Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Λογοτεχνία

Πατέρα, είσαι εδώ;

Ο Κόσμος των παράξενων φαινομένων, που παρουσιάζονται σε κατοικίες ή ανθρώπους μετά την απώλεια αγαπημένων τους προσώπων, έχει να μας διηγηθεί πολλές και παράδοξες ιστορίες για τις οποίες δεν δόθηκε ποτέ καμία εξήγηση. Ανάλογη είναι και η ιστορία ενός κοριτσιού που βίωσε περίεργες και μη αναμενόμενες εμπειρίες μετά την αναχώρηση του πατέρα της από τον τρισδιάστατο κόσμο μας.  ΠΑΤΕΡΑ, ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ; Ένα κορίτσι, του οποίου ο πατέρας πέθανε πριν κάποια χρόνια,   διαβεβαιώνει ότι δύο μέρες μετά το τραγικό συμβάν άρχισαν να συμβαίνουν περίεργα φαινόμενα   στο σπίτι της. Σύμφωνα με διηγήσεις της μία μέρα που βρισκόταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι των γονέων της ένιωσε ότι κάποιος την χάιδευε στο πρόσωπο. Κάθε φορά που βρισκόταν μόνη, ακουγόντουσαν θόρυβοι σε όλο το σπίτι. Κανένας δεν την πίστευε αλλά, όταν μία μέρα που η μικρή ξαδέρφη της έμεινε μαζί της, και αναγκάστηκαν να φύγουν από το σπίτι γιατί η μικρούλα φοβήθηκε από τους παράξενου θορύβους, άρχισαν να την πιστεύουν. Η τηλεόρα...

Πάνος Χατζηγεωργιάδης: Ένα Φιλικό Τηλεφώνημα

  Ο Κόσμος του Μυστηρίου, των Ανεξήγητων Φαινομένων, περιτριγυρίζει αθέατος την καθημερινότητα των ανθρώπων. Όμως, όταν αποκαλύπτεται, δημιουργεί ανατροπές. Έτσι και στο διήγημα της Λογοτεχνίας του Φανταστικού, με τίτλο:  Ένα φιλικό τηλεφώνημα  του ποιητή και λογοτέχνη, Πάνου Χατζηγεωργιάδη, η καθιερωμένη τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ δύο φίλων έχει ένα τέλος παράδοξο, μη αναμενόμενο, ανατρεπτικό! Α.Χ.  ΕΝΑ   ΦΙΛΙΚΟ   ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ   Του   Πάνου   Χατζηγεωργιάδη   Από τότε που θυμόταν τον εαυτό του, ήταν μόνος. Έλεγε πως ήταν μουσικός αλλά στην ουσία χρησιμοποιούσε την μουσική για να ξεχνιέται, εξάλλου κάποιος είχε πει πως ότι κάνουμε στην ζωή είναι απλώς μια προσπάθεια του να ξεχαστούμε ως να έρθει το τέλος που αργά ή γρήγορα έρχεται για όλους. Όμως το τέλος δεν είναι τίποτε εμπρός από το να υπάρχεις αλλά να μην ζείς, μα αυτό είναι άλλη φιλοσοφικής διάθεσης συζήτηση και όχι της παρούσης.   Αυτός λοιπόν, ο μοναχικός ήρωας της ιστορίας ...

"Πήραν την Πόλη πήραν την ...", Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου

Ο Κόσμος της Ιστορίας ζωντανεύει μέσα στις σελίδες της Λογοτεχνίας: Πήραν την Πόλη πήραν την ..., Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου: Στις 29/ 5/ 1453 έγινε η άλωση της Κωνσταντινούπολης. Η κ. Μαρία Λαμπαδαρίδου-Πόθου με τον υπέροχο ρέοντα λογοτεχνικό λόγο της, στο έργο της:   Πήραν την Πόλη πήραν την ... περιγράφει, ιστορικά τεκμηριωμένες, τις τελευταίες 50 ημέρες πριν την άλωση της Βασιλεύουσας από τους Οθωμανούς Τούρκους. Ένα συγκλονιστικό ιστορικό μυθιστόρημα που όταν το διάβασα, πριν χρόνια, με συγκίνησε βαθύτατα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν εντός των τειχών της Πόλης ζώντας και εγώ, μαζί με τους πρωταγωνιστές της ιστορίας, τις τελευταίες στιγμές της παράδοσης της Κωνσταντινούπολης στην Οθωμανική λαίλαπα. Παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα από το μυθιστόρημα της κ. Λαμπαδαρίδου, στο οποίο περιγράφει τις τελευταίες στιγμές της Πόλης, λίγο πριν πέσει ηρωικά μαχόμενος ο τελευταίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Παλαιολόγος και ολοκληρωθεί η άλωση... " Βλέπω τον αυτοκράτορα που...

Οι Αθηναϊκοί δρόμοι, Εμμανουήλ Ροΐδης

Ο Κόσμος των Αθηνών μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896. Μία περιγραφή του Εμμανουήλ Ροΐδη : Μη βιασθήτε να με κατατάξητε εις το γένος των αναμασσσητικών ζώων αν σας ομιλώ δια την κατάστασιν των αθηναϊκών δρόμων. Ούτε καμήλα είμαι ούτε επικήδειος ρήτωρ δια να μου αρέσουν τα αναμασσήματα. Τούτο όμως εσυλλογίσθην ότι μετά τους Ολυμπιακούς αγώνας οι Αθηναίοι, εξιππασθέντες από την λαμπρότητα της πανηγύρεως, την συρροήν του τόσου κόσμου, την παρουσίαν του βασιλέως και των πριγκίπων, τας σημαίας, τα σαλπίσματα, τας φωτοχυσίας, τας μουσικάς και του Λούη τας τιμάς, εκατάντησαν όλοι αθλομανείς. Η Πλάκα, προ πάντων, όπου κατοικώ, έγεινεν όλη ένα είδος Σταδίου. Καθ' ημέραν κινδυνεύω ν' ανατραπώ από υποψηφίους μαραθωνοδρόμους ή να σπάσουν οι δισκοβόλοι την κεφαλήν μου. Δια να σχηματίσετε ιδέαν του βαθμού εις τον οποίον έφθασεν η αγωνομανία, αρκεί να σας είπω ότι κάθε απόγευμα περί την δύσιν του ηλίου ημπορεί ο διαβάτης να καμαρώση περί τον πλάτανον της Πλάκας και το φανάρι το...

Κρανάη: το γραφικό νησάκι στο Γύθειο,στις αρχές του 20ου αιώνα. Μία ειδυλλιακή περιγραφή

Ο Κόσμος της Ελλάδας του παρελθόντος μας ταξιδεύει στην Κρανάη (Γύθειο) των αρχών του 20ου αιώνα. Ο χρονογράφος της εποχής περιγράφει, γλαφυρότατα, το νησάκι Κρανάη, γνωστό από την αρχαιότητα, που βρίσκεται κοντά στην πόλη του Γυθείου, το κείμενο δημοσιεύτηκε στο Ημερολόγιον Σκόκου,του έτους 1906.: Κρανάη Εις απόστασιν δέκα λεπτών από της σημερινής πόλεως του Γυθείου, εις το βάθος του Λακωνικού κόλπου, αριστερά τω εισπλεόντι εις τον λιμένα, υπάρχει μία νησίς, γνωστή υπό το όνομα: “Νησί του Τζανετάκη”. Ένας πύργος από τους πύργους εκείνους της ενετικής κυριαρχίας, με τας επάλξεις του και με το πεπαλαιωμένον και κατακίτρινον εξωτερικόν του, μία μικρά εκκλησία ο άγιος Νικόλαος, μία ή δύο άλλαι οικίαι, ολίγη πενιχρά βλάστησις, δένδρα τινά και πασχλέαι και ελαιόδενδρα, εις το άκρον δε, επί μέρους εντελώς βραχώδους, ο φάρος του Γυθείου, ιδού η ακριβής και πλήρης περιγραφή της νησίδος αυτής. Αλλά η εντελώς άσημος τώρα νήσος αύτη έχει ένδοξον παρελθόν. Είνε γνωστή και ει...

Η αγάπη για το βιβλίο, ως στάση ζωής

Ο Κόσμος του βιβλίου σήμερα γιορτάζει: η 23η Απριλίου έχει καθιερωθεί ως ημέρα του Βιβλίου.  Λόγω της ημέρας, λοιπόν, ένα μικρό  αφιέρωμα για το βιβλίο: Η αγάπη για το βιβλίο ως στάση ζωής :  Οι αναζητήσεις μου στο κυβερνοχώρο με οδήγησαν στην εύρεση ενός βίντεο, με κινούμενα σχέδια, το οποίο διηγείται, με τρόπο ευρηματικό, γλαφυρό και διασκεδαστικό, την ιστορία ενός ανθρώπου που καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του αγάπησε τα βιβλία με πάθος. Που σύμφωνα με τον Edmund Burke (1729-1797), Βρετανό πολιτικό και φιλόσοφο : "Το μεγαλύτερο χάρισμα είναι το πάθος για το διάβασμα". Με το χάρισμα αυτό, λοιπόν, ο κάθε αναγνώστης, ανεξάρτητα από την ιδιότητά ή και το μορφωτικό του επίπεδο μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου ανοίγει ένα παράθυρο στη γνώση. Ο Umberto Eco, αν και ο ίδιος είναι ένας καταξιωμένος συγγραφέας υπογραμμίζει την αξία της ανάγνωσης, ως εργαλείο της μάθησης: " Μου φτάνει που ξέρω να διαβάζω, γιατί έτσι μαθαίνω αυτά που δεν ξέρω, ενώ όταν γρά...

Τι κρύβεται πίσω από την ιστορία του Φρανκενστάιν της Mary Shelley?

Ο Κόσμος των θεωριών συνωμοσίας: Η Μυστική Εταιρεία που κρύβεται πίσω από τη δημιουργία του μυθιστορήματος : Φρανκενστάιν, της Μαίρης Σέλλεϋ... Αλήθεια ή μία ακόμα ιστορία συνωμοσίας; Τον Ιανουάριο του 1818 εκδόθηκε στην Αγγλία ένα βιβλίο με τον τίτλο Φρανκενστάιν ή Ο Σύγχρονος Προμηθέας, δίχως το όνομα του συγγραφέα, το οποίο περιέγραφε τα πειράματα ενός νεαρού επιστήμονα στην προσπάθεια να δώσει ζωή σ’ έναν νεκρό. Ένα γοτθικό μυθιστόρημα που προκάλεσε μεγάλη εντύπωση στο αναγνωστικό κοινό και πρόσφερε κύματα τρόμου και φρίκης. Λίγα χρόνια αργότερα επανεκδόθηκε, αλλά αυτή τη φορά με το όνομα της συγγραφέως του, της Μαίρης Σέλλεϋ, η οποία έγραψε στον πρόλογο ότι η ιδέα της ήρθε «σε όνειρο που είδα όντας ξύπνια». Από τότε το «τέρας» του Φρανκενστάιν, το πλάσμα, έγινε η αρχετυπική μορφή όλων των δημιουργημάτων του ανθρώπου κατά την προσπάθειά του να νικήσει τον θάνατο, αλλά και να φτάσει στο επίπεδο του Θεού. Η ίδια η Σέλλεϋ έγραψε για το έργο της: «η εφευρετικότητα δεν...

Μαίρη Σέλλεϋ και Φρανκενστάιν

Ο Κόσμος της Μαίρης Σέλλεϋ, μυστηριώδης και προφητικός, της Αγγλίδας συγγραφέως που έγραψε το γοτθικό, ρομαντικό μυθιστόρημα : "Φρανκενστάιν ή ο σύγχρονος Προμηθέας"(1816-1818), μετά από μία ιδέα του Λόρδου Βύρωνα. Έργο στο οποίο ένας νεαρός φοιτητής της ανατομίας και χειρουργικής δίνει ζωή σε άψυχα σώματα μέσω του ηλεκτρισμού. Η Μαίρη Σέλλεϋ υπήρξε σύζυγος του ποιητή Πέρσυ Σέλλεϋ, και είχε σχέσεις και με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο Η συγγραφέας του “Φρανκενστάιν” και σύζυγος του ποιητή Πέρσι Σέλλεϋ, Μαίρη, ήταν καρπός του έρωτα δύο πολυγραφότατων και λόγιων ανθρώπων. Πατέρας της ήταν ο Γουίλιαμ Γκόντγουιν, φιλόσοφος και ένας από τους πρώτους αναρχικούς. Μητέρας της ήταν η Μαίρη Γούλστονκραφτ, η οποία έγραψε ένα από τα πρώτα “εγχειρίδια” του φεμινισμού, τη “Διεκδίκηση των Δικαιωμάτων της Γυναίκας”. Οι γονείς της θα θεωρούνταν πρωτοποριακοί ακόμα και σε μεταγενέστερες γενιές, αλλά και στα τέλη του 18ου αιώνα, ήταν άκρως ριζοσπαστικοί. Ο αναρχικός και η φεμινίστρια ...

Ντόριαν Γκρέι

Ο Κόσμος των αισθήσεων και των απολαύσεων μέσα από τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο: Το κλασσικό μυθιστόρημα: "Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι" του Όσκαρ Ουάιλντ που έγινε κινηματογραφική ταινία : "Ντόριαν Γκρέϊ" , σκηνοθεσία: Όλιβερ Πάρκερ, πρωταγωνιστούν: Μπεν Μπαρνς, Κόλιν Φερθ, Μπεν Τσάπλιν  "Συνειδητοποιώντας ότι μια μέρα η ομορφιά του θα χαθεί, ο Ντόριαν εκφράζει, περιπαικτικά, την επιθυμί α του να πουλήσει την ψυχή του με αντάλλαγμα το πορτραίτο που φιλοτέχνησε ο Μπάζιλ να γεράσει αντί εκείνου. Η ευχή του Ντόριαν εκπληρώνεται, και καθώς ο νεαρός βυθίζεται όλο και περισσότερο σε μία έκλυτη ζωή ακολασίας στο κυνήγι των αισθήσεων, το πορτραίτο εξυπηρετεί ως μία διαρκής υπενθύμιση του αντίκτυπου που έχει κάθε πράξη στην ψυχή, με το κάθε αμάρτημα να παρουσιάζεται είτε ως παραμόρφωση της σιλουέτας του είτε ως σημάδι γήρανσης."

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Σε 24 ώρες