί από κατακτητές ή κατά τον απελευθερωτικό πόλεμο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1830 δεν είχαν απομείνει στην πόλη παρά μερικές εκατοντάδες πλινθόκτιστες καλύβες ανάμεσα στα χαλίκια και άλλα ερείπια.


Ο Έντουανρντ Σωμπέρ που προσκλήθηκε στην Αθήνα μαζί με τον Λέον φον Κλέντζε και το Σταμάτιο Κλεάνθη, για να καταρτίσουν ένα πολεοδομικό σχέδιο για την πόλη, κατάφερε να βρει κατάλυμμα για να στεγαστεί, αλλά αυτό δεν είχε παράθυρα. Τα παράθυρα ήταν άγνωστο είδος πολυτελείας εκείνη την εποχή.


Ο αρχαιολόγος Ρος προσπαθούσε να αντιμετωπίσει το χειμωνιάτικο ψύχος κατασκευάζοντας μια σόμπα από τσίγκο. Το κατόρθωμά του έγινε γρήγορα γνωστό σε όλη την πόλη και προκάλεσε θαυμασμό. Ο επίσκοπος πήγε στο σπίτι του για να τη δει, Τούρκοι της ανώτερης κοινωνίας ζητούσαν την άδεια να πάνε να δούνε το θαύμα κι αφού το έβλεπαν, χάιδευαν τα γένια τους, υμνώντας τον Αλλά για την παντοδυναμία του και τους Φράγκους για τη σοφία τους.



Δρόμοι δεν υπήρχαν καθόλου. Όταν έκανε την εμφάνισή της η πρώτη άμαξα με ρόδες, οι περισσότεροι κάτοικοι της πόλης βγήκαν από τα σπίτια τους για να θαυμάσουν αυτό το αριστούργημα της τεχνικής.


Το έτος 1836 άρχισε να κτίζεται το παλάτι του βασιλιά, που σήμερα είναι η Βουλή των Ελλήνων. Το κτίσμα αυτό με το σχετικό μέγεθός του, ήταν για ένα διάστημα το μοναδικό αξιοπερίεργο κτίριο στην Αθήνα. Μόνο ύστερα από μερικά χρόνια, το 1839-1841, κτίστηκε και το Πανεπιστήμιο.


Το 1859 η Φρεντρίκα έγινε μάρτυρας της θεμελίωσης της Ακαδημίας. Κατ΄το τέλος της δεκαετίας του 1860 έγινε επιτέλους δυνατό να συγκεντρωθούν οι συλλογές έργων τέχνης στο νέο Εθνικό Μουσείο. Ως τότε παρέμεναν αναγκαστικά στιβαγμένες στο ναό του Ηφαίστου.


Η Φρεντρίκα παρακολουθεί με χαρά την Αθήνα να μεταβάλλεται από ανατολίτικο χωριό δε δυτικοευρωπαϊκή πόλη, αν και  σ’ ένα γράμμα της εκφράζει την ανησυχία της για την έλλειψη πρωτοτυπίας στην αρχιτεκτονική της διαμόρφωση, την πολύ μεγάλη προσκόλληση σε δυτικοευρωπαϊκά πρότυπα.


Η Πλατεία Όθωνος, για παράδειγμα, η σημερινή Ομόνοια, η οποία ως πρόσφατα ήταν “λόγγος με χαλίκια και σωρούς σκουπιδιών” παίρνει μπροστά στα έκπληκτα μάτια της Φρεντρίκας τη μορφή μεγάλου και ωραίου πάρκου.


Νέοι δρόμοι κατασκευάζονται κάθε λίγο. Το 1859 είναι έτοιμες οι οδοί Σταδίου και Πανεπιστημίου. Η Φρεντρίκα κατονομάζει ιδιαίτερα τη λεωφόρο που έγινε κατά παραγγελία της βασίλισσας Αμαλίας, η οποία φέρει και το όνομά της. (...)


Στην Αθήνα έπρεπε ωστόσο να γίνουν πολλά πράγματα ακόμα Η Φρεντρίκα, όταν μετά τις ονειροπολήσεις της πάνω στην Ακρόπολη το ηλιοβασίλεμα, έπαιρνε το δρόμο του γυρισμού για το σπίτι των  Χάνσεν στο Λυκαβητό, συναντούσε πολλές δυσκολίες.


Οι δρόμοι είναι σχεδόν θανάσιμα επικίνδυνοι”, γράφει. Δεν υπήρχαν φανάρια να φωτίσουν τους δρόμους που ήταν γεμάτοι λακούβες και διάφορα αντικείμενα και μπορούσε να σκοντάψει κανείς. Οι λάμπες φωταερίου, άρχισαν να χρησιμοποιούνται μόνο μετά το 1857, κι αυτές υπήρχαν στην αρχή μόνο στο κέντρο. Δεν είχαν φτάσει ακόμα στα περίχωρα.


Που και που την ενοχλεί η σκόνη που σηκώνεται συχνά ως τον ουρανό και που, όπως γράφει σ’ ένα σημείο “μαυρίζει κάλτσες και άσπρα εσώρουχα περισσότερο από τα λερωμένα χιόνια και τους ρύπους, πάνω σε μας”.


Πηγή: Στούρε Λιννέρ, Μια Σουηδέζα στην Ελλάδα του 19ου αιώνα”, στο κεφάλαιο: “Ο κόσμος ξυπνάει στην κοιλάδα της Αθήνας”, σ.σ. 82- 84
Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο


read more

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Νέα τροπή στην υπόθεση εξαφάνισης του Βραζιλιάνου φοιτητή Bruno Borges

Ο παράξενος Κόσμος του Bruno Borges εξακολουθεί να καλύπτεται, ακόμα και σήμερα, από ένα πέπλο μυστηρίου. Αν και, σύμφωνα με την αστυνομία, στοιχεία που προέκυψαν από καταθέσεις μαρτύρων δίνουν μία νέα τροπή στην εξαφάνιση του Βραζιλιάνου φοιτητή, του οποίου η τύχη αγνοείται από τις 27 Απριλίου 2017.

Αυξάνει το μυστήριο γύρω από την εξαφάνιση του νεαρού Βραζιλιάνου φοιτητή, Bruno Borges,που άφησε  κρυπτογραφημένα μηνύματα.

Η περίεργη υπόθεση του  νεαρού Βραζιλιάνου που άφησε 14 βιβλία γραμμένα σε μία κρυπτογραφημένη γλώσσα και διάφορα κρυφά μηνύματα στο δωμάτιό του μπορεί να πλησιάζει στη λύση της.

Προηγούμενο άρθρο με λεπτομέρειες για την εξαφάνιση του Bruno Borges, εδώ


Πέρα από το ενδιαφέρον για την τύχη του νεαρού άνδρα, η περίπτωσή του προκάλεσε μεγάλη περιέργεια στον κόσμο,εξαιτίας  των αινιγμάτων που ο Bruno Borges, ένας φοιτητή της ψυχολογίας  24 χρόνων, άφησε πριν εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει  ίχνος.
Bruno Borges


Η βραζιλιάνικη αστυνομία βρήκε, στο σπίτι ενός φίλου του νεαρού, στοιχεία που γκρεμίζουν  τις θεωρίες που δημιουργήθηκαν μετά την εξαφάνιση του Μπρούνο, αρχίζοντας από τη θεωρία της εμφάνισης ενός νέου προφήτη μέχρι αυτής της απαγωγής του  από εξωγήινους.



Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τοπικού Τύπου, έπιπλα που ανήκουν στον νεαρό και ένα συμβόλαιο για την πώληση των  14 βιβλίων του, τα οποία φυλάσσονται από το φίλο του Μαρσέλο Ferreira, δίνουν νέα τροπή στην υπόθεση και δημιουργούν υποψίες για μία σκόπιμη εξαφάνιση για να διαφημίσει τα γραπτά του.

Ο πατέρας του Bruno,επιστρέφοντας από διακοπές 24 ημερών,  μπήκε στο υπνοδωμάτιο του γιου του  και δεν  βρήκε ούτε αυτόν, αλλά ούτε και τα έπιπλα.

Βίντεο που δείχνει την κατάσταση του δωματίου φοιτητή μετά την εξαφάνισή του .



Στη μέση του δωματίου υπήρχε ένα άγαλμα περισσότερο από δύο μέτρα  του Giordano Bruno, του φιλόσοφου και αστρονόμου που κάηκε στην πυρά  από την Ιερά Εξέταση, και τα τοιχώματα  του δαπέδου και οροφής ήταν καλυμμένα  με άγνωστα σύμβολα.

Σε ένα μακρόστενο τραπέζι υπήρχαν 14 χειρόγραφα, άριστα τακτοποιημένα, γραμμένα σε μια άγνωστη γλώσσα που έχει δημιουργηθεί από τον ίδιο  τον Bruno Borges .

Τα έπιπλα είχαν απομακρυνθεί από το δωμάτιο, εν αγνοία των γονέων, αλλά  ένα κρεβάτι και ένα ράφι, βρέθηκαν στο σπίτι του Ferreira, ο οποίος, μετά την εξαφάνιση του Μπρούνο όπως όλα τα πρόσωπα του στενού κύκλου,  ανακρίθηκε και ομολόγησε ότι είχε αποκρύψει πληροφορίες. Τώρα, ο Ferreira ομολογεί ότι  βοήθησε τον Bruno να βγάλει τα έπιπλα από το δωμάτιο.

Εκτός από τα έπιπλα, η αστυνομία το σπίτι του φίλου του βρήκε ένα συμβόλαιο  υπογραμμένο από τον Bruno στο οποίο γινόταν διανομή των εσόδων από την πώληση των βιβλίων.

Τα κρυπτογραφημένα μηνύματα στο δωμάτιο του  φοιτητή
Ο Marcelo Ferreira, ο φίλος του, θα έπαιρνε 15%, ο Eduardo Μπόρχες, ένας ξάδελφος που του δάνεισε χρήματα για το άγαλμα του Giordano Bruno  15%, και 5%  ο Marcio Gaiote, ένας άλλος φίλος, στον οποίος είχε αποκαλύψει τα σχέδια του για  « την εκπλήρωση μιας αποστολή και την διάδοση των γνώσεων που είχε αποκτήσει».

Σύμφωνα με όσα είχε δηλώσει ο Gaiote στην αστυνομία,  βοήθησε τον Bruno να μεταφέρει το άγαλμα στο δωμάτιο και γνώριζε τις νηστείες που έκανε ο νεαρός.

Ο Alcino Junior, ο επικεφαλής της υπόθεσης στην πόλη του Rio Branco,  Πολιτεία της Acre, εργάζεται τώρα πάνω στην πιθανότητα ενός προμελετημένου, από τον φοιτητή, σχεδίου με σκοπό να προωθήσει τα βιβλία. «Την ίδια μέρα που ο Bruno φεύγει από το σπίτι, πηγαίνει σε ένα συμβολαιογράφο να καταχωρήσει το συμβόλαιο. Για μας είναι ξεκάθαρο ότι δεν ήταν μια οποιαδήποτε  εξαφάνιση, στην πραγματικότητα ήταν ένα  συνειδητό σχέδιο εξαφάνισης », δήλωσε ο Τζούνιορ.

Το συμβόλαιο που παρουσιάζεται στον Τύπο από τον επικεφαλής της έρευνας δείχνει ότι  υπάρχει προθεσμία για τη διάδοση των βιβλίων, προθεσμία για τη δημοσίευση και τα ποσοστά πωλήσεων για εκείνους που τον βοήθησαν. «Για εμάς, αυτό είναι πολύ σαφές», καταλήγει ο ερευνητής.

Η Gabriela Borges, αδελφή του Bruno, έγραψε στο Facebook ότι γνώριζαν ήδη για το συμβόλαιο και για τα δικαιώματα των  βιβλίων από την ημέρα της εξαφάνισης. «Αυτό δεν μας λέει τίποτα, για να πραγματοποιήσει τα σχέδιά του Bruno χρειαζόταν χρήματα, δεν φτιάχνονται  νοσοκομεία ούτε παρέχεται βοήθεια σε αυτούς που έχουν ανάγκη μόνο με  αγάπη στην καρδιά» έγραψε. Σύμφωνα με την ίδια, τώρα κάποιοι προτίθενται να αμαυρώσουν την εικόνα του αδελφού της.

Επίσης, η αδελφή είπε ότι η οικογένεια σύντομα θα προωθήσει το πρώτο από 14 αινιγματικά βιβλία που έγραψε ο Bruno.  Η τύχη του νέου είναι ακόμη άγνωστη.

Πηγή

Προηγούμενο άρθρο με λεπτομέρειες για την εξαφάνιση του Bruno Borges, εδώ
read more

Βοήθησαν οι Έλληνες στη δημιουργία των Κινέζων Πολεμιστών από τερακότα; Η θεωρία που μπορεί να αλλάξει την ιστορία

Ο Κόσμος του πρώτου αυτοκράτορα της Κίνας Τσιν Σι Χουάνγκ,( 250- 210 π.Χ) αποτελείται από 8.000 Πήλινους Στρατιώτες που φρουρούν τον τάφο του για περισσότερο από δύο χιλιετίες.

Το 1974 ανακαλύφθηκαν οι 8.000 φιγούρες από τερακότα θαμμένες σε απόσταση ενός χιλιομέτρου και κάτι  από τον τάφο του πρώτου αυτοκράτορα της Κίνας, Qin Shi Huang

Πρόκειται για έναν από τους πιο διάσημους και σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους του κόσμου: οι οκτώ χιλιάδες  Πολεμιστές από τερακότα(ψημένος πηλός) που φρουρούν για πάνω από 2.000 χρόνια, τον τάφο του Qin Shi Huang(Τσιν Σι Χουάνγκ,250 π.Χ- 210 π.Χ), του πρώτου μεγάλου αυτοκράτορα της Κίνας,  ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να είναι θέμα συζήτησης, καθώς ο Βρετανός ιστορικός Dan Snow πιστεύει ότι η επιρροή των Ελλήνων  τεχνιτών θα  μπορούσε  να είχε συμβάλει στη δημιουργία των Πολεμιστών.

Για να το αποδείξει, συνέλεξε στοιχεία σχετικά με την εισαγωγή  ιδεών και τεχνικών προερχόμενων  από τον δυτικό κόσμο κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Χρησιμοποιώντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας και με τη βοήθεια διεθνών εμπειρογνωμόνων, αποκάλυψε τα ευρήματά τους στο ντοκιμαντέρ The Greatest Tomb On Earth: Secrets of Ancient China (Ο Μεγαλύτερος Τάφος στη Γη:Τα μυστικά της αρχαίας Κίνας).

Εν τω μεταξύ, ο Marcos Martinón-Torres, Καθηγητής της Αρχαιολογίας  στο University College του Λονδίνου, δήλωσε στο BBC ότι «η ύπαρξη των επαφών και της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει.» «Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα θέμα έρευνας που  έχει λάβει την ανάλογη προσοχή εδώ και κάποιο καιρό.»
                Το βίντεο: The Greatest Tomb On Earth: Secrets of Ancient China

Φαίνεται ότι η καλλιτεχνική επιρροή από την Ελλάδα έφτασε μέχρι το μεγαλοπρεπή τάφο του πρώτου αυτοκράτορα της Κίνας, όπου θάφτηκαν τα γλυπτά. Μια ομάδα γλυπτών που ονομάζεται: Ακροβάτες είναι το κλειδί για την κατανόηση της υπόθεσης που παρουσιάστηκε από τον Snow.

Αυτά τα γλυπτά βρέθηκαν κοντά στον Πήλινο Στρατό, αλλά σε άλλο τομέα του  τάφου. Σε αυτά, τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ελληνικής τέχνης είναι πολύ έντονα. Οι Ακροβάτες είναι διαφορετικοί από τους Πολεμιστές σε μερικά από τα χαρακτηριστικά τους, ιδιαιτέρως στη στάση του σώματος.

Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό « που απαντάται, κατά την περίοδο αυτή,μόνο στην Ελλάδα», υποστηρίζει ο Dr.Lukas Nickel, καθηγητής της Ιστορίας της Ασιατικής Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Στο ντοκιμαντέρ, πρόσφατης παραγωγής, του BBC, ο  Nickel λέει ότι « όποιοι  έκαναν αυτό το έργο, είχαν γνώση  για το πώς οι Έλληνες έκαναν ένα γλυπτό». «Φαντάζομαι ότι ένας Έλληνας γλύπτης θα μπορούσε να έρθει σε αυτό το μέρος για να εκπαιδεύσει τους ντόπιους».

Εν τω μεταξύ, ο  Martinón-Torres διευκρινίζει στο BBCότι πιθανή απήχηση του ελληνιστικού κόσμου στην Κίνα έχει ανιχνευθεί  και πριν: στη χρήση ορισμένων floral σχεδίων, σιδερένιων εγχειριδίων ή σε ορισμένες μεταλλουργικές τεχνικές «, ή ακόμη και στον τρόπο χρήσης των τούβλων».

Ποιον  προστατεύει ο μυστηριώδης στρατός;

Οι Ακροβάτες και οι  Πήλινοι Πολεμιστές βρίσκονται σε ένα υπόγειο παλάτι που βρίσκονται τα λείψανα του Τσιν Σι Χουάνγκ , ο οποίος ήταν  ο πρώτος ενωτικός αυτοκράτορας της Κίνας.

Η  Li Xiuzhen, αρχαιολόγος στο Μαυσωλείο του Τσιν Σι Χουάνγκ, εξέφρασε κατά τη διάρκεια του ντοκιμαντέρ ότι, αυτός ο στρατός δημιουργήθηκε για να προστατεύει τον αυτοκράτορα στο «Επέκεινα».

Οι Πολεμιστές από τερακότα είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της Κίνας. Στην Κίνα,πριν την κατασκευή αυτού του τάφου δεν έφτιαχναν  γλυπτές ανθρώπινες φιγούρες σε πραγματικό μέγεθος. Τα αγάλματα που έφτιαχναν είχαν συνήθως  20 εκατοστά, περίπου, ύψος.

Αν δεν υπάρχουν ενδείξεις μιας καλλιτεχνικής εξέλιξης που να συνδέουν τα γλυπτά του παρελθόντος και τον Πήλινο Στρατό, πώς να εξηγήσουμε ότι οι Κινέζοι τεχνίτες έχουν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο πολυπλοκότητας με   ένα βήμα; Η άμεση επιρροή από το εξωτερικό φαίνεται να είναι η απλούστερη και πιο πιθανή απάντηση.

Η αρχαιολόγος Li Xiuzhen αρχαιολόγος και η ερευνητική ομάδα του Μαυσωλείου του Τσιν Σι Χουάνγκ τώρα πιστεύουν ότι « Ο Πήλινος  Στρατός, οι Ακροβάτες και τα χάλκινα γλυπτά που βρέθηκαν σε αυτό το  χώρο  ήταν μάλλον εμπνευσμένα από τα αρχαία ελληνικά γλυπτά ».

Γιατί αυτή η νέα υπόθεση θα απαιτούσε το ξαναγράψιμο των βιβλίων ιστορίας;

Κατά την έναρξη του ντοκιμαντέρ του  BBC ο παρουσιαστής Dan Snow λέει ότι «είναι γενικά παραδεκτό ότι η Κίνα εξελίχθηκε ευρισκόμενη σε απομόνωση ».

«Αν ο πρώτος αυτοκράτορας της Κίνας εισήγαγε δυτικές ιδέες και τεχνικές για τη δημιουργία της εξαιρετικής  Ακρόπολης, αυτό θα  μας ανάγκαζε να ξαναγράψουμε την ιστορία.»  Η υπόθεσή του δείχνει ότι η Ευρώπη και η Ασία ήταν σε επαφή 1.500 χρόνια πριν από εκείνη που ο εξερευνητής Μάρκο Πόλο ήρθε στην Κίνα.

Αλλά το πιο εκπληκτικό είναι, σύμφωνα με την αρχαιολόγο Xiuzhen ότι  τα στοιχεία δείχνουν την ύπαρξη δεσμού μεταξύ του πρώτου αυτοκράτορα της Κίνας και του δυτικού κόσμου «πολύ νωρίτερα από όσο εθεωρείτο μέχρι σήμερα.» Οι πρώτες επαφές μπορεί να έχουν γίνει « πριν από το επίσημο άνοιγμα του Δρόμου του Μεταξιού».

Η ερευνητική ομάδα του ντοκιμαντέρ έδειξε αποδεικτικά στοιχεία της παρουσίας ξένων  στην Κίνα κατά το χρονικό διάστημα που χτίστηκε ο τάφος του αυτοκράτορα.

Σε έναν αρχαιολογικό χώρο που βρίσκεται αρκετά χιλιόμετρα ανατολικά από το μαυσωλείο, υπάρχει ένας μαζικός τάφος κοντά στα ερείπια ενός αρχαίου εργαστηρίου κεραμικής. Οι  ανθρώπινοι σκελετοί θα μπορούσε να ανήκουν στους εργαζόμενους που χρησιμοποιήθηκαν από τον αυτοκράτορα για να χτίσει το μαυσωλείο του.

Ένα κρανίο  ελκύει  ιδιαίτερα την  προσοχή , επειδή μοιάζει διαφορετικό από τα τυπικά κρανία των κατοίκων της περιοχής. Μετά τη μέτρηση του κρανίου και την ψηφιακή αναδημιουργίας της εικόνας που θα είχε το πρόσωπο  κατέληξαν  στο συμπέρασμα ότι,  δεν ήταν ευρωπαϊκό, αλλά ούτε Κινέζικο .

Σε αυτή την ανακάλυψη, το ντοκιμαντέρ προσθέτει τα αποτελέσματα μιας άλλης μελέτης που δημοσιεύθηκε νωρίτερα. Η άλλη έρευνα αποκαλύπτει ότι  βρέθηκε Ευρωπαϊκό μιτοχονδριακό  DNA στη δυτική κινεζική επαρχία Xinjiang  κατά τη διάρκεια της εποχής του πρώτου αυτοκράτορα.

Όλα τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο ντοκιμαντέρ δείχνουν ότι ορισμένες ομάδες ανθρώπων ταξίδεψαν από την Ευρώπη, εγκαταστάθηκαν, έζησαν και πέθαναν στην Κίνα, ενώ φτιάχνονταν  οι Πήλινοι Πολεμιστές .

Αλλά υπάρχει ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ: πώς έφθασαν  μέχρι εκεί οι Έλληνες καλλιτέχνες που υποθετικά δίδαξαν στους Κινέζους να σκαλίσουν αυτές τις εντυπωσιακές φιγούρες;

Έφθασαν οι Έλληνες γλύπτες στο κέντρο της Κίνας;

Όπως επιβεβαίωσε ο Martinón-Torres στο  BBC. όταν ο πρώτος αυτοκράτορας της Κίνας άρχισε να οικοδομεί τον τάφο του, ο κόσμος της Μεσογείου και της Ανατολικής Ασίας δεν ήταν τόσο απομονωμένοι όσο  συνήθως πιστεύεται, " συνδέονταν μεταξύ τους μέσω  πολιτικών διαδρομών και προσώπων ". Εκείνη την εποχή ήδη,μετά τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ο ελληνικός κόσμος είχε εξαπλωθεί μέχρι τη σημερινή Ινδία.

Ο Martinón-Torres, ο οποίος ηγείται επίσης ενός διεθνούς ερευνητικού προγράμματος για τους Πολεμιστές από τερακότα, λέει ότι υπήρξαν προφανώς πολιτιστικές μεταφορές διαμέσου των συνόρων εκείνη τη στιγμή. «Το πραγματικά εκπληκτικό θα ήταν το αντίθετο.»

Ωστόσο, προειδοποιεί ότι θα πρέπει να αποφεύγεται «η απλοποίηση της ιστορίας μέχρι να γίνει καρικατούρα: δεν χρειάζεται να φανταστεί κανείς γλύπτες να ταξιδεύουν από την Αθήνα στην Κίνα για να φτιάξουν  τους  Πολεμιστές από τερακότα». «Στην πραγματικότητα, σε σχέση με το υλικό και την  τεχνική, οι πολεμιστές είναι κατ 'εξοχήν Κινέζοι », καταλήγει ο Martinón-Torres.

bbc.com
read more

Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

Elba: η βοσκοπούλα των 9.300 ετών από τη Γαλικία της Ισπανίας

Ο Κόσμος της Μεσολιθικής εποχής ζωντανεύει στο πρόσωπο της Elba της βοσκοπούλας από τη Γαλικία της Ισπανίας.
Η πρώτη γυναίκα της οποίας η ύπαρξη χρονολογείται από τη Μεσολιθική εποχή, βρέθηκε στην Ισπανία. Όταν πέθανε, ταξίδευε με τρεις άγριους ταύρους, κάνοντας τη σημερινή διαδρομή του Camino de Santiago.

Την Elba την αιφνιδίασε ο θάνατος στο μέσο της διαδρομής στο βουνό πριν 9.300 χρόνια . Υποθέτουν ότι διέσχιζε με το κοπάδι της το ίδιο προγονικό μονοπάτι που σήμερα υπάρχει  ως ασφαλτοστρωμένος δρόμος. Τον  ίδιο δρόμο που δείχνει η Google  όταν ζητείται ο πιο άνετος δρόμος που διασχίζει  τα σύνορα μεταξύ των δήμων  Ο Courel και Pedrafita  Cebreiro στη περιοχή   Chan do Lindeiro.

Επίσης, υποθέτουν ότι ταξίδευε με το κοπάδι της που αποτελούταν από  τρεις άγριους ταύρους,έναν   με τεράστια κέρατα(πάνω από δύο μέτρα) και  δύο μικρότερους σε ηλικία.   Κατά πάσα πιθανότητα άρχιζε η Άνοιξη , ή ίσως να ήταν η αρχή του χειμώνα, και το έδαφος ήταν καλυμμένο από ένα στρώμα χιονιού  αρκετά απαλό  για να περπατήσει άνετα, αλλά αρκετά παχύ για να κρύψει κάποιες παγίδες στη διαμόρφωση του εδάφους. Η Elba δεν είδε την τρύπα που είχε ανοίξει στο έδαφος, διότι η πυκνή και άγρια βλάστηση του βουνού που ήταν ντυμένο στα λευκά, κάλυψε τo άνοιγμα. Οι τέσσερις έπεσαν στο φυσικό φρέαρ, βάθους 15 μέτρων , που είχε πρόσφατα δημιουργηθεί  εκείνη  την περίοδο από την κατάρρευση της οροφής ενός τεκτονικού σπηλαίου, γνωστού σήμερα ως Cova do Uro. Η πτώση των 15 μέτρων, ωστόσο, δεν τους σκότωσε αμέσως.

Η Elba, που βαπτίστηκε από τους ερευνητές με  ένα  όνομα κέλτικο που σημαίνει :"αυτή που έρχεται από τα βουνά", επέζησε από το κτύπημα, αλλά καθώς ήταν βαριά  τραυματισμένη, και παγιδευμένη μαζί με τα ζώα, δεν μπόρεσε  να φύγει από την ασβεστώδη  καταβόθρα που διατήρησε  τα οστά της μέχρι και σήμερα. «Η τραγωδία καταγράφηκε» κάτω από το τεράστιο ποσότητα προσχωματικού υλικού που έπεσε στη συνέχεια, λέει ο  "πατέρα" της του εικοστού πρώτου αιώνα,Juan Ramón Vidal Romaní , καθηγητής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο της da Coruña και μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας  των Επιστημών της  Γαλικίας. Ο άνθρακας  14 αποκάλυψε την ηλικία της, που είναι περίπου 9.300 ετών. Η γενετική ανάλυση έδειξε ότι ήταν  μια γυναίκα με σκούρα  μάτια και  μαλλιά και με δυσανεξία στη λακτόζη, που ανήκε στην απλοομάδα U, χαρακτηριστικό των κυνηγών  - τροφοσυλλεκτών της Ευρώπης, και συγκεκριμένα στον   subhaplotipo U5b1 , που προέρχεται από την Ιβηρική χερσόνησο 16.000 ή 20.000 χρόνια πριν .

Το ελλιπές κρανίο της Elba  εμφανίστηκε το 1996, και τα άλλα ανακτηθέντα οστά βρέθηκαν κάτω από τα συντρίμμια σε διάφορες αποστολές από το 2010 και μετά. Από τη μελέτη των λειψάνων και την έκθεση του ανθρωπολόγου Ιατροδικαστική Fernando Serrulla ήδη στο χέρι, τα μέλη της ομάδας του Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Γεωλογίας, Isidro Parga Pondal πραγματοποίησαν μια εργασία  «σχεδόν τύπου  ντετέκτιβ»  για να αναδημιουργήσουν υποθετικά το πιο πιθανό σενάριο του δυστυχήματος. Η Elba, που κατά τη στιγμή του θανάτου της ήταν μεταξύ 20 και 40 ετών, ήταν υποθετικά μια βοσκοπούλα που έκανε τη διαδρομή στο βουνό  σε αναζήτηση  χόρτου, επειδή στην άγρια φύση του Chan do Lindeiro, μεταξύ της Sierra de O Courel και το Os Ancares, στην σημερινή περιοχή  του γαλλικού  Camino de Santiago, δεν είχε ποτέ λιβάδια.

Ο ταλαιπωρημένος  σκελετός της αποκαλύπτει ότι αυτή η γυναίκα ήταν μόνο ενάμισι μέτρο (εργαζόταν με μεγάλα ζώα) και υποτίθεται ότι είχε μια πολύ σκληρή ζωή.Πιθανότατα στην παιδική της ηλικία να είχε υποστεί ένα χτύπημα στο κεφάλι που να προκάλεσε τραύμα στο κρανίο. Ότι τρεφόταν ανεπαρκώς, με μεγάλες περιόδους έλλειψης. Ότι υπέφερε από οστεοαρθρίτιδα και κατά πάσα πιθανότητα υπέφερε για μήνες πριν από το θάνατό της από  ισχυρό πονόδοντο. Έτρωγε κυρίως λαχανικά. Και από το κολλαγόνο συνάγεται ότι  δεν ήταν ακριβώς από την περιοχή, αλλά σίγουρα από κάποια περιοχή  αρκετά κοντινή. Ήταν μια γυναίκα από τη  Γαλικία που συνδέεται και με άλλα οστά που βρέθηκαν στη βόρεια Πορτογαλία.

Η Elba είναι το πρώτο γυναικείο ανθρώπινο απολίθωμα της Μεσολιθικής Εποχής (μετάβαση μεταξύ Παλαιολιθικής και Νεολιθικής Εποχής) που μελετήθηκε γενετικά στην Ιβηρική Χερσόνησο, προγενέστερο κατά δύο χιλιετίες του άνδρα  με τα μπλε μάτια της La Brana (Valdelugueros, León) . Το εύρημα αυτό είναι, επίσης, το πιο παλιό δείγμα που έχει μελετηθεί στην Ευρώπη. Στη Γαλικία, με πιθανή ανθρώπινη παρουσία από τουλάχιστον 300.000 χρόνια πριν, δεν έχει βρεθεί  κανένας σκελετός τόσο παλαιός όσο της  Elba, επειδή το ασβεστώδες έδαφος είναι σπάνιο  και η όξινη σύνθεση του  εδάφους διαλύει τα οστά.

Τα αποτελέσματα της έρευνας, στην οποία συμμετείχαν διεθνείς επιστήμονες από πολλούς διαφορετικούς επιστημονικούς κλάδους,  συγκεντρώθηκαν σε  έκδοση του Ινστιτούτου της Γεωλογίας ( Cadernos do Laboratorio Xeologico de Laxe). Το εξώφυλλο είναι η εικόνα που έφτιαξε η Marga Sanin, πτυχιούχος  Καλών Τεχνών που έχει ειδικευτεί στην διάσωση παλιών προσώπων που έχει σβήσει ο  θάνατος. Η καλλιτέχνης ιατροδικαστής  έχει εργαστεί σε πολλές περιπτώσεις με τον Serrulla, επικεφαλής του Ινστιτούτου της Νομικής Ιατρικής της Γαλικίας (Imelga) στο Verin (Ourense), που αυτή τη φορά επίσης διεύθυνε  την κατασκευή της τρισδιάστατης  προτομής της Elba από τα οστά του κρανίου και από τα δεδομένα που προέρχονται  από άλλες ανθρωπολογικές μελέτες της Μεσολιθικής Εποχής.
Ροσαλία δε Κάστρο, ποιήτρια και μυθιστοριογράφος

«Βλέποντάς  τώρα το πως ήταν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη», δήλωσε ο Vidal Romaní: «Ξέρω πολλές γυναίκες στα βουνά του Lugo που της μοιάζουν πολύ.» Στο  σχέδιο με το μολύβι, το οποίο  είναι μια προσέγγιση, η Έλβα έχει επίσης ομοιότητα με τη  Rosalía de Castro.
SILVIA R. PONTEVEDRA
Απόδοση από τα ισπανικά: Α.Χ.
Πηγή:elpais.com
read more

Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Η Ακρόπολη στην εποχή του Όθωνα


Ο Κόσμος της εποχής του Όθωνα,μέσα από τις περιγραφές της Φρεντρίκα Μπρέμερ, σημαντικής Σουηδής  πρωτοπόρου συγγραφέως ρεαλιστικών μυθιστορημάτων του 19ου αιώνα, η οποία  επισκέφτηκε και περιηγήθηκε το νεοσύστατο ελληνικό κράτος.
Ο Κόσμος της Αθήνας, της εποχής εκείνης, γύρω και επί της  Ακροπόλεως των Αθηνών, προσπαθεί να αποβάλλει την οθωμανική επιρροή  αιώνων. Μέσα από ένα σωρό πλίνθων και κεράμων ατάκτως ερριμμένων, ξεπροβάλλει η Ακρόπολη, προσπαθώντας να ανακτήσει κάτι από την αίγλη του ενδόξου παρελθόντος.

"Ο κόσμος ξυπνάει στην κοιλάδα της Αθήνας
Ο βασιλιάς Όθων το 1834, έφτασε στην Αθήνα ως πρώτος βασιλέας της  ελεύθερης Ελλάδας, η Δύση είχε από πολλά χρόνια πριν υμνήσει ενθουσιωδώς την Ακρόπολη, ως την  εστία του τέλειου και του ωραίου πάνω στη γη.

Πως ήταν όμως η πραγματικότητα εκεί πάνω στο βράχο, την εποχή εκείνη, πενήντα χρόνια μετά τον Βίνκελμαν και δύο χρόνια μετά το θάνατο του Γκαίτε;

Η Ακρόπολη έδινε εκείνη την εποχή την εικόνα ενός απίθανου συρφετού. Ο Παρθενώνας, ο ναός της Παρθένου, είχε ατιμαστεί από τα χαρέμια των Τούρκων. Επιπλέον ήταν κατεστραμμένος ύστερα από τις  εκρήξεις της παρακείμενης πυριτιδαποθήκης κατά την πρόσφατη πολιορκία. Είχε δε μετατραπεί σε τζαμί και ένας μιναρές υψωνόταν στη δυτική πτέρυγα.

Όσο για το ναό της Νίκης, αυτός είχε εξαφανιστεί. Οι Τούρκοι τον είχαν χρησιμοποιήσει για να κατασκευάσουν ένα οχυρό πάνω στο βράχο.

Τα προπύλαια, στο βαθμό που παρέμεναν στη θέση τους έμοιαζαν περισσότερο με μεσαιωνικό πύργο με πυργίσκους και κάστρα, καθώς οι δούκες των Αθηνών είχαν κάνει διορθωτικές παρεμβάσεις σ' αυτά.

Το Ερεχθείο έδινε ακόμη την εικόνα χαρεμιού. Δίπλα σε όλα τ' άλλα υπήρχαν τούρκικες παράγκες και υπόστεγα, καθώς επίσης και μια παράγκα για τη βαυαρική φρουρά.

Ωστόσο, οι στρατιωτικοί αποχώρησαν σιγά-σιγά από την Ακρόπολη και η ιστορία του βράχου ως φρούριο πήρε επιτέλους τέλος. Έτσι τώρα άρχισαν οι εργασίες για τον καλλωπισμό της.

Τα Προπύλαια απαλλάχτηκαν από τις ενοχλητικές  προσθήκες. (Στο Μόναχο, την Αθήνα του Ίσαρ,όπως το αποκαλούσε ο ο Λουδοβίκος ο 1ος είχε κτίσει ένα ομοίωμα τους, σε ανάμνηση του γεγονότος ότι ο γιος  του είχε γίνει  βασιλιάς της Ελλάδας. Ο Όθων είχε στείλει ελληνικά νομίσματα για να τα τοποθετήσουν στα θεμέλια και το όνομά του χαράχτηκε πάνω στις κολόνες μαζί με τα ονόματα των ηρώων του ελληνικού αγώνα της ελευθερίας ...)

Τα κατάλοιπα του ναού της Νίκης βρέθηκαν ανάμεσα στα υλικά με τα οποία οι Τούρκοι είχαν κτίσει κάποιο οχυρωματικό έργο και χρησιμοποιήθηκαν για να αναστυλωθεί ο ναός. Μπροστά στο αρχιτεκτονικό του  γραφείο, στην κατοικία του στο Βερολίνο, ο Σίνκελ* ονειρευόταν πως θα μπαζώσει όλο το χώρο του βράχου, για να μπορέσει έτσι να χτίσει στην ίδια την Ακρόπολη το  παλάτι του νέου βασιλιά!

Σύμφωνα με τα σχέδια του, θα μπορούσε κανείς περνώντας τα Προπύλαια να μπει σ' έναν κήπο με απαστράπτουσες,  κάτασπρες  μαρμάρινες κιονοσειρές, σκιερά δασύλια κυπαρισσιών και συντριβάνια. Ένα παλάτι, άξιο της μοναρχίας των Βίτελσμπαχ που θα περικύκλωνε με τις διάφορες πτέρυγες του τις κολόνες του Παρθενώνα και τις καρυάτιδες του Ερεχθείου.

Αυτά τα σχέδια δεν εφαρμόστηκαν ακριβώς στην πράξη. Η Φρεντρίκα είχε ακόμη τη δυνατότητα να κάνει περιπάτους εκεί πάνω, "μέσα σ' ένα πραγματικό χάος από θραύσματα διακοσμητικών στοιχείων, χέρια, πόδια, κεφάλια κουρτίνες, κολόνες,βωμούς, μετώπες".

Χρειάστηκε πολύς χρόνος, ώσπου να γίνει δυνατό να απομακρυνθεί το χαλίκι που  υπήρχε εκεί και που σε πολλά σημεία κάλυπτε τα πεσμένα μνημεία.  Η Φρεντρίκα εννοεί με την περιγραφή της στο σημείο αυτό τα έργα του Πιττακή, που άρχισαν το 1854 και διήρκεσαν οχτώ χρόνια.

Παρεμπιπτόντως να αναφέρουμε ότι κατά τα  έργα αυτά αποκαλύφθηκαν το θέατρο του Διονύσου και του Ηρώδου του Αττικού στη νότια πλευρά της Ακρόπολης."

Απόσπασμα από το βιβλίο του Στούρε Λιννέρ
Μια Σουηδέζα στην Ελλάδα του 19ου αιώνα, εκδ. Προσκήνιο, σ.σ. 80-82
Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο 
read more

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Nebiri: ο Αξιωματούχος της 18ης Δυναστείας των Φαραώ

Ο Κόσμος της Αρχαίας Αιγύπτου ζωντανεύει στο πρόσωπο του Nebiri, του Αιγυπτίου Αξιωματούχου της 18ης Δυναστείας των Φαραώ.   
Μια διεθνής ομάδα ερευνητών αναδημιούργησε, μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή,  το πρόσωπο του Nebiri, ενός Αιγύπτιου αξιωματούχου που έζησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φαραώ Τούθμωσις Γ' , της δεκάτης ογδόης δυναστείας (1479-1425 π.Χ.).

Ο τάφος του Nebiri στην Κοιλάδα των Βασιλισσών (χαρακτηρισμένος ως QV30) συλήθηκε κατά την αρχαιότητα και το σώμα του Αιγυπτίου αξιωματούχου καταστράφηκε. Αλλά ο Ιταλός αιγυπτιολόγος Ernesto Schiaparelli μπόρεσε να ανακτήσει το κεφάλι και τα δοχεία που περιείχαν τα εσωτερικά του όργανα, το 1904 κατά τη συστηματική ανασκαφή του χώρου που είχε αρχίσει πριν από ένα χρόνο, και της οποίας η κατάληξη θα ήταν η ανακάλυψη του τάφου της Nefertari.
Η Κοιλάδα των Βασιλισσών


Η Κοιλάδα των Βασιλισσών είναι η νεκρόπολη που βρίσκεται νοτιοδυτικά της περίφημης Κοιλάδας των Βασιλέων. Σε αυτή θάφτηκαν βασίλισσες και πρίγκιπες των δυναστειών XIX και XX, αν και έχουν βρεθεί, επίσης, τάφοι παλαιότερων εποχών, όπως αυτός του Nebiri.

Η χημική ανάλυση αποκάλυψε ότι τόσο το κεφάλι όσο και ο εγκέφαλος είχαν ταριχευτεί προσεκτικά και υποβληθεί σε επεξεργασία με ένα μείγμα ζωικού λίπους και φυτικών ελαίων, αρωματικών φυτών και ρητίνης κωνοφόρων δέντρων. Οι επικαλυμένοι επίδεσμοι με τις παραπάνω ουσίες  είχαν τοποθετηθεί προσεκτικά σε όλα τα μέρη του κεφαλιού, μέσα στη μύτη, τα αυτιά, τα μάτια και το στόμα.Πριν από δύο χρόνια ανακαλύφθηκε ότι, ο Nebiri, του οποίου τα λείψανα φυλάσσονταν στο Αιγυπτιολογικό Μουσείο του Τορίνο, παρουσίαζε την περίπτωση της αρχαιότερης γνωστής χρόνιας καρδιαγγειακής νόσου, εξ αιτίας της οποίας είχε πεθάνει σε μία ηλικία μεταξύ 45 και 60 ετών.
Το ταριχευμένο κεφάλι του Nebiri στο Μουσείο του Τορίνο 


Το είδος αυτό της ταρίχευσης ενισχύει την ιδέα ότι ο Nebiri ανήκε στην αιγυπτιακή ελίτ, ενδεχομένως να ήταν ένας ανώτερος αξιωματούχος, αλλά όχι μέλος της βασιλικής οικογένειας.



Ο Philippe Charlier, ένας ανθρωπολόγος στο Πανεπιστήμιο 5 (Ρενέ Ντεκάρτ) του Παρισιού , δήλωσε ότι η ανασυγκρότηση του προσώπου "είναι μια σοβαρή ιατροδικαστική εργασία με βάση τις τελευταίες τεχνικές στην ανασυγκρότηση του προσώπου και είναι μια ανατομική πραγματικότητα" .

Το πρόσωπο του Nebiri  τον παρουσιάζει ως έναν άνθρωπο με προεξέχουσα μύτη, μεγάλο σαγόνι, ίσια φρύδια και μετρίου πάχους χείλη. Ωστόσο, αυτό είναι μόνο ένα πρόσωπο  κατά προσέγγιση που δεν λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων, τα πιθανά χαρακτηριστικά και εξωτερικές ιδιομορφίες της πραγματικότητας.
GUILLERMO CARVAJAL
Απόδοση από τα ισπανικά: Α.Χ.
Πηγή
read more

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Silverpilen(ασημένιο βέλος): Το τρένο φάντασμα

Ο παράξενος και μυστηριώδης Κόσμος των Αστικών Μύθων αυτή τη φορά μας οδηγεί στη Στοκχόλμη(Σουηδία) για να ακολουθήσουμε τη διαδρομή του Silverpilen, του τρένου φάντασμα.

Το Silverpilen (ασημένιο βέλος) είναι ένα τρένο φάντασμα που, σύμφωνα με ένα σουηδικό μύθο, παρουσιάζεται κάποιες φορές στο δίκτυο του μετρό της Στοκχόλμης. Υποτίθεται ότι το τρένο αποτελείται από ασημένια βαγόνια της σειράς C5. Τη δεκαετία του '60,κατασκευάστηκε και μπήκε σε λειτουργία  μόνο ένα τρένο  της σειράς αυτής , αποτελούμενο από 8 βαγόνια, αλλά, πριν μερικά χρόνια, αντικαταστάθηκε από τρένα πιο σύγχρονα .

Ίσως επειδή το τρένο δεν εκτελούσε συχνά δρομολόγια, μπορεί να είναι αυτό το γεγονός που προκάλεσε το μύθο που έλεγε ότι διάφοροι άνθρωποι έβλεπαν ένα λευκό αστραφτερό τρένο, ειδικά τις νύχτες. Η ιστορία για το τρένο καταγράφηκε από τον Bengt Klintberg και επίσης παρουσιάστηκε σε ένα επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς Det Spökar (Τα Φαντάσματα), που προβλήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1997.


Υπάρχουν διάφορες εκδοχές αυτού του αστικού μύθου. Υπάρχουν κάποιοι που βεβαιώνουν ότι το τρένο το έχουν δει,σε εγκαταλειμμένα τούνελ, μόνο εργαζόμενοι στο δίκτυο του μετρό. Άλλοι βεβαιώνουν ότι το τρένο φάντασμα περνάει μετά τα μεσάνυχτα από κάποιους σταθμούς με μεγάλη ταχύτητα. Επίσης, σύμφωνα με κάποιες άλλες εκδοχές, το τρένο σταματά μερικές φορές για να πάρει επιβάτες.

Συχνά, η η ιστορία αυτού του τρένου συνδέεται με την ιστορία του σταθμού φάντασμα του Kymlinge, της γραμμής 11 του μετρό της Στοκχόλμης, ενός σταθμού που δεν τελείωσε ποτέ η κατασκευή του, και που γι' αυτό το λόγο δεν χρησιμοποιείται.

Άλλη εκδοχή του μύθου λέει ότι το τρένο παίρνει επιβάτες και ότι αυτοί κατεβαίνουν μόνο σε αυτό το σταθμό, όταν πια έχουν πεθάνει. Η ιστορία του τρένου έχει ομοιότητες  με το γνωστό μύθου του Ιπτάμενου Ολλανδού.

Πηγή

read more

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Μυκήνες, Μυθολογική παράδοση

Ο Κόσμος των αρχαίων Μυκηνών μέσα από ιστορίες και μύθους:
Σύμφωνα με την παράδοση, τις Μυκήνες ίδρυσε ο Περσέας γιος του Δία και της Δανάης κόρης του βασιλιά του Άργους Ακρίσιου. Ο Περσέας δεν ήθελε να γίνει βασιλιάς στο Άργος γιατί κατά τη διάρκεια αθλητικών αγώνων που έγιναν στη Λάρισα, όταν έριξε το δίσκο σκότωσε χωρίς τη θέλησή του, σύμφωνα όμως με προϋπάρχοντα , τον παππού του Ακρίσιο. 

Συμφώνησε λοιπόν με τον Μεγαπένθη, γιο του Προίτου να ανταλλάξουν τα βασίλειά τους. Ο Μεγαπένθης πήρε το Άργος και ο Περσέας την Τίρυνθα. Στη συνέχεια ο Περσέας έγινε «των Μυκηνών οικιστής». Η κατασκευή των τειχών με πολύ μεγάλες πέτρες έγινε με τη βοήθεια των μυθικών Κυκλώπων, οι οποίοι είχαν ήδη κτίσει τα τείχη της Τίρυνθας και γι’ αυτό άλλωστε τα τείχη ονομάστηκαν κυκλώπεια.

Ο Παυσανίας αναφέρει ότι οι Μυκήνες πήραν την ονομασία τους από τη θέση όπου έπεσε ο μύκης, η ημισφαιρική απόληξη της λαβής του ξίφους του Περσέα, γεγονός το οποίο ο Περσέας θεώρησε καλό οιωνό για να κτίσει εκεί την πόλη. Άλλη παράδοση αναφέρει ότι ο Περσέας διψούσε και έκοψε έναν μύκητα-μανιτάρι από τη γη. Από τη θέση αυτή ανάβλυσε νερό και ξεδίψασε, ευχαριστήθηκε και έτσι ονόμασε την περιοχή Μυκήνες. 

Ωστόσο η λέξη αναφέρεται και σε ενικό αριθμό ως Μυκήνη, κόρη του Ινάχου από την οποία κατά μία άλλη άποψη πήραν την ονομασία τους οι Μυκήνες. Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι το όνομα Μυκήνη-αι προέρχεται από τους μύκητες- τα μανιτάρια που φύτρωνα στην περιοχή, στις πηγές της γνωστής Περσείας κρήνης- από το όνομα του οικιστή- που βγάζει νερό ακόμα και σήμερα ανατολικά της ακρόπολης από όπου υδρεύονταν οι Μυκήνες.  Ο τύπος του ονόματος στον πληθυντικό αριθμό, Μυκήναι, προφανώς οφείλεται στους διαφορετικούς οικισμούς που υπήρχαν στην περιοχή. 
Τα Κυκλώπεια Τείχη των Μυκηνών

Ο οικισμός στην περιοχή της ακρόπολης ονομαζόταν Άνω Μυκήνη, ενώ ο οικισμός που βρισκόταν χαμηλότερα Κάτω Μηκύνη. Οι απόγονοι του Περσέα βασίλευσαν για τρεις γενιές και σύμφωνα με την παράδοση ήταν κατά σειρά ο Ηλεκτρύων, ο Σθένελος και ο τελευταίος βασιλιάς απόγονος του Περσέα, ο Ευρυσθέας γνωστός από τους δώδεκα άθλους που επέβαλε στον Ηρακλή, που φανερώνουν την επέκταση της εξουσίας της επικράτησης των Μυκηνών στην Πελοπόννησο. 

Ο Ευρυσθέας σκοτώθηκε σύμφωνα με την παράδοση στην Αττική κατά τη διάρκεια εκστρατείας πολεμώντας εναντίον των Ηρακλειδών και των Αθηναίων. Στη συνέχεια την εξουσία ανέλαβαν οι απόγονοι του Πέλοπα. Βασιλιάς έγινε ο Ατρέας από το συγγενικό γένος των Πελοπιδών και στη συνέχεια ο αδελφός του Θυέστης. Οι έριδες ανάμεσα στον Ατρέα και στον Θυέστη και οι ερωτικές αντιζηλίες κατέληξαν στο βλελυρό Θυέστειο Δείπνο και στην κατάρα του Θυέστη κατά του Ατρέα και των απογόνων του. 

Τον Θυέστη διαδέχτηκε σύμφωνα με το καθιερωμένο «έθος» ο γιος του Ατρέα Αγαμέμνονας. Οι Μυκήνες εξουσίαζαν την Αργολίδα την Κορινθία και πολλά νησιά. Συμμετείχαν στην εκστρατεία της Τροίας με 100 πλοία, ενώ δάνεισαν 60 επιπλέον πλοία στους Αρκάδες. Στην Αυλίδα, όπου είχε συγκεντρωθεί ο στόλος ο αρχηγός των Ελλήνων, Αγαμέμνονας θυσίασε την κόρη του Ιφιγένεια για να εξευμενιστεί η Άρτεμη και να ξεκινήσει η εκστρατεία. 

Ο μεγάλος αυτός αριθμός των πλοίων φανερώνει το μέγεθος των πολεμικών και εμπορικών επιχειρήσεων του Μυκηναίου άνακτα. Αλλά ο Αγαμέμνονας έφερε το βάρος της κατάρας του Θυέστη. Η δεκάχρονη πολιορκία της Τροίας ήταν καταστροφική για τους Αχαιούς με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν και ανταρσίες στο εσωτερικό.

Χρυσό προσωπείο του Ά ταφικού περιβόλου, 16ος αιώνας, γνωστό ως "προσωπείο του Αγαμέμνονα", βρέθηκε από τον Σλήμαν το 1876
Ο Αγαμέμνονας όταν επέστρεψε στις Μυκήνες δολοφονήθηκε από τη γυναίκα του Κλυταιμνήστρα και τον εραστή της Αίγισθο. Στη συνέχεια ο γιος του Ορέστης σκότωσε τους δολοφόνους του πατέρα του.

Ο Θουκυδίδης αναφέρει ότι 80 χρόνια μετά την πτώση της Τροίας οι Μυκηναίοι καταστράφηκαν από τους Δωριείς. Σύμφωνα με τις γενεαλογίες των αρχαίων συγγραφέων ο ιδρυτής των Μυκηνών Περσέας βασίλευσε περίπου στο 1400-1300 π. Χ., ο Ατρέας γύρω στο 1250 π. Χ. και ο Αγαμέμνονας περίπου στο 1228-1184 π. Χ.  Η δυναστεία των Ατρειδών τελείωσε το 1120 π. Χ. όταν οι Δωριείς κατέλαβαν τις Μυκήνες.

Το τέλος της Μυκηναϊκής και ηρωικής εποχής σύμφωνα με την παράδοση, τοποθετείται σ τα 1100 π. Χ. Στη συνέχεια αρχίζει να διαμορφώνεται η νέα ιστορική εποχή.
Πιτερός Χρήστος, Αρχαιολόγος

Σημείωση:
Ιστορία Ελλήνων , Τόμος Ι, Προϊστορικοί Χρόνοι , Κεφάλαιο 5, Μινωικός- Μυκηναϊκός Κόσμος , Μυκηναϊκές Ακροπόλεις, Εκδ. ΔΟΜΗ, σ.σ. 398-400

Οι φωτογραφίες είναι από την el.wikipedia.org
read more

Το τρένο "φάντασμα", ένα αστείο που τρόμαξε τους Ισπανούς

Ο Κόσμος των "φαντασμάτων" και ο Κόσμος των αστείων συναντώνται για δημιουργήσουν ένα "υπερφυσικό" γεγονός για την προώθηση μίας ταινίας. Το βίντεο έγινε viral.

Οι επιβάτες του μετρό της Μαδρίτης βρέθηκαν μπροστά σε μια έκπληξη, εξ αιτίας της ταινίας των "Ghostbusters". Συνέβη στο σταθμό Alonso Martínez, τον Ιούλιο του 2016.

Όταν οι επιβάτες άκουσαν από μακριά τον ήχο του τρένου που πλησίαζε άρχισαν να ετοιμάζονται για την επιβίβασή τους. όμως, όταν έφτασε η στιγμή, το τρένο δεν εμφανίστηκε ποτέ, παρά τους θορύβους και τον πίνακα αφίξεων που έδειχνε ότι αυτό βρισκόταν εκεί.

Αφού πέρασαν μερικές στιγμές ανησυχίας και φόβου, οι επιβάτες κατάλαβαν ότι το συμβάν ήταν ένα αστείο που είχε σχέση με την προώθηση της νέας ταινίας των "Ghostbusters".


Πηγή

read more

Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017

Πέντε βασικά σημεία της συμπεριφοράς του ανθρώπου που δείχνουν πρόθεση χειραγώγησης των άλλων

Ο Κόσμος των ανθρώπων που αρέσκονται να χειραγωγούν τους συνανθρώπους τους έχει τους δικούς του κανόνες: 5 βασικά σημεία που δείχνουν την προσπάθεια χειραγώγησης των άλλων

Χειραγωγώ: να ελέγξω ή να παίξω με κάποιον, χρησιμοποιώντας άδικα ή ύπουλα μέσα προς όφελός μου.

Ένα πράγμα είναι σίγουρο: οι χειριστικοί άνθρωποι είναι πολύ καλοί σε αυτό που κάνουν και μπορούν να παραπλανήσουν.

Είναι οι χειριστικοί άνθρωποι «καλλιτέχνες;»

Σίγουρα, δεν δημιουργούν έργα τέχνης, αλλά μπορούν να παίξουν πολύ σοβαρά με τα συναισθήματα του άλλου, όπως ακριβώς ένας ταλαντούχος καλλιτέχνης γεμίζει τον άδειο καμβά του. Είναι ενοχλητικό, αλλά παρόλα αυτά είναι αλήθεια.


Είναι οι χειριστικοί άνθρωποι άδικοι;
Πέρα από κάθε αμφιβολία. Οι χειριστικοί άνθρωποι δεν νοιάζονται για το τι είναι δίκαιο ή άδικο. Νοιάζονται μόνο για το τι μπορούν να αποκομίσουν από κάθε κατάσταση, ανεξάρτητα από τον πόνο που μπορεί να προκαλέσουν στους άλλους ανθρώπους.


Είναι οι χειριστικοί άνθρωποι ύπουλοι;
Για να θεωρηθεί κάποιος ύπουλος, πρέπει να προκαλέσει εν γνώση του κακό σε κάποιον άλλον με έναν αμφιλεγόμενο τρόπο και οι χειριστικοί άνθρωποι το κάνουν πολύ καλά αυτό.

Οι άνθρωποι που βρίσκονται κοντά στους χειριστικούς ανθρώπους δεν καταλαβαίνουν τα πραγματικά του κίνητρα παρά μόνο, όταν είναι αργά και το κακό έχει ήδη γίνει.

Δείτε παρακάτω 5 φράσεις που χρησιμοποιούν οι χειριστικοί άνθρωποι για να κάνουν τους άλλους να νομίζουν, ότι είναι τρελοί.

1.Παρεξήγησες αυτό που είπα.
Αυτή είναι μια συνηθισμένη φράση των χειριστικών ανθρώπων, όταν τους πιάνουν να λένε ή να κάνουν κάτι παραπλανητικό. Με αυτόν τον τρόπο, προσπαθούν να δημιουργήσουν αμφιβολίες. Οι χειριστικοί άνθρωποι είναι πολύ καλοί στο να δημιουργούν αρνητικά συναισθήματα. Παίρνουν χαρά, όταν προκαλούν σύγχυση στους άλλους. Πρέπει να είμαστε απόλυτα σίγουροι, ότι δεν ήμασταν εμείς αυτοί που μπερδευτήκαμε και ότι κατανοήσαμε πλήρως αυτό που έγινε ή που ειπώθηκε.

2.Φέρεσαι τρελά/παράλογα.
Αυτή η φράση μοιάζει πολύ με την προηγούμενη. Ο σκοπός και πάλι είναι να δημιουργήσουν αμφιβολίες. Η βασική διαφορά είναι πως αυτή η φράση είναι μια ευθεία επίθεση στις διανοητικές μας ικανότητες. Δεν έχει καμία σημασία το ύφος με το οποίο λέγεται αυτή η φράση. Σημασία έχει το περιεχόμενο και το πλαίσιο. Οι χειριστικοί άνθρωποι μπορεί να αποστασιοποιηθούν από την κατάσταση για να την κάνουν λιγότερο προσωπική. Αλλά, η είναι προσωπική και χρήσει άμεσης αντίδρασης.

3.Είσαι πολύ ευαίσθητος.
Όχι, δεν είσαι. Είσαι ένας λογικός άνθρωπος. Κανείς δεν αντιδρά ωραία, όταν καταλαβαίνει, ότι προσπαθούν να τον εκμεταλλευτούν. Συνήθως, οι ευαίσθητοι άνθρωποι πέφτουν θύματα χειραγώγησης, γιατί είναι εκείνοι που νοιάζονται, καταλαβαίνουν και συμπάσχουν.

4.Δεν μου αρέσουν τα δράματα.
Ναι, τους αρέσουν. Στην ουσία, όσοι χειραγωγούν τους άλλους κατά συρροήν τους αρέσει το δράμα, απλά το κάνουν με διαφορετικό τρόπο. Δεν τους αρέσει το δράμα με την έννοια των ξεσπασμάτων, αλλά θέλουν να ελέγχουν κρυφά και υπόγεια τους άλλους. Το θέμα είναι, ότι το θύμα για άλλη μια φορά πρέπει να εξετάσει τις πράξεις του. Μήπως ήταν πολύ υπερβολικός; Μήπως έγινε πολύ κακό για το τίποτα; Όχι, αν και πολλοί από τους δέκτες της χειραγώγησης καταλήγουν να παραδέχονται λάθη που δεν έχουν κάνει.

5.Τα σκέφτεσαι όλα υπερβολικά.
Εδώ έχουμε μια αλλαγή: μπορεί να υπεραναλύετε τα πράγματα, μπορεί και όχι. Βέβαια, ακόμα και αν το κάνετε, είναι καλό, γιατί σημαίνει πως δεν δέχεστε την χειραγώγηση που προσπαθούν να σας κάνουν.

Προειδοποίηση: είναι πολύ δύσκολο έως αδύνατο να καταλάβουμε έναν χειριστικό άνθρωπο. Είναι αδύνατον, γιατί η χειραγώγηση δεν είναι μια λογική συμπεριφορά.

Για να το πούμε απλά: ένας άνθρωπος που αγαπάει πραγματικά και νοιάζεται για έναν άλλον, δεν προσπαθεί να τον χειραγωγήσει.

Συμπερασματικά: Αν είστε ο άνθρωπος που δέχεται αυτή την συμπεριφορά, σίγουρα είστε πληγωμένοι και γεμάτοι αμφιβολίες. Πρέπει να καταλάβετε καλά πως δεν υπάρχει κανένα λάθος σε εσάς. Το λάθος είναι των χειριστικών ανθρώπων και μόνο.

tilestwra.com





read more

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Γιατί η βροχή μυρίζει τόσο ωραία;



Ο υπέροχος Κόσμος της βροχής αρωματίζει ευχάριστα την ατμόσφαιρα και ο Κόσμος της επιστήμης δίνει την εξήγηση:
Βγείτε έξω μετά από μία καταιγίδα και αμέσως θα νιώσετε τη γλυκιά και ευχάριστη μυρωδιά της φρέσκιας βροχής. Αν παρατηρήσατε αυτό το μυστηριώδες άρωμα και αναρωτηθήκατε πως προκύπτει, δεν είστε οι μόνοι. Το 1964, δύο Αυστραλοί επιστήμονες (Isabel Joy Bear και R. G. Thomas) ξεκίνησαν να μελετούν τη μυρωδιά της βροχής, και δημοσίευσαν ένα άρθρο στο περιοδικό Nature, με τίτλο “Nature of argillaceous odor”. Για να εξηγήσουν το φαινόμενο, επινόησαν και χρησιμοποίησαν τον όρο Petrichor Αυτή η λέξη έχει τις ρίζες της σε δυο αρχαιοελληνικές λέξεις: πέτρα και ιχώρ (το αίμα των θεών, στον αρχαίο μύθο).

Σε αυτή την έρευνα και τη μετέπειτα μελέτη , διαπίστωσαν ότι μία από τις κύριες αιτίες αυτής της μυρωδιάς είναι ένα μείγμα από έλαια που εκκρίνονται από ορισμένα φυτά κατά τη διάρκεια των ξηρών περιόδων. Όταν μια καταιγίδα συμβαίνει μετά την ξηρασία, συστατικά από τα έλαια -που συσσωρεύονται την πάροδο του χρόνου στα ξηρά πετρώματα και στο έδαφος- αναμιγνύονται και απελευθερώνονται στον αέρα. Επιπλέον, οι δύο επιστήμονες παρατήρησαν ότι τα έλαια επιβραδύνουν την βλάστηση των σπόρων, και υπέθεσαν ότι τα φυτά μπορεί να τα παράγουν για να περιορίσουν τον ανταγωνισμό για τις λιγοστές πηγές νερού κατά τη διάρκεια περιόδων ξηρασίας.

Αυτά τα αερομεταφερόμενα έλαια συνδυάζονται με άλλες ενώσεις για την παραγωγή της μυρωδιάς. Ιδίως σε δασώδεις περιοχές με εκτενή βλάστηση, παράγεται η ουσία με το όνομα γεωσμίνη (geosmin) από βακτήρια που ζουν στο χώμα και είναι γνωστά ως ακτινομύκητες,. Τα βακτήρια εκκρίνουν την ουσία όταν παράγουν τους σπόρους, και η δύναμη της προσγείωσης της βροχής στο έδαφος στέλνει αυτά τους σπόρους επάνω στην ατμόσφαιρα, και ο υγρός αέρας μεταφέρει τη ουσία στις μύτες μας.

Επειδή αυτά τα βακτήρια αναπτύσσονται σε υγρές συνθήκες και παράγουν τους σπόρους κατά τη διάρκεια της ξηρασίας, η μυρωδιά της γεωσμίνης είναι συχνά πιο έντονη όταν βρέχει για πρώτη φορά μετά από καιρό, εξαιτίας της μεγαλύτερης συγκέντρωσης σπόρων στο έδαφος. Οι μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι η ανθρώπινη μύτη είναι εξαιρετικά ευαίσθητη στη γεωσμίνη. Μερικοί άνθρωποι μπορούν να την ανιχνεύσουν ακόμα και σε πάρα πολύ μικρές συγκεντρώσεις.

Το όζον- Ο3, το μόριο που αποτελείται από τρία άτομα οξυγόνου- παίζει επίσης ένα ρόλο στην οσμή, ειδικά μετά από καταιγίδες. Το ηλεκτρικό φορτίο ενός κεραυνού μπορεί να διαχωρίσει τα μόρια του οξυγόνου και του αζώτου στην ατμόσφαιρα, και συχνά μετασχηματίζονται σε μονοξείδιο του αζώτου (ΝΟ), το οποίο στη συνέχεια αλληλεπιδρά με άλλες χημικές ουσίες στην ατμόσφαιρα για την παραγωγή του όζοντος. Μερικές φορές, πριν ξεσπάσει μια καταιγίδα μπορείτε να μυρίσετε το όζον στον αέρα (έχει μια έντονη μυρωδιά που θυμίζει χλώριο), γιατί μπορεί να μεταφερθεί από μεγάλες αποστάσεις. Εκτός όμως από την χημική εξήγηση για τη μυρωδιά της βροχής, υπάρχει και το ερώτημα γιατί βρίσκουμε αυτή τη μυρωδιά τόσο ευχάριστη. Μερικοί επιστήμονες εικάζουν ότι είναι αποτέλεσμα της εξέλιξης.

Η ανθρωπολόγος Diana Young του Πανεπιστημίου του Queensland στην Αυστραλία, αναφέρει ότι υπάρχει κάτι που αποκαλεί “πολιτισμική συναισθησία”. Δηλαδή, οι άνθρωποι από τις απαρχές του είδους συνέδεσαν τη βροχή με το πράσινο χρώμα, δηλαδή συνδέουν τη βροχή με τη βλάστηση, με την ανθοφορία της φύσης και με την καρποφορία δένδρων και φυτών που τους θρέφουν. Έτσι, όσφρηση, όραση, ακοή,ένστικτο επιβίωσης, πείνα και άλλες αισθήσεις και ορμέμφυτα δημιουργούν στον εγκέφαλό μας ένα… χαρμάνι αισθητηριακών εμπειριών το οποίο μας ωθεί να αγαπάμε τη βροχή. Εάν αυτή η υπόθεση είναι σωστή, τότε την επόμενη φορά που θα απολαύσετε τη μυρωδιά της φρέσκιας βροχής, θεωρείστε το σαν ένα πολιτιστικό αποτύπωμα που προέρχεται από τους προγόνους σας.
Πηγή
read more

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Κρατευτής: το προϊστορικό σκεύος μαγειρικής και η σχέση του με το σουβλάκι

Ο Κόσμος της Προϊστορίας αποκαλύπτει τα γαστρονομικά μυστικά του, επιβεβαιώνοντας ότι, το πολυσυζητημένο σουβλάκι ήταν βασική τροφή κατά την κυκλαδική και μυκηναϊκή εποχή. Το αποδεικνύει ο κρατευτής, ένα είδος μαγειρικού σκεύους  που βρέθηκε σε ανασκαφές τόσο  στη Θήρα όσο και στην Πύλο. Επίσης, περιγραφές στον Όμηρο παραπέμπουν σε αυτό.

Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους στην αρχαία Θήρα σε κάθε σπίτι υπήρχε η εστία, η οποία αποτελούνταν από μία λιθόκτιστη εξέδρα χαμηλού ύψους. Στην εστία έβραζαν το φαγητό μέσα σε πήλινες  χύτρες. Επίσης, έψηναν και κρέας περασμένο στους οβελούς (σουβλάκια), τους οποίους τοποθετούσαν πάνω σε πήλινα στηρίγματα, τους κρατευτές, που συνήθως ήταν σε ζευγάρια.

Περιγραφές για τη συνήθεια αυτή βρίσκουμε στον Όμηρο, στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια.
Στην Ιλιάδα στην Ραψωδία Ι, 211-214, λέει ο Όμηρος:

πυρ δε Μενοιτιάδης δαίεν μέγα ισόθεο φως.
αυτάρ επεί κατά πυρ εκ'αη και φλοξ εμαράνθη,
ανθρακιήν στορέσας οβελούς εφύπερθε τάννυσε,
πάσσε δ' αλός θείοιο κρατευτάων επαείρας

Και ωστόσο φωτιάν άναφτεν ο Πάτροκλος μεγάλην.
και όταν εκάηκε η φωτιά και όλη εμαράνθ' η φλόγα
αφού τ' ανθράκια έστρωσαν άνω στους ψήστες βάζει
τες σούβλες και τα κρέατα το άγιο αλάτι ρίχνει.
(Μετάφραση: Ιάκωβος Πολυλάς)

Και μία διαφορετική μεταφραστική προσέγγιση:

Κι' έκαψε ο Πάτροκλος καλή φωτιά, ο λεβέντης άντρας,
κι η φλόγα αφού ξεθύμανε και χώνεψαν τα ξύλα,
στρώνει τη θράκα, τα σουγλιά μ' αλάτι σπασπαλίζει
τ' απλώνει απάνου απ' τις φωτιές ακουμπιστά στις φούρκες.
(Μετάφραση: Αλέξανδρος Πάλλης)

Στην Οδύσσεια στη γ ραψωδία (τα εν Πύλω), 461- 463 ο Όμηρος αναφέρει:

αυτάρ επεί κατά μήρ' εκάη και σπλάγχνα πάσαντο,
μίστυλλον τ' άρα τάλλα και αμφ' οβελοίσιν έπειραν,
ώπτων δ' ακροπόρους οβελούς εν χερσίν έχοντες.

Και σαν καήκαν τα μεριά και γεύτηκαν τα σπλάχνα,
κόψαν και τ' άλλα, στο σουβλί τα πέρασαν, και τότες
τα ψήσανε, τα μυτερά σουβλιά 'χοντας στα χέρια
(Μετάφραση: Αργύρης Εφταλιώτης)

Κρατευτές βρίσκονται στα Αρχαιολογικά Μουσεία της Θήρας και της Πύλου Α.Χ.

Σημείωση: Η φωτογραφία του κρατευτή είναι από το Μουσείο της Προϊστορικής Θήρας στα Φηρά, το οποίο φιλοξενεί ευρήματα από τις ανασκαφές του Ακρωτηρίου.
Πληροφορίες για τις διατροφικές συνήθειες: hellinon.net


read more

Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

Οι Σελτζούκοι Τούρκοι και η σημασία της μάχης του Ματζικέρτ, 1071 μ. Χ.

Ο Κόσμος του Βυζαντίου και Κόσμος των τουρκικών φύλων συναντώνται και αναμετρούνται στο Ματζικέρτ, όπου έλαβε χώρα το 1071 μ. Χ.  η γνωστή μάχη με τα ολέθρια αποτελέσματα για τους βυζαντινούς και, κατ' επέκταση, για τον  υπό αναγέννηση ελληνισμό στο μέλλον.  Μετά τη μάχη μεταξύ βυζαντινών και Σελτζούκων Τούρκων, αλλάζουν οι ισορροπίες, γιατί για πρώτη φορά τουρκικό φύλο βάζει πόδι στη Μικρά Ασία.

Οι Σελτζούκοι Τούρκοι,με τον αρχηγό τους Άρπ Αρσλάν, λοιπόν, είναι το πρώτο τουρκικό φύλο που πατάει πόδι στη Μικρά Ασία. Μετά την ήττα του βυζαντινού αυτοκράτορα Ρωμανού Διογένη, στη μάχη του Ματζικέρτ, 1071 μ. Χ. , ανοίγει η κερκόπορτα της εγκατάστασης των τουρκικών φύλων  στην Μικρά Ασία.

Αίτια της ήττας:

Οι εμφύλιοι φεουδαρχικοί πόλεμοι

Η ετερογένεια του βυζαντινού στρατεύματος, το οποίο σε μεγάλο βαθμό βασιζόταν σε ξένους μισθοφόρους

Η μη εμπιστοσύνη του αυτοκράτορα στους ανώτερους στρατιωτικούς και πολιτικούς αξιωματούχους του

Αποτελέσματα:

Οι Σελτζούκοι εγκαθιδρύουν την πρωτεύουσα τους στη Νίκαια, με αποτέλεσμα οι Βυζαντινοί να χάσουν τον έλεγχο της περιοχής και να ανοίξει ο δρόμος για τον εκτουρκισμό των κατοίκων της.

Έτσι χάνεται μία στρατηγικής σημασίας περιοχή για τους Βυζαντινούς καθώς και το αξιόμαχο ανθρώπινο δυναμικό της. Α.Χ.

Ο Άρπ Αρσλάν ταπεινώνει τον Ρωμανό τον Διογένη
μετά τη μάχη του Ματζικέρτ

read more

Πέμπτη, 8 Ιουνίου 2017

Λύκιοι: ο αρχαίος μυστηριώδης λαός της Μικράς Ασίας



Ο Κόσμος της αρχαιότητας δίνει σημαντικό παρόν στην περιοχή της  Μικράς Ασίας  στη  Λυκία, όπου έζησε και αναπτύχθηκε ο αινιγματικός λαός των Λυκίων

Οι Λύκιοι παραμένουν ένας από τους πιο αινιγματικούς λαούς της αρχαιότητας, επειδή δεν υπάρχουν πολλά διασωθέντα γραπτά μνημεία του πολιτισμού τους.

Από τα λίγα όμως που υπάρχουν συμπεραίνουμε ότι πρόκειται για έναν ιδιαίτερο πολιτισμό. Υπάρχουν πάνω από 20 περιοχές με τάφους ξεχωριστής αρχιτεκτονικής λαξευμένους σε βράχους.


Η Λυκία βρισκόταν στα νότια της σημερινής Μικράς Ασίας, περίπου στην επαρχία της Ατάλλειας. Ονομάστηκαν Λύκιοι από τον θεό τους τον Λύκιο Απόλλωνα.

Η λέξη λύκιος προέρχεται από το λήμμα λύκη που σημαίνει φως. Άρα λύκιος είναι αυτός που φέρνει το φως, που αφυπνίζει.

Ο πολιτισμός των Λυκίων καταγράφεται από τους αρχαίους Αιγύπτιους και τους Χεταίους (αρχαίος ιστορικός λαός). Τον 6ο αιώνα απορροφήθηκαν από τον οίκο των Αχαιμενιδών που υπήρξε η σπουδαιότερη Περσική Δυναστεία.
Τάφοι στη Μύρα

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του πολιτισμού τους είναι οι λαξευτοί τάφοι και χρονολογούνται τον 5ο αιώνα π.Χ. Αυτοί οι τάφοι λαξεύτηκαν πάνω σε έναν βράχο και αποτελούν ένα καταπληκτικό θέαμα. Λέγεται ότι οι Λύκιοι πίστευαν σε ένα φτερωτό πλάσμα που θα τους μετέφερε στη μετά θάνατον ζωή γι” αυτό και έφτιαχναν τους τάφους τους ψηλά σε βράχους.

Ένα ακόμα ιδιαίτερο στοιχείο είναι η αρχιτεκτονική και η διακόσμησή τους. Συνήθως είναι διώροφοι ή και τριώροφοι με τριγωνική στέγη και η πρόσοψή τους θυμίζει τα σπίτια των Λυκίων.

Πολλοί έχουν ανάγλυφη διακόσμηση ενώ στο εσωτερικό τους έχουν μεγάλων διαστάσεων σαρκοφάγους με παραστάσεις από την καθημερινή ζωή.

Συνήθως ήταν οικογενειακοί τάφοι ώστε οι δεσμοί αίματος να διατηρούνται και μετά θάνατον.
Παρόμοιοι τάφοι βρίσκονται και σε άλλα μέρη της Μεσογείου, όπως στην Πέτρα της Ιορδανίας και την Κυρηναϊκή της Λιβύης.

Μοναδικό χαρακτηριστικό είναι και οι σαρκοφάγοι. Ενώ δηλαδή οι σαρκοφάγοι είναι συνηθισμένοι στην αρχαιότητα, στους τάφους των Λυκίων το μέγεθος τους είναι μοναδικό. Αποτελούνται από τρία μέρη: τη βάση, τον θάλαμο και την οροφή.
Σαρκοφάγος


Οι σαρκοφάγοι που έχουν διασωθεί σήμερα και διατηρούνται σχεδόν ανέπαφοι ανήκουν στη Ρωμαϊκή εποχή, είναι μικρότεροι σε μέγεθος και λιγότερο στολισμένοι με παραστάσεις.

Σε πολλές περιπτώσεις οι νεκροί θάβονται με τους δούλους τους που τοποθετούνται κάτω από τον κύριο θάλαμο. Πολλοί σαρκοφάγοι βρέθηκαν και εκτός τάφων ώστε να βλέπουν άμεσα τον ουρανό.

Η πιο ασυνήθιστη μορφή τάφων είναι η επιτύμβια στήλη. Πρόκειται για την αρχαιότερη μορφή τάφων που χρησιμοποιήθηκε για σημαντικούς δυνάστες και βρίσκονται στην Δυτική Λυκία.

Οι τάφοι αυτοί αποτελούνται από έναν μονόλιθο που στενεύει προς την κορυφή και χτίστηκαν πάνω σε μια μικρή βάση. Έχουν δυο θαλάμους τον έναν πάνω στον άλλον.

Ο άνω θάλαμος είναι ο τάφος. Το κάτω μέρος ειναι διακοσμημένο με ανάγλυφες παραστάσεις.
Η πιο γνωστή επιτύμβια στήλη είναι ο τάφος του Harpy στην πόλη Ξάνθος, πρωτεύουσα της Λυκίας. Οι ανάγλυφες παραστάσεις σε αυτόν τον τάφο είναι γύψινα εκμαγεία, ενώ οι πρωτότυπες βρίσκονται στο βρετανικό μουσείο.

read more