Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2018

Τρίγωνο των Βερμούδων: Ένας άλυτος γρίφος



Ο εφιαλτικός κόσμος του Τριγώνου των Βερμούδων, γνωστό και ως Τρίγωνο του Διαβόλου, έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον πολλών επιστημόνων αλλά και κυνηγών υπερφυσικών φαινομένων για δεκαετίες. Όλοι έχουμε διαβάσει ή παρακολουθήσει ένα ντοκιμαντέρ που αφορά αυτό το μυστήριο, ενώ πολλοί είναι εκείνοι που προσπαθούν να βρουν μια λογική εξήγηση, επιστημονικά τεκμηριωμένη. Άλλωστε, είναι στη φύση του ανθρώπου να θέλει να εκλογικεύει οτιδήποτε του είναι άγνωστο τόσο για να μάθει από αυτό όσο και για να καταλαγιάσει τον φόβο που γεννιέται από αυτό.       

Ας μπούμε, λοιπόν, και εμείς στα βαθιά και ταραγμένα νερά του Τριγώνου των Βερμούδων.

Το Τρίγωνο των Βερμούδων βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του Ατλαντικού Ωκεανού, μια περιοχή η οποία φημίζεται για τις ανεξήγητες εξαφανίσεις αεροσκαφών και πλοίων. Στις τρεις κορυφές του Τριγώνου βρίσκονται οι Βερμούδες, το Μαϊάμι και το Πουέρτο Ρίκο. Σύμφωνα με ορισμένους μύθους οι εξαφανίσεις στο Τρίγωνο οφείλονται σε υπερφυσικές δραστηριότητες ή σε εξωγήινα όντα.

Η κακή φήμη του Τριγώνου έχει ξεκινήσει αιώνες πριν και συγκεκριμένα από τον Χριστόφορο Κολόμβο, ο οποίος τον Οκτώβριο του 1492 έγραψε στο ημερολόγιό του ότι συμβαίνουν περίεργα φαινόμενα στην περιοχή, ιδίως με τις πυξίδες. Για αιώνες κανείς δεν ασχολήθηκε με το Τρίγωνο των Βερμούδων, οι ιστορίες και οι μύθοι ξεχάστηκαν.

Ωστόσο, το 1945 η εξαφάνιση πέντε πολεμικών αεροσκαφών του Ναυτικού των ΗΠΑ τύπου Navy Grumman TBF-1 Avengers, γνωστά ως η Πτήση 19, έγινε ο καταλύτης ο οποίος κέντρισε το ενδιαφέρον των συγγραφέων και των δημοσιογράφων της εποχής. Τα πολεμικά αεροσκάφη εξαφανίστηκαν χωρίς ίχνη μαζί με τους πέντε πιλότους και τα 14 μέλη του πληρώματος. Ο επικεφαλής του σμήνους, ο υποσμηναγός Τσάρλς Τέιλορ, είχε αναφέρει πριν από την εξαφάνιση του σμήνους ότι οι πυξίδες είχαν σταματήσει να δουλεύουν και ότι δεν μπορούσαν να βρουν αεροδρόμιο να προσγειωθούν. Λίγο πριν χαθεί η επικοινωνία με τα αεροσκάφη ο υποσμηναγός φέρεται να είχε αναφέρει «δεν έχουμε καύσιμα, πέφτουμε»....

Πηγή φωτογραφίας: National Archives photo (520770) - Πολεμικά αεροσκάφη Navy Grumman TBF-1 Avengers
Με αυτό το τραγικό γεγονός το Τρίγωνο των Βερμούδων ήρθε και πάλι στο φως της δημοσιότητας. Ο Έντουαρντ Βαν Γουίνκλ Τζόουνς σε άρθρο του στο Associated Press το 1950 έγραψε για διάφορα περιστατικά μυστηριωδών εξαφανίσεων πλοίων και αεροπλάνων στο Τρίγωνο των Βερμούδων. Στο άρθρο του ο Τζόουνς αναφέρθηκε σε περίπου 135 ανθρώπους, που χάθηκαν στα νερά της περιοχής χωρίς να αφήσουν πίσω τους το παραμικρό ίχνος.

Ο όρος «Τρίγωνο των Βερμούδων» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1964 από τον συγγραφέα Βίνσεντ Γκάντις στο περιοδικό Argosy. Από τότε το φαινόμενο άρχισε να παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Μια δεκαετία αργότερα, το 1974, ο Τσαρλς Μπερλίτς έγραψε το βιβλίο «Το τρίγωνο των Βερμούδων και το Χρονικό Ανεξήγητων Εξαφανίσεων», σε αυτό εκφράζει την πεποίθησή του ότι η Ατλαντίδα ήταν πραγματική και ότι είναι συνδεδεμένη με κάποιον τρόπο με το Τρίγωνο. Από τότε καθιερώθηκε ο αστικός μύθος του Τριγώνου. Μέχρι σήμερα περισσότερες από 100 υποθέσεις εξαφανίσεων πλοίων και αεροπλάνων στην περιοχή παραμένουν ανεξιχνίαστες.

Μαζί με την εμφάνισή του Τριγώνου στα μέσα ενημέρωσης ξεκίνησε και η αμφισβήτησή του. Έτσι, πολλοί είναι και εκείνοι που υποστηρίζουν πως έχουν βρει την απάντηση σε αυτή τη δύσκολη εξίσωση με τεκμηριωμένα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία φέρονται να δείχνουν ότι ένα σημαντικό ποσοστό των περιστατικών περιγράφηκαν ανακριβώς ή μεγαλοποιήθηκαν από μεταγενέστερους συγγραφείς, ενώ πολλές επίσημες υπηρεσίες έχουν δηλώσει ότι ο αριθμός και η φύση των εξαφανίσεων στην περιοχή είναι παρόμοια με οποιαδήποτε άλλη περιοχή του ωκεανού.

Το 1975 ο Larry Kusche, βιβλιοθηκάριος στο κρατικό πανεπιστήμιο της Αριζόνα, κατέληξε σε τελείως διαφορετικό συμπέρασμα από όσους υποστήριζαν πως οι εξαφανίσεις οφείλονταν σε υπερφυσικά φαινόμενα. Ο Kusche αποφάσισε να αρχίσει μια εξονυχιστική έρευνα της οποίας τα ευρήματα παρουσίασε στο βιβλίο του «Το μυστήριο του Τρίγωνου των Βερμούδων - Λύθηκε». Ο Kusche είχε ψάξει προσεκτικά αρχεία που είχαν παραμελήσει άλλοι συγγραφείς και μέσα από αυτή την έρευνα έφτασε στο συμπέρασμα ότι πολλά από τα περίεργα φαινόμενα δεν ήταν τελικά τόσο περίεργα. Συχνά κάποιος από τους συγγραφείς είχε αναφέρει ως παράξενη την εξαφάνιση ενός πλοίου ή αεροπλάνου σε «ήρεμα νερά και καλοκαιρία», ενώ σύμφωνα με καταγραφές υπήρχε σφοδρή κακοκαιρία στην περιοχή. Άλλοι συγγραφείς έκαναν λόγω για μυστηριώδες εξαφανίσεις πλοίων ενώ είχαν βρεθεί τα ναυάγια και υπήρχαν λογικές εξηγήσεις για τα αίτια. Σε μια περίπτωση, ένα πλοίο που υποτίθεται πως είχε εξαφανιστεί στο Τρίγωνο στην πραγματικότητα είχε εξαφανιστεί στον Ειρηνικό Ωκεανό περίπου 3.000 μίλια μακριά… Ο συντάκτης του κειμένου είχε μπερδέψει το όνομα του λιμανιού απ’ όπου είχε σαλπάρει το πλοίο στον Ειρηνικό με μια πόλη με το ίδιο όνομα στην ακτή του Ατλαντικού…

Πολλοί επιστήμονες έχουν προσφέρει εξηγήσεις για τα περίεργα φαινόμενα στο Τρίγωνο των Βερμούδων. Μερικοί κάνουν λόγο για κύματα που ξεπερνούν τα 30 μέτρα, άλλοι υποστηρίζουν πως πρόκειται για σπάνια και ελάχιστα μελετημένα φυσικά φαινόμενα όπως για παράδειγμα τεράστιες φυσαλίδες μεθανίου. Υπάρχουν και εκείνοι που μιλούν για μαγνητικές ανωμαλίες ακόμα και για πύλες που οδηγούν σε άλλες διαστάσεις αεροσκάφη και πλοία που περνούν στην περιοχή. Τέλος, υπάρχουν και οι θεωρίες συνωμοσίας που θέλουν όσους πλησιάζουν υπερβολικά κοντά στην ανακάλυψη του τι πραγματικά συμβαίνει στο Τρίγωνο να… εξαφανίζονται.     

Κανείς δεν γνωρίζει τον ακριβή αριθμό εξαφανίσεων στο Τρίγωνο των Βερμούδων και δεν έχει δοθεί μέχρι στιγμής καμία οριστική επιστημονική εξήγηση για το φαινόμενο αυτό. Μπορεί το πέπλο του μυστήριου που σκεπάζει το Τρίγωνο να έχει ξεθωριάσει λίγο αλλά δεν έχει εξαφανιστεί εντελώς.  

Αξίζει να σημειωθεί πως το 1991 η ανακάλυψη πέντε αεροσκαφών ίδιας κατηγορίας με αυτά της Πτήσης 19 που βρέθηκαν στη θάλασσα ήταν για πολλούς η λύση στη μυστηριώδη εξαφάνισή τους. Ωστόσο, μετά από έρευνες αποκαλύφτηκε πως δεν επρόκειτο για τα χαμένα αεροσκάφη. Το μυστήριο της Πτήσης 19 παραμένει άλυτο συνεχίζοντας να τροφοδοτεί τον μύθο του Τριγώνου των Βερμούδων.

Τελικά είναι το Τρίγωνο των Βερμούδων ένα υπερφυσικό φαινόμενο ή απλά ένας αστικός μύθος; Τα συμπεράσματα δικά σας. Προσωπικά, πάντως, δεν θα ήθελα να περάσω έστω και για λίγα λεπτά μέσα από το Τρίγωνο. Εσείς θα το τολμούσατε;


read more

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2018

Aumakua : Το πνεύμα φύλακας







Ο Κόσμος της μυθολογίας μας διηγείται την ιστορία του aumakua, βγαλμένη από τους θρύλους και τις παραδόσεις της μακρινής Χαβάης:

Στη Χαβανέζικη μυθολογία, το aumakua είναι ένα πνεύμα φύλακας, μία θεότητα που προστατεύει την οικογένεια. Τα aumakua συνδέονται με τις θεότητες της φύσης και κατοικούν τα πάντα στο φυσικό περιβάλλον. 

Λατρεύονται και εξευμενίζονται για να εξασφαλίσουν την προστασία και την ευημερία της οικογένειας. Τα aumakua είναι κληρονομικά και έχουν περιορισμένη δικαιοδοσία στο χώρο όπου ζει  μια οικογένεια. Τα aumakua έχουν νόμους που πρέπει να ακολουθηθούν. Οι παραβιάσεις τιμωρούνται, μερικές φορές για γενιές. 

Οι απόγονοι του aumakua μπορούν να γεννηθούν σε ανθρώπινες οικογένειες. Διάφοροι μύθοι μιλούν για τέτοιους ανθρώπους, οι οποίοι είναι προικισμένοι με υπερφυσικές δυνάμεις, όπως η ικανότητα τους να παίρνουν σχήμα ζώων, φυτών και βράχων. Από την άποψη αυτή, είναι παρόμοια με ένα πνεύμα τοτέμ .  
Αναπαράσταση αρχαίου aumakua (Χονολουλού, 1810) 
Το aumakua χρησιμεύει ως ψυχοπομπός και συνοδεύει τις ψυχές των νεκρών με ασφάλεια στην μετά θάνατον ζωή σε μια φανταστική πομπή. Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση, παίρνουν όλο το σώμα. Αν για οποιοδήποτε λόγο το σώμα δεν ληφθεί, η οικογένεια προετοιμάζει το πτώμα για ταφή και μετασχηματισμό του στη μορφή aumakua (όπως φίδι ή καρχαρία).

 Είναι πολύ σημαντικό να έχει κάποιος καλές σχέσεις με το aumakua , για να μην εγκαταλειφθεί η ψυχή πριν φτάσει στη γη των νεκρών. Τέτοιες εγκαταλελειμμένες ψυχές στοιχειώνουν τους τόπους όπου έμειναν και οδηγούν τους ταξιδιώτες σε λάθος κατεύθυνση. Παραμένουν σε αυτό το κενό έως ότου ένα άλλο aumakua να τους λυπηθεί και να τους οδηγήσει έξω. Αν κάποιος δεν έχει διορθώσει  τις αμαρτίες και τις παραβάσεις κατά του aumakua πριν από τον θάνατο, έχει την ευκαιρία να  ζητήσει  χάρη όταν η πομπή κάνει την πρώτη στάση.

Από το βιβλίο της  Rosemary Ellen Guiley, The Encyclopedia of GHOSTS AND SPIRITS
Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο 

read more

Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2018

Στον Εύξεινο Πόντο βρέθηκε ακέραιο αρχαιοελληνικό καράβι 2.400 ετών!





Ο Κόσμος του βυθού της θάλασσας αποκαλύπτει αρχαία μυστικά: Στον Εύξεινο Πόντο βρέθηκε ακέραιο αρχαιοελληνικό καράβι 2.400 ετών!

Μέχρι σήμερα οι αρχαιολόγοι το συγκεκριμένο πλοίο το είχαν δει ζωγραφισμένο πάνω στη διάσημη ερυθρόμορφη στάμνο «Ο Οδυσσέας και οι Σειρήνες» που εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο και χρονολογείται στο 480-470 π.Χ. Σε αυτό το υπέροχο αγγείο ο ομηρικός ήρωας εμφανίζεται δεμένος στο κατάρτι, να προσπαθεί να αντισταθεί στο τραγούδι των Σειρήνων. Όμως, χάρη τους ερευνητές που ανήκουν στην ομάδα Black Sea Maritime Archaeology Project (MAP), αναμένεται να έρθει στο φως ένα πλοίο παρόμοιο με αυτό που έχει απεικονιστεί στο αγγείο και το οποίο κατασκευάστηκε την ίδια περίπου περίοδο.
«Ο Οδυσσέας και οι Σειρήνες»(πηγή: Guardian)

Το ναυάγιο που για αιώνες παρέμεινε στο βυθό του Εύξεινου Πόντου κοντά στις ακτές της Βουλγαρίας θεωρείται ακόμα πιο σημαντικό μιας και πιστεύεται ότι είναι το αρχαιότερο ακέραιο πλοίο που έχει εντοπιστεί μέχρι σήμερα.

Η διεθνής αρχαιολογική ομάδα κατά τη διάρκεια της τριετούς αποστολής της στον Εύξεινο Πόντο ανακάλυψε πάνω από 60 ναυάγια, αλλά κανένα δεν είναι σαν το αρχαιοελληνικό «πλοίο του Οδυσσέα». Σύμφωνα με την εφημερίδα Guardian, το 23 μέτρων καράβι εντοπίστηκε το 2017, ωστόσο η ηλικία του επιβεβαιώθηκε μόλις πρόσφατα όταν χρονολογήθηκε με ραδιενεργό άνθρακα ένα κομμάτι που ανασύρθηκε από το βυθό.

Το ιστίο, το πηδάλιο και οι θέσεις των κωπηλατών είναι ακόμα στη θέση τους. Όπως εξήγησε η ομάδα των αρχαιολόγων, το ναυάγιο διατηρήθηκε σε εξαιρετική κατάσταση εξαιτίας της έλλειψης οξυγόνου. «Ένα καράβι από την Κλασική Εποχή, σχεδόν ακέραιο στο βυθό, σε μεγαλύτερο των 2χλμ. Είναι κάτι που δεν περίμενα ποτέ ότι θα έβλεπα», ανέφερε ο καθηγητής Τζον Άνταμς, ο οποίος συμπλήρωσε ότι πρόκειται για ένα εύρημα που αλλάζει όσα γνωρίζουμε για τη ναυπηγική και τη ναυσιπλοΐα στον αρχαίο κόσμο.
Το σημείο που βρέθηκε το ναυάγιο (πηγή: Guardian)

Το αρχαιοελληνικό πλοίο πιστεύεται ότι ήταν εμπορικό. Η ομάδα σκανάροντας το βυθό ανακάλυψε και εμπορικά σκάφη της Ρωμαϊκής Εποχής φορτωμένα με αμφορείς, και ένα κοζάκικο πλοίο του 17ου αιώνα. Όλες οι αποκαλύψεις περιλαμβάνονται σε ένα ντοκιμαντέρ που γυρίστηκε από την ομάδα και το οποίο θα προβληθεί στο Βρετανικό Μουσείο στις 23 Οκτωβρίου.








Πηγή: pontos-news.gr



read more

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Εδιμβούργο: Η σκοτεινή πλευρά της παραμυθένιας πόλης



Ο κόσμος των πνευμάτων και του υπερφυσικού έχει απλώσει το πέπλο του πάνω από την Σκωτία εδώ και αιώνες. Οι περισσότεροι έχουν συνδέσει την περιοχή με την Λίμνη του Λόχ Νες και τις ιστορίες για το τέρας που μερικοί υποστηρίζουν πως κρύβεται μέσα στα σκοτεινά νερά της. Ωστόσο, οι περισσότερες πόλεις και χωριά έχουν κάποια ιστορία φαντασμάτων, που έχει περάσει από γενιά σε γενιά, να διηγηθούν.

Η παραμυθένια πρωτεύουσα της Σκωτίας, το Εδιμβούργο, δεν αποτελεί εξαίρεση καθώς θεωρείται μια από τις πιο στοιχειωμένες πόλεις στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πίσω από την παραμυθένια ομορφιά τα αρχαία, τα στενά δρομάκια της παλιάς πόλης κρύβουν τρομακτικούς μύθους και ιστορίες φαντασμάτων. Η πλούσια ιστορία της πόλης και οι αναφορές περί παράξενης και υπερφυσικής δραστηριότητας έχουν προκαλέσει μεγάλο ενδιαφέρον για τους κυνηγούς φαντασμάτων και τους ατρόμητους λάτρεις μεταφυσικών φαινομένων από όλο τον κόσμο. Μάλιστα, αν κάποιος κάνει μια γρήγορη έρευνα στο διαδίκτυο πριν επισκεφτεί τη σκωτσέζικη πρωτεύουσα θα διαπιστώσει πως υπάρχουν δεκάδες οργανωμένες περιηγήσεις στα παλιά στοιχειωμένα σοκάκια της πόλης. 

Το Κάστρο του Εδιμβούργου, ένα υπέροχο φρούριο 900 ετών πάνω σε ένα βράχο, το οποίο είναι ορατό από μίλια μακριά θεωρείται το σήμα κατατεθέν της πόλης... αλλά και ένα από τα πιο στοιχειωμένα κάστρα της Σκωτίας. Πολλοί από τους επισκέπτες έχουν αναφέρει πως έχουν ξαφνικά νιώσει το χώρο να παγώνει, έχουν ακούσει παράξενους θορύβους και δει περίεργες σκιές. Σύμφωνα με τους μύθους πρόκειται για κάποιους από τους μόνιμους αιώνιους, πλέον, «κατοίκους» του κάστρου.

Το Κάστρο του Εδιμβούργου 

Το νεκροταφείο Greyfriars Kirkyard βρίσκεται στην παλιά πόλη και είναι βγαλμένο μέσα από τα πιο τρομαχτικά θρίλερ. Με το πρώτο βήμα που θα κάνετε μέσα στο νεκροταφείο θα νιώσετε την ατμόσφαιρα να αλλάζει, να γίνεται πιο βαριά σχεδόν αποπνικτική σαν κάτι να σας παρακολουθεί από μια σκοτεινή γωνιά. Η ιστορία του Greyfriars Kirkyard είναι γεμάτη από πολλούς θρησκευτικούς διωγμούς κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα. Το ανατριχιαστικό «Μαύρο Μαυσωλείο» είναι ο τελευταίος τόπος ανάπαυσης του Sir George Mackenzie, πρώην Λόρδου Εισαγγελέα. Σε αυτό το συγκεκριμένο σημείο έχουν σημειωθεί πάνω από 500 καταγεγραμμένα περιστατικά επίθεσης του πολτεργκάιστ του Mackenzie αφότου  διαταράχτηκε η ησυχία του από έναν άστεγο που αναζητούσε καταφύγιο. Σύμφωνα με μαρτυρίες μερικοί από τους επισκέπτες έχουν διαμαρτυρηθεί για μώλωπες, γρατσουνιές, ενώ δεν έχουν λείψει τα περιστατικά λιποθυμιών.

Παλιά ταφόπλακα στο νεκροταφείο Greyfriar's Kirkyard

Μεταξύ το 1827 και το 1829 στην περιοχή του Γουέστ Πορτ του Εδιμβούργου οι διαβόητοι δολοφόνοι Γουίλιαμ Μπερκ και Γουίλιαμ Χέιρ σκότωναν ανυποψίαστους περαστικούς και πωλούσαν τα πτώματα στην Ιατρική Σχολή της πόλης. Λόγω των επιστημονικών και ιατρικών ερευνών που διεξάγονταν τότε η «ανάγκη» για πτώματα αυξήθηκε, ως αποτέλεσμα δημιουργήθηκε στη μαύρη αγορά ένα κύκλωμα το οποίο έκλεβε πτώματα τα οποία στη συνέχεια πουλούσε στην Ιατρική Σχολή. Ήταν η τέλεια κάλυψη για τους δύο κατά συρροή δολοφόνους οι οποίοι πούλησαν τα 16 πτώματα των θυμάτων τους στον Δόκτωρ Ρόμπερτ Νοξ στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου για τα μαθήματα ανατομίας.

Τα μεταφυσικά φαινόμενα δεν σταματάνε, όμως, στην επιφάνεια του Εδιμβούργου. Υπάρχει ένας στοιχειωμένος κόσμος στα έγκατα της όμορφης πρωτεύουσας της Σκωτίας.

Το Σοκάκι της Μαίρη Κινγκ είναι θαμμένο κάτω από το Βασιλικό Μίλι του Εδιμβούργου. Εκεί κρύβεται ένα σκοτεινό μυστικό της πόλης: ένας λαβύρινθος από δρομάκια οπού ο χρόνος φαίνεται να έχει παγώσει στον 17ο αιώνα. Για πάνω από δύο αιώνες οι δρόμοι θαμμένοι στη γη, παρέμειναν κλειστοί στο κοινό. Ο λόγος είναι το ανατριχιαστικό παρελθόν αυτής της γειτονίας. Τον καιρό της Μαύρης Πανούκλας, το Σοκάκι της Μαίρη Κινγκ ήταν μια πυκνοκατοικημένη και υποβαθμισμένη περιοχή οπού ένα μεγάλο μέρος των κατοίκων είχε νοσήσει από την πανώλη. Επιβλήθηκε καραντίνα στην περιοχή σε μια προσπάθεια να περιοριστεί η εξάπλωση της πανώλης, ωστόσο, πολλοί από τους κάτοικους πέθαναν. Για δεκαετίες ολόκληρες, οι υπόγειοι δρόμοι της παλιάς πόλης του Εδιμβούργου έχουν περιβληθεί από μακάβριους μύθους, φαντάσματα και μυστήρια, με ιστορίες που παγώνουν το αίμα για δολοφονίες, καθώς και για θύματα της πανώλης τα οποία είχαν περιτοιχιστεί και αφεθεί να πεθάνουν. Το 2003 το σοκάκι άνοιξε για το κοινό με τους επισκέπτες να αναφέρουν πληθώρα μεταφυσικών φαινομένων.

Τα υπόγεια θησαυροφυλάκια τα οποία ανακαλύφθηκαν πριν περίπου 30 χρόνια κάτω από το Εδιμβούργο θεωρούνται ως από τις πλέον στοιχειωμένες τοποθεσίες στην Μεγάλη Βρετανία ίσως και σε όλον τον κόσμο. Σύμφωνα με πολλούς θρύλους φέρεται να είχαν παγιδευτεί πολλές ψυχές, θύματα δολοφονιών και βασανιστηρίων. Όσοι έχουν επισκεφτεί τα υπόγεια θησαυροφυλάκια έχουν αναφέρει πως σε φωτογραφίες εμφανίζονται παρουσίες, πως έχουν αισθανθεί ναυτία και έχουν μώλωπες και γρατσουνιές, ενώ μερικοί έχουν αισθανθεί σαν κάποιος να τους τραβάει τα μαλλιά ή τα ρούχα, ακόμα και να τους σπρώχνει.   

Αξίζει να αναφερθεί πως το 2009 μια ομάδα παραγωγής του BBC κατέγραψε ανεξήγητες φωνές στα θησαυροφυλάκια κατά τη διάρκεια μιας διανυκτέρευσης του παρουσιαστή της εκπομπής «Πιστεύω στα φαντάσματα», Joe Swash, ο οποίος ήταν μόνος του. Όσο βρισκόταν εκεί ο Swash δεν είχε ακούσει τις φωνές κατά τη διάρκεια της μαγνητοφώνησης παρά το γεγονός πως το μικρόφωνο τις είχε «πιάσει». Τα ευρήματα φανερώθηκαν από τους ηχολήπτες οι οποίοι κατά την 20λεπτη ηχογράφηση άκουγαν φωνές πριν σταματήσουν απότομα αφότου ακούστηκαν παιδιά να φωνάζουν. Οι ηχολήπτες αρχικά πίστεψαν πως υπήρχε μια λογική εξήγηση: οι φωνές μπορεί απλώς να προερχότουσαν από τους θαμώνες των νυχτερινών κέντρων που βρισκόντουσαν κοντά ή πως επρόκειτο για αδύναμα ραδιοφωνικά σήματα που «τραβούσαν» τα μικρόφωνα του BBC. Ωστόσο, καμία από τις δυο θεωρίες δεν επιβεβαιώθηκε και δεν μπόρεσαν να βρεθούν λογικές εξηγήσεις.

Από το 2015, το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής είναι πλέον κλειστό για το κοινό και η πρόσβαση επιτηρείται αυστηρά.

Αν επισκεφτείτε το όμορφο Εδιμβούργο μην εκπλαγείτε αν ακούσετε ή δείτε κάτι που ξεφεύγει από τη λογική. Μη ξεχνάτε πως ίσως έχετε μπει στη ζώνη του λυκόφωτος. 


read more

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018

Gangkhar Puensum: Το βουνό στο Μπουτάν, στο οποίο φημολογείται ότι ζουν εξωγήινοι, που κανείς δεν έχει καταφέρει να κατακτήσει την κορυφή του





Ένας Κόσμος μυστικός, μυστηριώδης λένε ότι κρύβεται στο εσωτερικό του βουνού Gangkhar Puensum στο Μπουτάν. Αλήθεια ή ένας ακόμα θρύλος βγαλμένος από την φαντασία των κατοίκων της περιοχής;

Τέσσερις αποστολές προσπάθησαν, ανεπιτυχώς, να φτάσουν στην κορυφή του. Η κυβέρνηση του Μπουτάν εμποδίζει την αναρρίχηση σε αυτόν τον ορεινό όγκο, που  στο εσωτερικό του, σύμφωνα με τους κατοίκους, υπάρχουν ενδείξεις  ζωής. Ζωής εξωγήινης. 

Από τα 40 υψηλότερα βουνά στον κόσμο, μόνο ένα παραμένει χωρίς να αναρριχηθεί. Ονομάζεται Gangkhar Puensum και βρίσκεται στο Μπουτάν. Έχει ύψος 7.570 μέτρα και επετράπη η αναρρίχηση του μεταξύ των ετών 1983 και 1994. Αλλά κανείς δεν τα κατάφερε. Και από το 2004 η πρόσβασή σε αυτό απαγορεύεται αυστηρά από την κυβέρνηση. Ο λόγος; Οι κάτοικοι λένε ότι είναι ένα ιερό βουνό και ότι στο εσωτερικό του υπάρχει ζωή. Και οι αρχές πιστεύουν ότι οι κάτοικοι έχουν δίκιο.

Θα υπήρχε μία δυνατότητα πρόσβασης από την Κίνα, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι κάτοχος 269 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Αλλά οι αρχές  της χώρας απαγορεύουν, επίσης, σε οποιονδήποτε να πλησιάσει στην περιοχή.

Σύμφωνα με την διαδικτυακή σελίδα ενημέρωσης MUY, κατά τη διάρκεια των έντεκα χρόνων που η κυβέρνηση του Μπουτάν επέτρεψε την αναρρίχηση, υπήρξαν τέσσερις αποστολές που προσπάθησαν. Όλες,όμως, απέτυχαν. Είτε λόγω κακού εξοπλισμού, είτε επειδή έβρισκαν αδιάβατες περιοχές ή λόγω απροσδόκητων κλιματικών αλλαγών. Είναι σαν να μην θέλει το βουνό να αναρριχηθεί κανένας σε αυτό .


Από τα κινεζικά σύνορα έγινε μια προσπάθεια από μία ιαπωνικής αποστολή το 1998. Αλλά και πάλι, ποτέ δεν έφτασαν στην κορυφή και αναγκάστηκαν να παρεκκλίνουν της πορεία τους προς άλλη κατεύθυνση, προς  την κορυφή, Liankang Kangri. Ποτέ, όμως, δεν εξήγησαν τους λόγους της παράκαμψης.

Το βουνό είναι ένα αίνιγμα. Πιστεύεται ότι το ύψος του είναι αυτό που λέγεται, αλλά οι χάρτες δεν είναι και τόσο ακριβείς. Μάλιστα, η πρώτη ομάδα που ήθελε να αναρριχηθεί σε αυτό για να το μετρήσει, το 1922, δεν μπόρεσε καν να βρει το βουνό.

Οι κάτοικοι λένε ότι ποτέ δεν θα ανέβει κανείς σε αυτό, και ότι στα σπλάχνα του υπάρχει ζωή  που  δεν είναι ανθρώπινη. Μιλούν για γρήγορους ασημί δίσκους που μπαινοβγαίνουν. Και ότι πολλές νύχτες ο ήλιος φωτίζεται με χρυσοκόκκινα χρώματα.

Αρκετοί θιβετιανοί μοναχοί υποστηρίζουν ότι η εξωγήινη δραστηριότητα στον τόπο τους τεκμηριώνεται από το 1998.

Στην τοπική διάλεκτο, ο Gangkhar Puensum σημαίνει τη Λευκή Κορυφή των Τριών Πνευματικών Αδελφών. Οι άνθρωποι του τόπου λένε ότι είναι περισσότεροι από τρεις και όχι από αυτόν τον πλανήτη. Και ότι θα εμποδίσουν την αναρρίχηση σε όποιον και να το προσπαθήσει.

Το βουνό είναι ακόμα εκεί. Επιβλητικό. Παρθένο. Όποιος προσπάθησε να το κατακτήσει δεν μπόρεσε. Και μερικές φορές, τη νύχτα, ο ουρανός γίνεται χρυσοκόκκινος. Α.Χ.


read more

Πέμπτη, 4 Οκτωβρίου 2018

Η γυναίκα που "έσπασε"μια ανδροκρατούμενη τέχνη στην αρχαιότητα





Ο Κόσμος της κεραμικής πλασμένος μέσα από τα χέρια μιας γυναίκας στην αρχαία Κρήτη:
Η κεραμική στην αρχαία Ελλάδα ήταν ένα επάγγελμα ανδροκρατούμενο, αλλά περίπου πριν από 3.000 μια γυναίκα από την Κρήτη έσπασε τον περιορισμό αυτό και έγινε η μόνη γνωστή γυναικεία μάστορας κεραμικής στην αρχαιότητα. Τα ευρήματα, βασισμένα σε εμπεριστατωμένη βιοχημική ανάλυση των οστών της, ρίχνουν φως στους ρόλους που έπαιζαν οι γυναίκες τουλάχιστον σε ορισμένα μέρη του κλασικού κόσμου.

Η αρχιτεχνίτισσα αγγειοπλάστρια, που έζησε μέχρι τα 45-50 χρόνια, θάφτηκε στην Ελευθέρνα, στην πλαγιά του όρους Ίδη, τον θρυλικό γενέθλιο τόπο του Δία. Η περίτεχνη κεραμική σε πλησιέστερους τάφους υποδεικνύει ότι έζησε μεταξύ 900 και 650 π.Χ., μετά την πτώση του μινωικού και μυκηναϊκού πολιτισμού.

Σε μια προσεκτική εξέταση των οστών της, οι αρχαιολόγοι παρατήρησαν ορισμένες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες: σε σύγκριση με άλλες γυναίκες στον ταφικό χώρο της Ορθής Πέτρας, ήταν ασυνήθιστα μυώδης, ειδικά στη δεξιά μεριά του σώματός της. Επίσης οι χόνδροι στο γόνατο και στις αρθρώσεις του ισχίου ήταν φθαρμένοι, καθιστώντας δύσκολη την κίνηση.

Καθώς αναρωτιόντουσαν τι κινήσεις θα πρέπει να γίνονταν για να οδηγήσουν σε αυτή την κατάσταση, οι ερευνητές άρχισαν να αναλύουν τη βιομηχανική πίσω από τα διάφορα επαγγέλματα των αρχαίων γυναικών, μιμούμενοι τις κινήσεις του ανθρώπινου σκελετού και παρατηρούσαν τους μύες που ενέχονταν. Δοκίμασαν πλύσιμο ρούχων, ψήσιμο ψωμιού, συγκομιδή και ύφανση αργαλειού – τίποτα δεν ταίριαζε. Καθώς επέκτειναν την έρευνά τους πέρα από τους παραδοσιακούς γυναικείους ρόλους, δοκίμασαν και την κεραμική.

Από τύχη, η κόρη ενός σύγχρονου τεχνίτη κεραμικής – και κεραμίστρια η ίδια – λίγα λεπτά απόσταση από την Ελευθέρνα, συμφώνησε να κάνει το μοντέλο για τους επιστήμονες. Αναλύοντας του μύες της καθώς εκείνη εργαζόταν, πείστηκαν ότι το επάγγελμά της ταίριαζε με εκείνο της αρχαίας τεχνίτριας. Η διαρκής κίνηση του ποδιού της ώστε να κινεί τον τροχό, θα μπορούσε να είχε προκαλέσει φθορές στις αρθρώσεις. Η επαναλαμβανόμενη κλίση προς τη μια πλευρά του περιστρεφόμενου πηλού για να του δώσει φόρμα και σχήμα θα είχε αναπτύξει τους μύες από τη συγκεκριμένη πλευρά του σώματος.

Όπως ανέφεραν, επιπλέον, σε σχετική ανακοίνωσή τους τον Μάιο σε συνέδριο στην Κρήτη, η αφοσίωσή της στην τέχνη καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της προφανώς σήμαινε ότι ήταν αρχιτεχνίτισσα, ανοίγοντας το δρόμο για γυναίκες κεραμίστριες, παράδοση που συνεχίζεται στο νησί μέχρι και σήμερα.
read more