Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

H χαρά να δίνεις είναι μεγαλύτερη απ’ το να παίρνεις





Ο Κόσμος των ανθρώπων της προσφοράς και της ανιδιοτέλειας: μία όαση θετικής ενέργειας:

«Άλλη χαρά δεν είναι πιο μεγάλη απ’ τη χαρά του να δίνεις. Να το θυμάσαι, κοριτσάκι». Το γράφει ο Ρίτσος στο ποίημα «Πρωινό Άστρο» κι είναι ένας στίχος που μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση όταν τον πρωτοδιάβασα, κυρίως γιατί το ίδιο πράγμα μου έλεγε και μου ξανάλεγε η γιαγιά μου, για πολλά χρόνια. Τότε που την άκουγα δεν καταλάβαινα τι εννοούσε. Περνώντας τα χρόνια όμως και μεγαλώνοντας ανακάλυψα ότι η γιαγιά κι ο ποιητής έχουν απόλυτο δίκιο. Η χαρά του να δίνεις είναι πιο μεγάλη κι απ’ το πιο πολύτιμο απόκτημα που μπορεί να κερδίσεις.

Αν καταφέρεις να κάνεις τρόπο ζωής αυτή τη συμπεριφορά, θα με θυμηθείς. Λέγεται αλλιώς κι αλτρουισμός, ανιδιοτέλεια. Να δίνεις, δηλαδή, χωρίς να αποσκοπείς σε κανένα κέρδος. Κάτι συμβαίνει όμως κι αυτό που κερδίζεις, τελικά, είναι πέρα από κάθε προσδοκία. Κερδίζεις συναισθήματα, αγάπη, φίλους, εμπειρίες. Κερδίζεις τόσα πολλά και τόσο ανεκτίμητα πράγματα που γίνεσαι ο πιο πλούσιος άνθρωπος του κόσμου.

Και τι είναι αυτό που μπορείς να δίνεις; Δε χρειάζεται να πας μακριά για να το βρεις. Μπορείς να δίνεις αυτά που σου περισσεύουν. Αυτά που εσένα δε θα σου λείψουν, θα κάνουν χαρούμενο όμως αυτόν που θα τα πάρει. Αν δεν είσαι από αυτούς που αποτιμούν τον κόσμο σε κέρματα, αντικειμενικές αξίες και χρηματιστήρια, βρίσκεις τίποτε πιο όμορφο απ’ το να χαρίζεις τη χαρά;


Να δίνεις, αυτό να κάνεις στη ζωή σου, να δίνεις. Να δίνεις ευκαιρίες στους άλλους ανθρώπους, να δίνεις το χρόνο σου και να δίνεις αγάπη. Εκεί βρίσκεται όλη η μαγεία. Η αγάπη έχει ένα πολύ ιδιαίτερο και μοναδικό χαρακτηριστικό. Όσο περισσότερο τη χαρίζεις και τη σκορπάς, τόσο περισσότερο μεγαλώνει κι εξαπλώνεται. Και να το κάνεις χωρίς να περιμένεις την ανταμοιβή, εκεί κρύβεται το μυστικό. Να προσφέρεις ένα χαμόγελο στους περαστικούς και τη θέση σου στο λεωφορείο. Να δίνεις αίμα. Να δίνεις συμβουλές, δίσκους και βιβλία στους φίλους σου. Είναι σαν να δίνεις τη νεραϊδόσκονη που χρειάζονται τα μαγικά.


Κι ακόμη, να δίνεις το χρόνο σου και τον εαυτό σου σε όλους όσους σε χρειάζονται και σε όσους πραγματικά μετράνε για σένα. Και μη φοβάσαι ότι έτσι θα χαθείς και θα σπαταλήσεις όλα όσα έχεις μέσα σου. Ίσα-ίσα, θα κερδίσεις τα πάντα, γιατί θα πάρεις πίσω την εμπιστοσύνη και την αγάπη όλων αυτών που σε απόκτησαν.

Πάνω απ’ όλα, να θυμάσαι να μη δίνεις για να δημιουργείς υποχρεώσεις που περιμένεις ότι θα σου ξεπληρωθούν μια μέρα. Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι για να μπαίνουν στη ζυγαριά ούτε κι αποτιμώνται. Αν καταλαβαίνεις στα αλήθεια τι πάει να πει προσφορά, ξέρεις ότι δίνεις ό, τι θα ήθελες να σου δώσουν. Έτσι απλά. Χωρίς ανταλλάγματα, χωρίς κρυμμένες σκέψεις. Δίνεις, γιατί έτσι γεμίζει η καρδιά σου. Γεμίζεις εσύ. Και γεμίζεις τόσο, όσο να θες να βουτήξεις τα χέρια μέσα σου και να μοιράσεις τη χαρά που σε κατακλύζει σε όλους όσους βρίσκονται γύρω σου.

Πώς γίνεται αυτό λοιπόν; Πώς γίνεται κι η χαρά του να δίνεις είναι μεγαλύτερη από τη χαρά του να παίρνεις; Πώς γίνεται και είναι τόσο πολύτιμη κι ατίμητη; Δεν ξέρω. Δεν ξέρω αν μπορούν να το νιώσουν όλοι οι άνθρωποι αυτό το τόσο δυνατό κι ατόφιο συναίσθημα. Αυτήν την έντονη πληρότητα που σε κάνει να θες να φωνάξεις απ’ την κορυφή ενός λόφου για να φτάσει η φωνή σου και στα πιο απομακρυσμένα αυτιά.

Δεν ξέρω πώς γίνεται κι η χαρά της ανιδιοτελούς προσφοράς σε γεμίζει με τόση χαρά που τη νιώθεις σε κάθε κύτταρό σου ξεχωριστά και σε καθοδηγεί, σε κάνει να λάμπεις και σε κρατά χαμογελαστό για μέρες. Τόση χαρά που θες να την τραγουδήσεις, αλλά δεν έχει γραφτεί ακόμη το τραγούδι που να την περιγράφει. Αυτή τη χαρά παίρνεις πίσω όταν δίνεις τον εαυτό σου. Και τη βρίσκεις μέσα σε μια ζεστή αγκαλιά, σ’ ένα ειλικρινές χαμόγελο και σ’ ένα ζευγάρι μάτια.

«Άλλη χαρά δεν είναι πιο μεγάλη απ’ τη χαρά του να δίνεις». Να το θυμάσαι κάθε φορά που πας να προσπεράσεις κάποιον που σε χρειάζεται. Να το θυμάσαι όταν φοβάσαι να αφήσεις τον εαυτό σου ελεύθερο να δοθεί. Να το θυμάσαι. Κι αν δεν έχει γίνει ακόμα, θα έρθει η στιγμή που θα το νιώσεις. Κι όταν αυτό συμβεί, το συναίσθημα θα είναι τόσο δυνατό που θα σε συνεπάρει και θα σε εθίσει. Δεν ξέρω όμως να σου πω πώς και γιατί γίνεται αυτό. Είναι μαγικό!
Γράφει η Νεφέλη Αρδίττη

Πηγή: spiritalive.gr

read more

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Εμφάνιση UFO στην Ισπανία: λήψη βίντεο από αεροπλάνο





Ο Κόσμος της εξωγήινης δραστηριότητας δηλώνει για μία άλλη φορά την παρουσία του. Επιβάτης αεροπλάνου στην Ισπανία βιντεοσκοπεί ΑΤΙΑ, κατά τη διάρκεια της πτήσης,  με την κάμερα του, από το παράθυρου του αεροπλάνου. Αλήθεια ή ένα ακόμα τρικ;   


Πολλοί ισχυρίζονται ότι είναι μια σαφής απόδειξη εξωγήινου ιπτάμενου αντικειμένου που επισκέπτεται τη γη, ενώ οι σκεπτικιστές ισχυρίζονται ότι δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μετεωρολογικό ανιχνευτή ή ίσως το βίντεο να είναι προϊόν μοντάζ.


Είτε πρόκειται για  μοντάζ ή όχι, η αλήθεια είναι ότι είναι ένα από τα πιο ρεαλιστικά  και ευκρινή βίντεο με UFO.



Πηγή: ufoviral.com
read more

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

Bruno Borges: ο εξαφανισθείς φοιτητής από την Βραζιλία, επιστρέφει μετά από 5 μήνες




Ο Bruno Borges, ο φοιτητής της ψυχολογίας από τη Βραζιλία, επιστρέφει(11/8/2017), από τον Κόσμο των εξαφανισμένων προσώπων, μετά από 5 μήνες περίπου. Ο νεαρός εξαφανίστηκε στις 27 Μαρτίου 2017.

Σχεδόν μετά από 5 μήνες εξαφάνισης, ο Bruno Borges επιστρέφει στο σπίτι του. Ο πατέρας του είπε ότι ο γιος του είναι καλά και η οικογένεια αισθάνεται ανακούφιση μετά την επιστροφή του στο σπίτι.
Όμως, ο  Bruno δεν μπορεί να μείνει πλέον το σπίτι που ζούσε με την οικογένειά του εξ αιτίας περίεργων ανθρώπων που ερευνούν την ιστορία του.

Συγκεκριμένα ο πατέρας του είπε: "Αυτή τη στιγμή δεν θα πούμε πολλά. Δεν μπορεί να μείνει πια στο σπίτι, είναι πολλοί οι άνθρωποι που έρχονται εδώ. Ο Bruno θα μείνει σε άλλο μέρος, γύρισε μόνος του. Αυτά είναι όλα που μπορούμε να πούμε".

Ο αξιωματικός της Αστυνομίας που ερευνά την υπόθεση ενημέρωσε ότι ήδη έχει έρθει σε επικοινωνία με την οικογένεια και τόνισε ότι ο Bruno θα δώσει κατάθεση τις επόμενες μέρες.

Το πρώτο από τα 14 βιβλία του Bruno Borges μπήκε στη λίστα των  ευπώλητων βιβλίων της εβδομάδας: 24-30 του μηνός Ιουλίου. Το δεύτερο βιβλίο του θα κυκλοφορήσει  σύντομα.

Για την Αστυνομία, που ερευνά την υπόθεση, τα συμβόλαια και τα ηλεκτρονικά μηνύματα, που αντάλλαξαν μεταξύ τους οι φίλοι του, ξεκαθαρίζουν την υπόθεση. Η εξαφάνιση του φοιτητή ήταν μέρος ενός σχεδίου για  την εξασφάλιση της προώθησης των βιβλίων του.
Πηγή: maestroviejo.es

Δείτε επίσης: Η περίεργη εξαφάνιση του Βραζιλιάνου φοιτητή της ψυχολογίας Bruno Borges

Νέα τροπή στην υπόθεση εξαφάνισης του Βραζιλιάνου φοιτητή Bruno Borges

read more

Νέα Ταφικά Μνημεία στο Μυκηναϊκό Νεκροταφείο των Αηδονιών Νεμέας





Ο Αρχαίος Κόσμος φανερώνει τα μυστικά του:
Νέα ταφικά μνημεία εντόπισε και μελέτησε η δεύτερη περίοδος της συστηματικής ανασκαφικής έρευνας στο μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονιών Νεμέας, περίοδος που ολοκληρώθηκε στις 29 Ιουλίου 2017.

Τα νέα δεδομένα «τεκμαίρουν τις περιόδους χρήσης της θέσης στα Αηδόνια και θέτουν τις βάσεις για τη μελέτη των ρόλων που οι ανά διαστήματα κοινότητες διαδραμάτισαν κατά την ανάδυση και την αποσύνθεση διαφορετικών κεντρικών οργανισμών, από τις μυκηναϊκές τοπαρχίες και εν συνεχεία πολιτείες, στην πόλη-κράτος του Φλιούντα, τις εξελίξεις στη ρωμαϊκή επαρχία της Αχαΐας και τον πολιτικό κατακερματισμό της μεσοβυζαντινής περιόδου» αναφέρει η ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού.

Επιπλέον, στην ανακοίνωση επισημαίνεται: «Το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονιών είχε ανακαλυφθεί και λεηλατηθεί από αρχαιοκάπηλους στις δεκαετίες του 1970 και 1980 και κτερίσματα των ταφών κατέληξαν στα δίκτυα του διεθνούς παράνομου εμπορίου αρχαιοτήτων. Το 1993 η Ελλάδα πέτυχε μια σημαντική νίκη στον αγώνα κατά της αρχαιοκαπηλίας με τον επαναπατρισμό του Θησαυρού των Αηδονιών, ενός μοναδικού αρχαιολογικού συνόλου, που εκτίθεται σήμερα μαζί με τα ανασκαφικά ευρήματα του νεκροταφείου στο Αρχαιολογικό Μουσείο Νεμέας. Το πρόγραμμα συστηματικής ανασκαφικής έρευνας και ανάδειξης στα Αηδόνια φιλοδοξεί όχι μόνο στην αποτελεσματική προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής, αλλά και στην συμπλήρωση των πληροφοριών που χάθηκαν από την παράνομη ανασκαφική δραστηριότητα».

Το μυκηναϊκό νεκροταφείο των Αηδονιών συνίσταται σχεδόν αποκλειστικά από θαλαμοειδείς τάφους, οργανωμένους σε συστάδες. Οι θαλαμοειδείς είναι τάφοι λαξευμένοι στον φυσικό βράχο και αποτελούνται από τρία τμήματα: τον δρόμο, ένα κατηφορικό διάδρομο που οδηγεί από την επιφάνεια του εδάφους στο στόμιο, την είσοδο δηλαδή του τάφου, που φράσσεται με ακανόνιστα τοποθετημένους λίθους, σφραγίζοντας τον υπόγειο ταφικό θάλαμο.

Η ανασκαφική έρευνα διενεργείται από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κορινθίας υπό τη διεύθυνση του δρ. Κωνσταντίνου Κίσσα με τη συνέργεια του Nemea Center for Classical Archaeology (University of California at Berkeley), διά της διευθύντριάς του και κύριας συνεργάτιδας του προγράμματος, δρος Kim Shelton.

Πηγή: tanea.gr
read more

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

7 σημάδια που δείχνουν χειραγώγηση






Ο Κόσμος των χειριστικών ανθρώπων έχει τα χαρακτηριστικά του:
Οι άνθρωποι που χειραγωγούν τους άλλους είναι από τους πιο εγωκεντρικούς ανθρώπους. Τους ενδιαφέρουν μόνο τα δικά τους συμφέροντα και συνήθως αυτά είναι εις βάρος των άλλων. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται από τους χειριστικούς ανθρώπους μπορούν να χαρακτηριστούν καταχρηστικές, παραπλανητικές και ύπουλες.

Αν και οι πράξεις είναι σίγουρα κακόβουλες, οι χειριστικοί άνθρωποι είναι εξίσου πανούργοι και έξυπνοι. Η πράξη της χειραγώγησης προϋποθέτει σκόπιμη και περίπλοκη σκέψη. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο όταν ένας άνθρωπος χρησιμοποιεί την ανθρώπινη ψυχολογία προς όφελός του.

Η ψυχολογική χειραγώγηση είναι ένα είδος κοινωνικής επιρροής που έχει ως στόχο να αλλάξει την συμπεριφορά ή αντίληψη των άλλων μέσω καταχρηστικών, παραπλανητικών ή ύπουλων τακτικών.- Harriet Braiker, συγγραφέας του “Ποιος κινεί τα νήματα σας;”

Ο Δρ, Τζορτζ Σίμονς, κλινικός ψυχολόγος και παγκοσμίου φήμης ειδικός σε “χειριστικούς ανθρώπους και άλλες διαταραγμένες προσωπικότητες και τα θύματά τους” αναφέρει 3 προϋποθέσεις για την επιτυχή χειραγώγηση:
Απόκρυψη επιθετικών συμπεριφορών και προθέσεων
Κατανόηση των ψυχολογικών αδυναμιών του θύματος και καθορισμός της μεθόδου χειραγώγησης που θα έχει τα καλύτερα αποτελέσματα.
Ασυνήθιστος βαθμός σκληρότητας. Δεν ανησυχούν καθόλου για την πρόκληση βλάβης στα θύματα.

Δείτε παρακάτω 7 σημάδια, ότι κάποιος προσπαθεί να σας χειραγωγήσει ψυχολογικά:

1. Επιμένουν να ακούσουν πρώτα την ιστορία σας

Αυτή είναι η τακτική που χρησιμοποιούν και οι πωλητές. Θα προσπαθήσουν να αξιολογήσουν τα δυνατά και αδύναμα σημεία σας και τα τελευταία θα χρησιμοποιηθούν για να επιλέξουν την μέθοδο χειραγώγησης.

Ένας χειριστικός άνθρωπος θα το κάνει αυτό επανειλημμένα. Σε περίπτωση που υποψιάζεστε, ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο αρνηθείτε να συμμετάσχετε σε κάποια συζήτηση μέχρι να αποδείξουν το αντίθετο.

2. Χρησιμοποιούν την “υπερφόρτωση πληροφοριών” για να σας μπερδέψουν

Οι χειριστικοί άνθρωποι θα χρησιμοποιήσουν πολλές άσχετες πληροφορίες που συχνά δεν γνωρίζουν καλά για να σας μπερδέψουν και το κάνουν μόνο για δικό τους όφελος. Θα κάνουν ό,τι μπορούν για να εδραιώσουν την αξιοπιστία τους μέσω των “ειδικών γνώσεων τους”, ελπίζοντας ότι θα μπορούν να ελέγξουν την κατάσταση όπως θέλουν.

3. Αποπνέουν αρνητικά συναισθήματα
Μερικοί χειριστικοί άνθρωποι υψώνουν την φωνή τους σε μια προσπάθεια να ελέγξουν τον συνομιλητή τους. Αυτό το κάνουν, όταν θέλουν ο άλλος να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις τους- μια συνηθισμένη τακτική καταναγκασμού.

4. Προσπαθούν να σας κάνουν να νιώσετε ανασφαλείς
Ένας ανασφαλής άνθρωπος είναι συχνά στόχος για τους χειριστικούς ανθρώπους, καθώς η ανασφάλειά τους εκλαμβάνεται ως σοβαρή αδυναμία. Θα χρησιμοποιήσουν διαφορετικές μεθόδους, όπως κακό χιούμορ ή σαρκαστικά σχόλια, για να σας κάνουν να νιώσετε ανασφαλείς. Συνήθως, θα κάνουν πλάκα με την εμφάνισή σας, τις συνθήκες εργασίας σας ή ακόμα και την προσωπική σας ζωή.

Αν καταφέρετε να μην τους ορμίσετε, μπορείτε να ξεκαθαρίσετε ότι δεν ανέχεστε τέτοιου είδους σχόλια.

5. Θα παίξουν τον ρόλο του χαζού κατά καιρούς

Η επίδειξη άγνοιας είναι ένα από τα όπλα των χειριστικών ανθρώπων. Αυτή η τακτική είναι περισσότερο συνηθισμένη στον χώρο εργασίας. Μην φοβηθείτε να ξεσκεπάσετε την μπλόφα τους, αν είστε σίγουροι για την συμπεριφορά τους. Αρνηθείτε να αναλάβετε ευθύνες που δεν αποτελούν μέρος των δικών σας αρμοδιοτήτων.

6. Χειρίζονται τα γεγονότα

Οι χειριστικοί άνθρωποι είναι τις περισσότερες φορές παθολογικοί και καταναγκαστικοί ψεύτες. Συνεπώς, δεν αποτελεί έκπληξη ότι θα αποκρύψουν την αλήθεια για να προσπαθήσουν να σας χειραγωγήσουν. Θα κατηγορήσουν αθώους ανθρώπους, θα πουν υπερβολές, θα “ξεχάσουν” κάποια σημαντική πληροφορία, θα πουν πολλές δικαιολογίες.

Αυτό είναι μια από τις βασικές αδυναμίες των χειριστικών ανθρώπων. Δεν έχετε καμία υποχρέωση να παραμείνετε άπραγοι, όταν τέτοιοι άνθρωποι σας λένε ψέματα.

7. Ασκούν αδικαιολόγητη πίεση

Οι χειριστικοί άνθρωποι ασκούν μεγάλη πίεση στους άλλους για να πάρουν μια απόφαση πριν να είναι έτοιμοι. Θα δημιουργήσουν μια εσφαλμένη αίσθηση επείγοντος στην προσπάθειά τους αυξήσουν το επίπεδο της έντασης. Φυσικά, όλο αυτό είναι απάτη και το κάνουν για να ελέγξουν το θύμα τους.

Πηγή: spiritalive.gr

read more

Σάββατο, 26 Αυγούστου 2017

Σταχτοπούτα: το γυάλινο γοβάκι





Ο συμβολικός Κόσμος των παραμυθιών: Σταχτοπούτα: το γυάλινο γοβάκι.

Υπάρχουν αρκετές διαφωνίες γύρω από το γυάλινο γοβάκι. Εμφανίζεται στην ιστορία του Περρώ, που λέγεται ότι συγχέει τις γαλλικές ομόηχες λέξεις verre(γυαλί) και  vair(γούνα). Ο Γ.Ρ.Σ. Ράλστον γράφει: " Η χρήση των λέξεων verre, pantoufles de verre (γυαλί, γυάλινα γοβάκια) από τον Περρώ οφείλεται σε δύο λόγους. Μερικοί κριτικοί πιστεύουν ότι το υλικό είναι tissue en verre (αραχνοΰφαντο ύφασμα) που ήταν της μόδας την εποχή του Περρώ.

Αλλά η πιο γενικά αποδεκτή θεωρία είναι ότι το υλικό ήταν ένα είδος γούνας που λεγόταν menu-vair (μικρή γούνα), μια λέξη που τώρα έχει εκλείψει στη Γαλλία, αλλά υπάρχει στο Χεραλντρύ και στην Αγγλία σαν το όνομα ενός τρωκτικού [πιθανώς εννοεί το miniver(ερμίνα)]. Πιθανώς, ένας αφηγητής ή αντιγραφέας που δεν ήξερε τη σημασία του vair (γούνας), να την αντικατέστησε με την πιο γνωστή λέξη verre (γυαλί).

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις γυάλινων παπουτσιών από την Αγγλία, Σκωτία, Ιρλανδία, Καταλανία και Χιλή. Δανικές και βενετικές παραλλαγές έχουν διαμαντένια παπούτσια. Στη Βαλτική οι  νάνοι φοράνε μόνο γυάλινα παπούτσια όταν χορεύουν. Η είσοδος στην υπόγεια πόλη τους γινόταν μόνο πατώντας πάνω σ' ένα γυάλινο σημείο του λόφου, ενώ το υπόγειο παλάτι τους ήταν ολόκληρο φτιαγμένο από γυαλί.

Μια ιρλανδική ιστορία αναφέρει έναν ήρωα που έσωσε την πριγκίπισσα από ένα θαλάσσιο φίδι, που κάθε χρόνο έτρωγε και μία από τις κόρες του βασιλιά. Ο ήρωας φοράει παπούτσια από μπλε γυαλί, ένα από τα οποία πέφτει στα χέρια της πριγκίπισσας καθώς εκείνος απομακρύνεται. Δεν ταιριάζει  σε κανέναν άλλο και έτσι ο ήρωας και η πριγκίπισσα παντρεύονται.

Ο Αντρέ Λεφέβρ, σε μια μελέτη του για τον Περρώ, υποστηρίζει ότι το γυάλινο γοβάκι ταιριάζει με τη μυθολογία του φωτός, όπως και τα γοβάκια τα φτιαγμένα από χρυσό, διαμάντι ή μετάξι, που συναντάμε σε άλλες παραλλαγές.

Το γυαλί, ή ακόμα πιο παλιά το κρύσταλλο, παίζει σημαντικό ρόλο στο παραμύθι, και υπάρχουν πολλά παραδείγματα γυάλινων βουνών, γυαλιστερών πεδιάδων, λιμνών,δέντρων,πόλεων, παλατιών, βαρκών, παπουτσιών και,φυσικά, το πασίγνωστο γυάλινο φέρετρο της Χιονάτης, καθώς και η ιστορία των Γκριμμ Το Γυάλινο Φέρετρο.

Ο τόπος κατοικίας των κελτικών θεών είναι το Γυάλινο Οχυρό. Σε μερικές παραλλαγές οι τοίχοι του κάστρου Γκρέηλ είναι φτιαγμένοι από κρύσταλλο, και πιστεύεται ότι ο Μέπλιν εξαφανίστηκε στη θάλασσα, μέσα στο γυάλινο σπίτι του, όπου ζει ακόμα. Στους σλαβικούς και σκανδιναβικούς μύθους οι νεκροί ανέβαιναν στον ουρανό πάνω σ' ένα γυάλινο βουνό, ενώ στην αρχαιότητα πιστευόταν ότι πρέπει να σκαρφαλώσουν πάνω σ΄ένα γυάλινο ή σιδερένιο βουνό για να μπορέσουν να φτάσουν στον άλλο κόσμο. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, ο ουρανός ήταν φτιαγμένος από κρύσταλλα.

Τα γυάλινα βουνά εμφανίζονται όμως και σε πολλές ιστορίες σαν επικίνδυνα. Σε μιαν αυστριακή ιστορία συναντάμε έναν ήρωα που, έχοντας να σκαρφαλώσει ένα γυάλινο βουνό, συναντά μιαν αρκούδα, επιτρέποντάς του έτσι να χώσει τα νύχια του μέσα στο βουνό. Οι  ιρλανδικοί μύθοι, θρύλοι και ιστορίες είναι γεμάτοι από γυάλινους συμβολισμούς, και ο Βασιλιάς του Έριν, κάθεται πάνω σ'ένα κρυστάλλινο θρόνο στον άλλο κόσμο.

Στους θρύλους συναντάμε επίσης μια γυάλινη γέφυρα που ρίχνει όποιον προσπαθεί να την περάσει. Σε μιαν ιστορία ο ήρωας πρέπει να σκαρφαλώσει ένα γυάλινο δέντρο 300 μέτρα ψηλό. Ο Κόνλα, γιος του Κονν, βασιλιά της Ιρλανδίας, "απήχθη" από νύμφες μέσα σε μια γυάλινη βάρκα.

Στις γερμανικές ιστορίες, βλέπουμε κάστρα φτιαγμένα από γυαλί. Στους κινέζικους θρύλους, υπάρχει ένα κρυστάλλινο παλάτι κάτω από τη θάλασσα,ενώ η Νύμφη της Σελήνης ζει επίσης μέσα σ' ένα κρυστάλλινο παλάτι. Σε ιστορίες της Ωκεανίας αναφέρονται κρυστάλλινες κολώνες.

Το κρύσταλλο έχει μαγικές δυνάμεις και τις ίδιες δυνατότητες που έχει και το γυαλί. Στην Αλχημεία το γυαλί, όπως το κρύσταλλο, αποτελεί σύμβολο πνευματικής τελειότητας. Το κρύσταλλο και το γυαλί έχουν λάμψη, διαύγεια και καθαρότητα. Οι μονωτικές τους δυνάμεις τα κάνουν να σταθεροποιούν την αλλαγή από μια κατάσταση σε μιαν άλλη.

Το γοβάκι ή παπούτσι έχει ένα διπλό συμβολισμό. Αντιπροσωπεύει συγχρόνως την ελευθερία και την υποταγή. Οι σκλάβοι ήταν ξυπόλητοι, άρα τα παπούτσια αντιπροσωπεύουν την ελευθερία. Τα μικρά παιδιά έτρεχαν ξυπόλητα μέχρι να ενηλικιωθούν, και η ελευθερία από την κυριαρχία των γονιών συμβολιζόταν με τα παπούτσια (σε μερικές ινδιάνικες φυλές τα παπούτσια πρωτοεμφανίζονται στην τελετή ενηλικίωσης).Αλλά το παπούτσι είναι σύμβολο ελέγχου, αφού η κατοχή του συνεπάγεται εξουσία πάνω στον κάτοχό του: το παπούτσι της νύφης την θέτει υπό την κυριαρχία του γαμπρού.

Έτσι, απ' τη στιγμή που ο πρίγκηπας βρήκε το παπούτσι, ήταν αναπόφευκτο ότι θα έβρισκε και τη Σταχτοπούτα και ότι θα την ανέβαζε από το χαμηλό κοινωνικό επίπεδό της σε ένα υψηλότερο. Το παπούτσι ακόμα δείχνει και το κοινωνικό επίπεδο του ατόμου (π.χ. τσόκαρα, μπότες, βελούδινα γοβάκια) και παίρνοντας τα παπούτσια του άλλου μπορεί κανείς να πάρει και τη θέση του.

Σε μια θιβετιανή ιστορία ο βασιλιάς έχει πέντε γιους, αλλά πιστεύει ότι μόνο ο μικρότερος είναι άξιος να τον διαδεχθεί. Επειδή δεν θέλει να απογοητεύσει τους άλλους, αποφασίζει ότι μετά τον θάνατό του, ο διάδοχος του θα ήταν αυτός που, μεταξύ άλλων δοκιμασιών, θα μπορούσε να φορέσει τα στολισμένα με κοσμήματα παπούτσια του. Μόνο ο μικρότερος τα κατάφερε.

Τα παπούτσια φοριούνται επίσης για να μην ακουμπούν στη γη τα πόδια ιερών προσώπων. Το να βγάζει κανείς τα παπούτσια του πριν μπει μέσα σ' έναν ιερό χώρο σημαίνει ότι αφήνει τον γήινο κόσμο πίσω του. Σε μερικές περιπτώσεις το παπούτσι είναι σύμβολο αποδοχής ή απόρριψης.  Αν επιστρέψει κάποιος παπούτσια στον κάτοχό τους σημαίνει ότι τον αποκρούει, αν τα πετάξει σημαίνει εξορία. Επίσης είχαν μεγάλη σημασία σε τελετές και σαν σύμβολα ιδιοκτησίας. (...)

Μια νύφη που της δίνεται ένα παπούτσι στο κατώφλι του καινούργιου της σπιτιού, αποκτά δικαιώματα πάνω στο σπίτι, το τζάκι και τον σύζυγό. Ο Ιακώβ Γκριμμ γράφει (...) ότι παλαιότερα, στους γάμους από προξενειό, ο πρίγκιπας έστελνε ένα παπούτσι στη μέλλουσα γυναίκα του,  προφανώς σαν φόρο τιμής. Γράφει επίσης, ότι η δοκιμασία του παπουτσιού σαν τρόπος επιλογής νύφης προέρχεται από ένα αρχαίο γερμανικό έθιμο, και υποστηρίζει ότι είναι σημάδι γυναικείας κυριαρχίας. Στη Γαλλία αυτό επιβεβαιώνεται με την παροιμιώδη φράση: "Βρίσκεται κάτω από το παπούτσι της γυναίκας του".

Οι νεότερες παραλλαγές της ιστορίας, όπου ο πρίγκιπας κάθεται απλά στο παλάτι του, στέλνοντας τους υπηρέτες του να βρουν την ηρωίδα, μειώνουν τη σημασία της ιστορίας. Στη γερμανική παραλλαγή, καθώς και στις περισσότερες, ο Πρίγκιπας ψάχνει μόνος του. Ξαναβρίσκει τη Σταχτοπούτα, που εμφανίζεται μπροστά του για μια άλλη φορά με τα Φορέματα της Δόξας. Παντρεύονται και ζουν ευτυχισμένοι για πάντα, πράγμα που στη λαϊκή γλώσσα σημαίνει ότι πέτυχαν την Ένωση, το Ανδρόγυνο, και ότι ο Παράδεισος ξανακερδήθηκε.

Δείτε επίσης:
Σταχτοπούτα: το Τζάκι και ο συμβολισμός του
Σταχτοπούτα: οι Άσχημες Αδελφές και η Μητριά
Το Μαγικό Δέντρο και οι Βοηθοί της Σταχτοπούτας
Τα Καθήκοντα της Σταχτοπούτας

Απόσπασμα από το βιβλίο της Jean C. Cooper, Ο Θαυμαστός Κόσμος των Παραμυθιών. Αλληγορίες της Εσωτερικής Ζωής. Πορεία προς την Ωριμότητα,μετφρ. Θύμης Μαλαμόπουλος, Εκδ. Θυμάρι, Αθήνα,1983
read more

Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

"Πρέπει να φύγω"



Ο Κόσμος των ανθρώπων που έχουν γίνει μάρτυρες εμφανίσεων ανθρώπινων μορφών που μόλις έχουν περάσει στην αντίπερα όχθη, μας διηγείται την ιστορία της Sonia όπως αυτή καταγράφηκε από τον Ισπανό δημοσιογράφο, συγγραφέα και ερευνητή J. J. Benítez, στο βιβλίο του Estoy bien(Είμαι καλά) . 

Η εμπειρία της Sonia Gómez Rico, συνέβη στην οδό Virgen de la Luz, στην πόλη La Linea στο Cádiz, το 1996
Έτσι μου τη διηγήθηκε:

Εγώ ήμουν δεκατριών ή δεκατεσσάρων ετών…
Ήταν νωρίς. Ίσως επτά το πρωί…
Μελετούσα στο σαλόνι του σπιτιού μου…
Θυμάμαι ότι είχα το φως αναμμένο. Ήταν Χειμώνας…
Ξαφνιάστηκα. Όλα ήταν κλειστά…
Τότε τον είδα…
Ήταν ο παππούς της Natalia , μίας φίλης μου. Τον έλεγαν Enrique Garralón.
Εγώ τον γνώριζα. Τον είχα δει πολλές φορές στο διπλανό σπίτι. Εκεί ζούσε ένας γιος αυτού του άνδρα.
Ήταν όρθιος, γύρω στο ενάμισι μέτρο μακριά από τον καναπέ που καθόμουν…
Ήταν διάφανος. Μπορούσα να δω διαμέσου αυτού…
Δεν κρατούσε το συνηθισμένο του μπαστούνι. Στο σπίτι του γιου καθόταν και στήριζε τα χέρια πάνω σε ένα μπαστούνι…
Φορούσε σκούρο παντελόνι και σακάκι …
Και μου είπε: “Έχω έρθει να σε αποχαιρετήσω …” Πρέπει να φύγω. Αντίο …”
Και εξαφανίστηκε …
Ήταν γιατρός…

Τον έβλεπα μόνο μέχρι τα γόνατα. Δεν είδα το υπόλοιπο σώμα…
Μου έδωσε την αίσθηση ότι βιαζόταν …
Σηκώθηκα. Κοίταξα τις κουρτίνες και το μπαλκόνι, όμως όλα ήταν εντάξει. Δεν είχε κανένα ρεύμα αέρος …
Και συνέχισα να μελετώ…


Εκείνο το πρωινό, γύρω στις οκτώ, η Sonia σχολίασε το συμβάν με τη μητέρα της. Και το κορίτσι είπε:
-Ο παππούς της Natalia είναι νεκρός.

Η Sonia πήγε στο σχολείο και η μητέρα έκανε έρευνα.
Ο παππούς αισθάνθηκε άσχημα το προηγούμενο βράδυ. Πέθανε στις 7:15 το πρωί της επομένης. Ακριβώς την ώρα που τον είδε το κορίτσι.
Επέμεινα στο θέμα της διαφάνειας και η Sonia μου είπε για άλλη μία φορά:
-Είδα το σώμα, αλλά μέχρι τα γόνατα. Το υπόλοιπο δεν υπήρχε…

Φαινομενικά, τίποτα, στο σαλόνι, δεν επηρεάστηκε από την παρουσία. Η οικογένεια δεν παρατήρησε καψίματα στις κουρτίνες ή στα έπιπλα. Όλα ήταν κανονικά.
Ο γιατρός, σύμφωνα με τα λεγόμενα της Sonia, δεν παρουσιάστηκε σε κανένα μέλος της οικογένειάς του.
-Εγώ τον ήξερα από τότε που ήμουν παιδί. Του είχα μεγάλη εκτίμηση …
Απόδοση από τα ισπανικά Α. Χ.

Απόσπασμα από το βιβλίο του J. J. Benítez, Estoy bien, Planeta, 2014
(Στο έργο αυτό ο συγγραφέας περιγράφει 130 περιπτώσεις ατόμων που είχαν εμπειρίες αυτού του είδους. Ταξίδεψε σε όλο σχεδόν τον κόσμο καταγράφοντας τα περιστατικά σε μία έρευνα που διήρκεσε από το 1968 ως το 2012.)
read more

Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Σταχτοπούτα: η Μεταμόρφωση και ο Χορός





Ο συμβολικός Κόσμος των παραμυθιών: Σταχτοπούτα: η Μεταμόρφωση και ο Χορός

Για να μπορέσει η Σταχτοπούτα να πάει στον χορό και να συναντήσει τον Πρίγκηπα, ποντίκια και σαύρες μεταμορφώνονται σε άλογα. Και τα δύο αυτά όντα ζουν σε σκοτεινά μέρη και επομένως έχουν φιλικές σχέσεις με τις υποχθόνιες δυνάμεις που συναντάμε στο τζάκι. Και τα δύο υπακούν στον Σμινθέα Απόλλωνα, βασιλιά των Ποντικιών, και τώρα μετατρέπονται στα χρυσά ή άσπρα άλογά του. Είναι επίσης αφιερωμένα στον Ρούντρα, τον Βεδικό θεό που σχετίζεται με τα ποντίκια.

Η παραλλαγή του Περρώ μετατρέπει μια κολοκύθα σε άμαξα, όμως σε άλλες πηγές συναντάμε όλο και πιο ενδιαφέροντα μέσα μεταφοράς. Με τα πόδια, μέσα σ' ένα αμαξάκι με δούλους ν' ακολουθούν, σε μια μεγάλη άμαξα με έξι άλογα με δούλους και υπηρέτες ν' ακολουθούν, και τέλος, με ακόμα μεγαλύτερη χλιδή.

Η κολοκύθα εμφανίζεται σε δύο ακόμα παραλλαγές. Στη σουηδική, όπου η κολοκύθα μετατρέπεται σε άμαξα, τα ποντίκια σε άλογα και οι κάμπιες σε υπηρέτες του πνεύματος της στάχτης Ασκούνγκεν. Και στην ιταλική, όπου η φλούδα της κολοκύθας, κομμένη σε λουρίδες, χρησιμεύει στη Σταχτοπούτα σαν μεταμφίεση, ενώ προσπαθεί να ξεφύγει από τον αιμομίκτη πατέρα της (εδώ η Σταχτοπούτα αποκαλείται "Ζουκακία", δηλαδή "άσχημη κολοκύθα".

Η κολοκύθα συμβολίζει επίσης την κλεψύθρα, αντιπροσωπεύοντας έτσι και τον πάνω και τον κάτω κόσμο. Το χρυσό της χρώμα θυμίζει τον ήλιο και το άρμα του, συμβολίζοντας την αιώνια δύναμη και διαφώτιση. Αυτός ο συμβολισμός συναντιέται και στην ιστορία Τα Τρία Φτερά, όπου ο νεότερος γιος μεταμορφώνει ένα κίτρινο καρότο σε άμαξα και τα ποντίκια σε άλογα.

Τα "κουρέλια" της Σταχτοπούτας" παίρνουν πολλές μορφές. Σε μερικές παραλλαγές είναι ντυμένη ολόκληρη με κουρέλια. Σε άλλες, τα κουρέλια ή άλλες μεταμφιέσεις, απλά κρύβουν το θαυμάσιο φόρεμα που κρύβει από κάτω. Αυτές οι μεταμφιέσεις -κουρέλια, δέρματα ζώων ή ο,τιδήποτε άλλο, όπως το πέπλο- είναι σύμβολα αποχωρισμού. Με αυτή την εμφάνιση η Σταχτοπούτα απομακρύνεται όχι μόνο σωματικά από την αληθινή της θέση στη ζωή, αλλά και πνευματικά από τον Παράδεισο.

Η πραγματική πριγκίπισσα η ηρωίδα φαίνεται μετά την εξαφάνιση της μεταμφίεσής της. Η εξαφάνιση της μεταμφίεσης ή του πέπλου είναι ακόμα ένα σύμβολο μεταμόρφωσης. Το πέπλο, ενώ μέχρι τώρα έκρυβε, τώρα αποκαλύπτει την πραγματική φύση της ηρωίδας. Και τα ακριβά φορέματα, που σιγά- σιγά εξαφανίζονται, αποκαλύπτουν τις κρυμμένες δυνάμεις της ψυχής και δείχνουν τη διαδρομή της προς τον Παράδεισο.

Η Σταχτοπούτα, όπως και ο Πρίγκιπας στον Ύμνο του δοξασμένου Μανδύα, βγάζει τα λερωμένα από το χώμα ρούχα της, όπως κάνει ο άσωτος υιός στην παραβολή για τον χαμένο και ξανακερδισμένο Παράδεισο, και φοράει τον Μανδύα της Δόξας, το Φως των Ουρανών.

Τα μαγικά και συμβολικά φορέματα που συναντάμε στα παραμύθια,διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους, αλλά πάντοτε η ύπαρξή τους υποδεικνύει βοήθεια από υπερφυσικές δυνάμεις. Τα φορέματα, ο αριθμός τους (τρία) και το μεγαλείο τους, εξαρτώνται από την τελετή για την οποία προορίζονται. Τα παραδοσιακά φορέματα αποτελούν μέρος κάθε θρησκευτικής ή λαϊκής τελετής.

Τα τρία φορέματα διαφέρουν πολύ από χώρα σε χώρα: υπάρχουν μαύρα, άσπρα και χρυσά, που συνοδεύονται από άλογα με τα ανάλογα χρώματα. Φορέματα με αστέρια, το φεγγάρι και τον ήλιο. Μετάξι στολισμένο με πουλιά, ασήμι με όλα τα τα ψάρια της θάλασσας, χρυσάφι με τον ήλιο, το φεγγάρι και τ' άστρα, ή μαργαριτάρια διαμάντια και κοσμήματα. Σε μερικές περιπτώσεις το φόρεμα είναι στολισμένο με "όλα τα λουλούδια του κόσμου", μια και τα φρούτα και τα λουλούδια συμβολίζουν υλική αλλά και πνευματική αφθονία. Στην κινεζική παραλλαγή το φόρεμα είναι φτιαγμένο ολόκληρο από φτερά αλκυόνας.

Φορέματα με τ' άστρα, τον ήλιο και το φεγγάρι, πουλιά και ψάρια, θυμίζουν την αρχαία μυθική χλαμύδα του βασιλιά της Μεσοποταμίας, του κοσμοκράτορα. Στο νυφικό της Χθονίας, η Γη και ο Ωκεανός εμφανίζονται κεντημένοι με τέτοιον τρόπο, που, όπως γράφει ο Γ.Γ. Τζάγκερ: "Η ίδια εμφανίζεται σαν κάτι ανώτερο από αυτά, σαν να είναι εκείνη που τα συγκρατεί".

Ο συμβολισμός των τριών φορεμάτων της δόξας εμφανίζεται και στις παραλλαγές, όπου η Σταχτοπούτα,περνώντας μέσα από το δάσος, μαζεύει φύλλα από δέντρα φτιαγμένα από χαλκό, ασήμι και χρυσάφι, ή ασήμι, χρυσάφι και διαμάντια, ενώ κάθε φύλλο γίνεται αργότερα ένα φόρεμα. Αυτό πιστεύεται ότι συμβολίζει είτε τον νυχτερινό ουρανό με τ΄ασημένια άστρα, το χρυσό φεγγάρι και τον λαμπερό ήλιο που ανατέλλει, είτε τις εποχιακές αλλαγές, το Φθινόπωρο, τον Χειμώνα και την Άνοιξη. Ο Χ. Κ. Κούτ πιστεύει ότι αντιπροσωπεύουν τα τρία στάδια της Αυγής.

Οι τρεις παρουσίες της στον χορό, στη γιορτή ή στην εκκλησία αντιπροσωπεύουν τα τρία στάδια της μύησης. Εδώ η Σταχτοπούτα ( η ψυχή,το θηλυκό, το γιν) συναντά το πνεύμα (το αρσενικό, το γιανγκ) και οι δυο τους καταλαβαίνουν αμέσως ότι ο ένας είναι η συμπλήρωση του άλλου. Όμως χάος κυριαρχεί στις χαρακτηριστικές στιγμές των γιορτών, όπως δύση, μεσάνυχτα, ανατολή και μεσημέρι. Κάθε όριο του χρόνου, όπως αυτές οι στιγμές, είναι μια πιθανή είσοδος στο χώρο του υπερφυσικού, και συνεπώς επικίνδυνο.

Σ' αυτές τις στιγμές το φυσικό και το υπερφυσικό συναντιούνται, και γι' αυτό η Σταχτοπούτα πρέπει να φύγει πριν από τη δύση, όπως οι νύμφες πρέπει να έχουν κρυφτεί πριν από την ανατολή. Στον ψυχικό και πνευματικό κόσμο οι φύλακες αυτών των ορίων εμποδίζουν τον αμύητο να προχωρήσει πολύ γρήγορα. Στη Σταχτοπούτα αυτό εμφανίζεται στην υποχρέωση που έχει να γυρίσει πίσω στον επίγειο κόσμο, από τον ουράνιο, αλλά αφήνει πίσω της κάτι από τη δόξα που είχε αποκτήσει.

Στον κύκλο της Σταχτοπούτας εμφανίζονται βασικά τρεις τρόποι που χάνει το παπούτσι ή γοβάκι της, με το οποίο αργότερα θα την αναγνωρίσουν. Το χάνει τρέχοντας να ξεφύγει και βρίσκεται στο έδαφος ή πέφτει στο νερό ή το κλέβει ένα πουλί. Μ' αυτόν τον τρόπο βλέπουμε τα τρία στοιχεία γη,  ουρανό και νερό. (Συνεχίζεται)

Δείτε επίσης:
Σταχτοπούτα: το Τζάκι και ο συμβολισμός του
Σταχτοπούτα: οι Άσχημες Αδελφές και η Μητριά
Το Μαγικό Δέντρο και οι Βοηθοί της Σταχτοπούτας
Τα Καθήκοντα της Σταχτοπούτας

Απόσπασμα από το βιβλίο της Jean C. Cooper, Ο Θαυμαστός Κόσμος των Παραμυθιών. Αλληγορίες της Εσωτερικής Ζωής. Πορεία προς την Ωριμότητα,μετφρ. Θύμης Μαλαμόπουλος, Εκδ. Θυμάρι, Αθήνα,1983
read more

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Η γυναίκα με το μαύρο φόρεμα






Ο Κόσμος των Θρύλων, των Αστικών Μύθων μας οδηγεί στην Βόρειο Αμερική  για να μας διηγηθεί την ιστορία για ένα φάντασμα σε μία παλιά φυλακή της Βοστόνης.

Στην είσοδο του κόλπου της Βοστόνης βρίσκεται το νησί George. Στα 1840 χτίστηκε εκεί, με θέα προς τη θάλασσα, ένα οχυρό, γνωστό ως Fort Warren που περιελάμβανε στρατώνες, κελάρια, νοσοκομείο, μαγειρείο, κελιά και μία ισχυρή φρουρά.

Κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου Πολέμου, μεταξύ Βορείων και Νοτίων, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή για τους Νότιους, που στοιβάζονταν εκεί, κάτω από δύσκολες συνθήκες, ενώ προσπαθούσαν, συγχρόνως, να υποφέρουν το σκληρό κρύο του βορρά, ασυνήθιστο στη ζεστή περιοχή του νότου. Αυτοί οι στρατιώτες, καθώς και οι φύλακες, άρχισαν να λένε για μυστηριώδεις επισκέψεις, στα δρομάκια του κάστρου, ανθρώπινης φιγούρας ντυμένης στα μαύρα, κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Σύμφωνα με την ιστορία, ήταν το φάντασμα μίας γυναίκας, συζύγου ενός από τους φυλακισμένους, στο Κάστρο, Νότιους στρατιώτες. Το όνομά του ήταν Antrew Lanier και η καταγωγή του από την πολιτεία της Γεωργίας. Κάποια στιγμή, το 1861 η γυναίκα έλαβε ένα γράμμα από το σύζυγό της που έλεγε ότι βρισκόταν φυλακισμένος στην φυλακή του Fort Warren, και πήρε την απόφαση- λένε κάποιοι εξ αιτίας οικογενειακών πιέσεων- να συστήσει μία αποστολή για να τον απελευθερώσει.

Η Lanier έφθασε στη Hull (Μασαχουσέτη) μερικές εβδομάδες μετά, και έμεινε στο σπίτι ενός υποστηρικτή των Νοτίων. Το σπίτι, το λιγότερο 2 χιλιόμετρα από τη φυλακή, ήταν ιδανικό για να σχεδιάσει κάποιος μία επιχείρηση διάσωσης, και η γυναίκα πέρασε αρκετές μέρες παρατηρώντας προσεκτικά το κάστρο με κιάλια.

Ένα βράδυ του 1862, με καταιγίδα, αποφάσισε να βάλει σε εφαρμογή το παράτολμο σχέδιό της. Έκοψε τα μαλλιά, μεταμφιέστηκε σε άνδρα και πέρασε το στενό οπλισμένη με μία λόγχη και ένα παλιό όπλο. Κατάφερε να φθάσει μέχρι τα κελιά, και να οργανώσει ένα μικρό ξεσηκωμό που περιελάμβανε τη δημιουργία μίας σήραγγας στη κεντρική ζώνη της φυλακής, όπου οι Νότιοι θα μπορούσαν να πάρουν όπλα και να εξουδετερώσουν εύκολα τους φύλακες.

Η Lanier κρύφτηκε ανάμεσα στους φυλακισμένους (που την έκρυψαν από τους φρουρούς) και με την λόγχη που είχε φέρει άρχισαν την κατασκευή της σήραγγας. Ατυχώς για εκείνη, το σχέδιο της απέτυχε: όταν η σήραγγα κόντευε να τελειώσει ένας φύλακας κατάλαβε το σχέδιο(από ένα δυνατό χτύπημα της λόγχης) και ειδοποίησε και τους άλλους φύλακες.

Όλοι οι εμπλεκόμενοι κρατούμενοι στην συνωμοσία συνελήφθησαν, ένας προς ένας, μέσα στην ίδια σήραγγα που είχαν φτιάξει. Μόνο η Lanier μπόρεσε να παραμείνει κρυμμένη και, κάτω από την πίεση του κινδύνου, “συνέλαβε” με το πιστόλι της έναν φύλακα. Όμως ούτε σε αυτή την περίπτωση την ευνόησε η τύχη: ο στρατιώτης κατάφερε να την κάνει να χάσει το όπλο, το οποίο έπεσε στο πάτωμα και εκπυρσοκρότησε, σκοτώνοντας τον σύζυγό της.

Η γυναίκα καταδικάστηκε σε θάνατο, πεπρωμένο που δέχτηκε χωρίς καμία διαμαρτυρία. Το μόνο που ζήτησε ήταν να της επιτρέψουν να περάσει τις τελευταίες της ώρες ντυμένη με γυναικεία ρούχα. Μετά από μία διεξοδική επιθεώρηση στο κάστρο δεν βρέθηκαν παρά μόνο μερικά μαύρα φορέματα, από τα οποία είχε τη δυνατότητα η Lanier να διαλέξει ότι της άρεσε. Τελικά, εκτελέστηκε δια απαγχονισμού το 1862, φορώντας ένα παλιό μαύρο φόρεμα, και τάφηκε εκεί, στο νησί George.

Ο θρύλος λέει ότι η γυναίκα περνάει τις νύχτες επισκεπτόμενη τα μέρη στα οποία είχε σχεδιάσει την απόδραση τη δική της και του συζύγου της, θρηνώντας για την αποτυχία του σχεδίου που είχε επινοήσει. Ψάχνει, όλες τις νύχτες, έναν τρόπο να φέρει εις πέρας με επιτυχία το συνωμοτικό σχέδιο και να διασώσει τον σύζυγό της, του οποίου τον θάνατο φαίνεται να έχει ξεχάσει. Αυτή είναι η καταδίκη της.
              The Lady in Black (ένα τραγούδι εμπνευσμένο από την ιστορία )



Πηγή: elpensante.com και celebrateboston.com
read more

Κυριακή, 20 Αυγούστου 2017

Λίγα για το ρόδο




Ο Κόσμος των ρόδων ζωντανεύει στην πραγματεία : Το Τριαντάφυλλο. Μυθολογία, Παραδόσεις, Ιστορία, Λογοτεχνία, Επιστήμη, Βιομηχανία, του ΑΦΙΛΟΥ ΠΑΡΟΔΙΤΗ, η οποία πραγματεύεται, με λυρισμό, το ρόλο του τριαντάφυλλου σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του ανθρώπου. Στον πρόλογο (Λίγα για το ρόδο) ο συγγραφέας εξηγεί τους λόγους που τον οδήγησαν στην πραγμάτωση αυτού του πονήματος.

Λίγα για το ρόδο
Στα 1903 σε κάποιο φιλολογικό ημερολόγιο διάβασα μικρό σημείωμα για την ιστορική καταγωγή του ρόδου. Το σημείωμα εκείνο χωρίς να έχη τη σφραγίδα του τέλειου, ήταν αρκετά γοητευτικό και με παρακίνησε για κάποιο πληρέστερο έργο, μαζεύοντας κάθε παράδοσι, κάθε ιστορική και επιστημονική περιγραφή και κάθε ποιητική απεικόνισι που τόσο άφθονες υπάρχουν για το βασιλιά των λουλουδιών.

Ύστερα από λίγα χρόνια ήμουν φοιτητής στην Ελβετία και κοντά στο σπίτι μου ήταν μια μικρή βίλλα ενός πρώην προέδρου της ελβετικής δημοκρατίας που ο μικρός της κήπος είχε μόνο μια βραγιά με οκτώ είδη ανθισμένες τριανταφυλλιές. Μέσα στα πολύχρωμα ρόδα ο απλός και ευγενικός ευπατρίδης, με τη λευκή κεφαλή, περιποιότανε με ιδιαίτερη στοργή κάθε πρωί και απόγευμα τα αγαπημένα του  λουλούδια. Και όταν το πρωί πήγαινα στο μάθημα, η εικόνα των ανθισμένων γερατιών που συναντούσα μέσα στην ωραιόχρωμη αρμονία μούδινε κάποια ξεχωριστή τόνωσι στον αγώνα της σπουδής και μου θύμιζε τα παιδικά μου χρόνια που τότε είχα αρχίσει να συγκεντρώνω ύλη για το ρόδο.

Και μάζεψα πάρα πολλά, μα παρουσιάζω λίγα γιατί τόσα πολλά ειπώθηκαν που δεν θα μπορέσω ποτέ να τα πλέξω όλα σ' ένα στεφάνι και να τα φανερώσω μ' όλη τη δυνατή επιμέλεια που ποθεί καθένας για το έργο του.

Τα φοιτητικά χρόνια περάσανε απάνω σε πολλά αγκάθια και λίγα ρόδα, χωρίς βέβαια να μαράνουν τον ακοίμητο πόθο μου και άλλα καθήκοντα μ' έσυραν μακρυά απ' την επιθυμία μου που μου ήταν σαν γλυκειά νοσταλγία μακρυνού ξενιτεμένου.

Έτσι είναι η ζωή μας. Τα όνειρα και οι σκέψεις μας είναι μεγαλύτερ' απ' αυτήν  και όταν αρχίζη η πραγματοποίησι των ονείρων τότε τα ρόδα θάχουν μαραθή και το μαγευτικό άρωμά τους θα μείνη ανάμνησι που θα μας θυμίζη ό,τι είχαμε και δεν έχουμε πεια.

Του ανθρώπου η ζωή μοιάζει σαν μια μεγάλη νεροποντή. Κατρακυλάει αδιάκοπα και στο διάβα της ποτίζει τριαντάφυλλα, κυπαρίσσια κι' έρημα του αγρού φυτά. Όλα ξεφυτρώνουν απ' την αυτή μεγάλη μητέρα που μας γέννησε και που θα μας κοιμήση.

Μερικοί ευτυχισμένοι θ' αγκαλιάσουν τα ρόδα, άλλοι θα νοιώσουν ταγκάθια τους, άλλοι με αγριολούλουδα θα στρώσουν το δρόμο τους, άλλοι θα αισθανθούν το κεντρί της τσικνίδας κι' άλλοι τέλος θα βρουν ησυχία κάτω απ' τον ίσκιο ενός κυπαρισσιού ή μιας τριανταφυλλιάς.

Χαρά σε κείνους που στο διάβα τους θα συναντήσουν τις ροδοβραγιές, δόξα σ' όσους κόψουν δάφνες και τιμή σ' όσους στολίσουν τη ζωή τους μ΄άλικες παπαρούνες και πάναγνες ανεμώνες ... (Συνεχίζεται)
                                                                         ΑΦΙΛΟΣ   ΠΑΡΟΔΙΤΗΣ
(Φιλολογικό ψευδώνυμο, υποθέτω, ενός συγγραφέα που τα μόνα στοιχεία που μπόρεσα βρω είναι ότι ονομάζεται Φώτης Δήμου και, πιθανότατα, η καταγωγή του να ήταν από τη Λέσβο)

Σημείωση:Το κείμενο μεταγράφηκε στο μονοτονικό, αλλά διατηρήθηκε η γλώσσα και η ορθογραφία του πρωτοτύπου.

Απόσπασμα από το βιβλίο: Το Τριαντάφυλλο. Μυθολογία, Παραδόσεις, Ιστορία, Λογοτεχνία, Επιστήμη, Βιομηχανία, Τύποις "Εκδοτικής", Μπλαζουδάκη, Αθήναι, 1927
read more

Η μυστηριώδης εξαφάνιση του Louis Le Prince





Ο Κόσμος των εξαφανισμένων προσώπων μας διηγείται την μυστηριώδη εξαφάνιση του Louis Le Prince, του ανθρώπου που ο Κόσμος του Κινηματογράφου του οφείλει την ύπαρξή του.

Μια από τις πιο περίεργες εξαφανίσεις συνέβη το 1890 με πρωταγωνιστή τον Γάλλο εφευρέτη Louis Le Prince, που είναι περισσότερο γνωστός για τη συνεισφορά του στον κινηματογράφο καθώς ήταν ο πρώτος που κινηματογράφησε κινούμενη εικόνα, χρησιμοποιώντας έναν φακό.

Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1890, ο Le Prince πήρε το τρένο από την Dijon, όπου είχε πάει να επισκεφθεί τον αδελφό του, για να επιστρέψει στο Παρίσι. Σύμφωνα με διάφορους μάρτυρες ο Le Prince μπήκε στην καμπίνα με τις αποσκευές του, από την οποία δεν θα μπορούσε να βγει χωρίς να τον δει το προσωπικό του τρένου.

Όταν το τρένο έφτασε στο Παρίσι, ο  Le Prince δεν κατέβηκε από το τρένο. Μετά από έρευνα η καμπίνα του βρέθηκε άδεια. Τόσο οι αρχές(γαλλική αστυνομία, Scotland Yard) όσο και το προσωπικό του τρένου έψαξαν όλα τα σημεία, αλλά δεν βρήκαν ίχνος του ιδίου και των αποσκευών του, παραμένοντας, έτσι, η εξαφάνιση του μυστηριώδης.

Κατά περίεργο τρόπο, η εξαφάνισή του Louis Le Prince θα επέτρεπε στον Thomas Edison να οικειοποιηθεί την εφεύρεση των κινούμενων εικόνων.

Όμως, σύμφωνα με την Irene Dembowski, υπάρχουν 5 θεωρίες για την περίπτωση της εξαφάνισης του:


1η Θεωρία: εξαφάνιση προσώπου (1890)
Στο τρένο εξπρές  Ντιζόν-Παρίσι ή κατά τη διάρκεια της διαδρομής δεν βρέθηκαν ούτε οι αποσκευές ούτε το πτώμα του Le Prince. Κανένας άλλος, εκτός από τον αδελφό του δεν τον είδε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1890 στον σταθμό της Ντιζόν, ούτε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού μετά την επιβίβασή του. Κατά τη διαδρομή κανένας επιβάτης δεν παρατήρησε κάτι παράξενο ή να γίνει μάρτυρας κάποιας φασαρίας στα βαγόνια. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η έκθεση της γαλλικής αστυνομίας είναι εξαφάνιση.

2η Θεωρία: η τέλεια αυτοκτονία (1890)
Σύμφωνα με την έκθεση της γαλλικής αστυνομίας ο  Louis Le Prince ήθελε να αυτοκτονήσει γιατί βρισκόταν στα πρόθυρα της χρεωκοπίας.

3η Θεωρία: δολοφονία με κίνητρο τον πόλεμο για την κατοχύρωση των ευρεσιτεχνιών
Σε αυτή την περίπτωση ο πρώτος ύποπτος για την γαλλική αστυνομία θα ήταν ο Thomas Edison. Ο Edison θα μπορούσε να έχει αναθέσει τη δολοφονία σε κάποιον για να μπορέσει να οικειοποιηθεί έτσι μια ευρεσιτεχνία ακόμα. Η θεωρία είναι βασισμένη στην ψυχρότητα με την οποία ο Edison εξολόθρευε τους  ανταγωνιστές του στον τομέα της “κινηματογράφησης”, όταν ίδρυσε το Βόρειο-αμερικάνικο Trust.

Συμπληρωματικά, για τη διαμάχη της κατοχύρωσης των ευρεσιτεχνιών, άλλες πηγές αναφέρουν:
Λίγο μετά την εξαφάνιση του Le Prince, ο Edison προσπάθησε να πάρει τα εύσημα και να πιστωθεί στο όνομά του η “κινηματογράφηση”. Ο γιος του όμως και η γυναίκα του θέλησαν να προστατεύσουν την εφεύρεσή του. Στο δικαστήριο εναντίον του Edison εμφανίστηκε ο γιος του Le Prince, Adolf, αλλά του απαγορεύτηκε να φέρει τις κάμερες που θα αποδείκνυαν την πατρότητα της “κινηματογράφησης”, κι έτσι ο Edison κέρδισε τη δίκη. Παρ’ όλα αυτά, έναν χρόνο αργότερα, το καθεστώς της απόφασης μετατράπηκε.

Αξίζει δε να σημειωθεί ότι ο Le Prince, μετά την επιστροφή του από την Ντιζόν στο Παρίσι, θα επισκεπτόταν την Αγγλία, και ο επόμενος σταθμός του ταξιδιού θα ήταν οι ΗΠΑ όπου εκεί θα παρουσίαζε την εφεύρεσή του στον τομέα των κινούμενων εικόνων.

4η Θεωρία: η εξαφάνιση που κανονίστηκε από την,  οικογένειά του (1966)
Αυτή η Θεωρία υποστηρίζει ότι η εξαφάνισή του θα μπορούσε να έχει οργανωθεί από την οικογένειά του, γιατί είχε υποψίες ότι ο  Louis Le Prince ήταν ομοφυλόφιλος και αυτό θα μπορούσε να είναι ένα στίγμα για αυτούς.

5η Θεωρία: αδελφοκτονία ή δολοφονία για τα χρήματα
Αυτή η θεωρία υποστηρίζει ότι ήταν ο αδελφός του αυτός που έδωσε τέλος στη ζωή του Louis Le Prince με σκοπό να είναι ο μοναδικός κληρονόμος της περιουσίας της μητέρας τους.

Στη συνέχεια, μυστηριώδεις τραγωδίες συνέχισαν να κτυπούν την οικογένεια: δύο χρόνια μετά την παρουσία του ως μάρτυρας στην υπόθεση με την πατέντα του Edison, ο γιος του Louis Le Prince βρέθηκε, στο Long Island, νεκρός από πυροβολισμό.

Τελικά, μετά από έναν αιώνα η αστυνομία βρήκε αρχεία, τα οποία περιείχαν μία φωτογραφία, που απεικόνιζε έναν πνιγμένο άνδρα, ο οποίος θα μπορούσε να είναι ο Louis Le Prince.

Πηγές:canaldemisterio.com
el.wikipedia.org
           es.wikipedia.org
read more

Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017

Τα Καθήκοντα της Σταχτοπούτας




Ο συμβολικός Κόσμος των παραμυθιών: Τα Καθήκοντα της Σταχτοπούτας

Έτσι η Σταχτοπούτα κάθεται δίπλα στο τζάκι, ενώ της φέρονται άσχημα και της αναθέτουν δύσκολα ή απραγματοποίητα καθήκοντα. Εκτός από τις δουλειές του σπιτιού, η Σταχτοπούτα πρέπει να περιποιηθεί τα γουρούνια,τις κότες, τις αγελάδες, και να καθαρίσει τους στάβλους.

Άλλα καθήκοντα είναι αδύνατον να εκπληρωθούν: να μαζέψει κόκκους σταριού που έχουν πεταχτεί στις στάχτες (τη βοηθάνε πουλιά ή μυρμήγκια), να μαγειρέψει σούπα σε μια μεγάλη κατσαρόλα με μια δαχτυλίθρα νερό, ή να κάνει ψωμί για όλη την οικογένεια μόνο με ένα σπυρί καλαμπόκι (εδώ τη βοηθάνε τα ζώα).

Άλλες φορές της ζητάνε να ξάνει τεράστιες ποσότητες μαλλιού (μια γριά, μια αγελάδα ή η νεκρή μητέρα της έρχονται για να τη βοηθήσουν). Άλλα καθήκοντα είναι: να βγάλει με τα χέρια της μπιζέλια μέσα από βραστό νερό, να μαζέψει πίτουρα μέσα από τις στάχτες, να μαζέψει χυμένο γάλα, να γυαλίσει έναν ολόκληρο λόφο από σκουριασμένα σίδερα, ή να μαζέψει σπόρους παπαρούνας από τις στάχτες.

Η βοήθεια που της δίνουν τα μυρμήγκια σ' αυτές τις περιπτώσεις μας θυμίζει τον μύθο του Άμορ και της Ψυχής. Το σκόρπισμα των σπόρων (που συμβολίζουν τη γονιμότητα, τη δύναμη και την αντρική ζωτικότητα) προέρχεται από πρωτόγονα έθιμα του γάμου και της κηδείας.

Στο γάμο οι σπόροι σκορπίζονταν για να τους μαζέψει ο γαμπρός, ενώ στην κηδεία ρίχνονταν πίσω από τη νεκροφόρα για να αποσπάσουν το πνεύμα του νεκρού και να το εμποδίσουν να επιστρέψει στον κόσμο των ζωντανών. Υπολείμματα αυτού του εθίμου βλέπουμε στους σύγχρονους γάμους, όπου οι καλεσμένοι ρίχνουν ρύζι,σιτάρι ή κομφετί στους νεόνυμφους.

Σε μερικές παραλλαγές τα καθήκοντα που ανατίθενται στη Σταχτοπούτα έχουν σαν σκοπό μόνο να την κάνουν δυστυχισμένη, ενώ σε άλλες περιπτώσεις σκοπό έχουν να την εμποδίσουν να πάει στον χορό. Σε άλλες περιπτώσεις είναι συμβολικά των δοκιμασιών της ψυχής και είναι συναφή με τα εμπόδια που συναντούν ο ήρωας ή ηρωίδα σε άλλα παραμύθια, μύθους ή θρύλους.

Μετά από τις δοκιμασίες αυτού του κόσμου αρχίζει ο δρόμος προς τον Παράδεισο. Αλλά,ακόμα και όταν τελειώνει τα καθήκοντά της η Σταχτοπούτα, πρέπει να βοηθήσει τη μητριά της και τις δύο κόρες της να ντυθούν για τον χορό. Ενώ έχει αφεθεί μόνη και παραδομένη, οι υπερφυσικές δυνάμεις έρχονται να τη βοηθήσουν.

Το πνεύμα της μητέρας της (με τη μορφή μιας γριάς, κάποιου ζώου ή πουλιού ή μερικές φορές ενός ξωτικού) εμφανίζεται και της προσφέρει ό,τι χρειάζεται για τη γιορτή ή την εκκλησία. Σε μερικές χριστιανικές παραδόσεις, η ηρωίδα συναντά τον Πρίγκιπα, στην εκκλησία. Η Σταχτοπούτα, πανέμορφη, μπαίνει στην εκκλησία τελευταία και έτσι ο Πρίγκιπας τη βλέπει. (Συνεχίζεται)

Δείτε επίσης:
Σταχτοπούτα: το Τζάκι και ο συμβολισμός του
Σταχτοπούτα: οι Άσχημες Αδελφές και η Μητριά
Το Μαγικό Δέντρο και οι Βοηθοί της Σταχτοπούτας

Απόσπασμα από το βιβλίο της Jean C. Cooper, Ο Θαυμαστός Κόσμος των Παραμυθιών. Αλληγορίες της Εσωτερικής Ζωής. Πορεία προς την Ωριμότητα,μετφρ. Θύμης Μαλαμόπουλος, Εκδ. Θυμάρι, Αθήνα,1983
read more

Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017

10 πράγματα που συμβαίνουν όταν καταπιέζετε τα συναισθήματά σας



Ο Κόσμος των καταπιεσμένων συναισθημάτων καταπονεί τον άνθρωπο, δημιουργώντας οργανικές δυσλειτουργίες :
Δεν είναι ασυνήθιστο οι άνθρωποι να κρύβουν τα συναισθήματά τους ώστε να φαίνονται ήρεμοι, ενώ δεν είναι. Αν και αυτό είναι κάτι φυσιολογικό, μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στον άνθρωπο όταν συμβαίνει έντονα και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες που έχουν γίνει, υπάρχουν 10 πράγματα που συμβαίνουν όταν καταπιέζετε τα συναισθήματά σας.

Υψηλή αρτηριακή πίεση
Η καταπίεση των συναισθημάτων μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη σωματική υγεία ενός ανθρώπου. Συγκεκριμένα, πολλοί άνθρωποι μπορούν να επιβεβαιώσουν το γεγονός ότι αυξάνεται ο καρδιακός ρυθμός και μαζί η αρτηριακή τους πίεση όταν θυμώνουν και δεν μπορούν να το εκφράσουν. Επομένως, αυτό το είδος του στρές δεν είναι καλό για το σώμα, την καρδιά και τον εγκέφαλο.

Αύξηση σωματικού βάρους
Πέρα από την αύξηση της αρτηριακής πίεσης, μπορεί να υπάρξει και αύξηση του σωματικού βάρους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η καταπίεση των συναισθημάτων μπορεί να συμβαίνει σε καθημερινή βάση, στη δουλειά ή στο σπίτι. Ως εκ τούτου πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν στην κατανάλωση διαφόρων ειδών φαγητών προκειμένου να αντλήσουν ευχαρίστηση από κάπου. Πολλές φορές δεν παίζει ρόλο η γεύση του φαγητού καθότι η συναισθηματική κατανάλωση τροφής αρκείται απλά στη διαδιακασία της κατανάλωσης τροφής. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του σωματικού βάρους χωρίς καν να το αντιληφθούν. Οπότε είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πότε πρέπει να λέτε αυτά που αισθάνεστε.

Προβλήματα πέψης
Όταν οι άνθρωποι βρίσκονται υπό την πίεση γεγονότων που δεν μπορούν να αλλάξουν, μπορεί να προκύψουν διάφορα προβλήματα. Πιο συγκεκριμένα, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα πέψης, καθώς δεν γίνεται σωστή πέψη του φαγητού όταν ο άνθρωπος είναι στρεσσαρισμένος. Για παράδειγμα, κάποια από τα προβλήματα που βιώνουμε μπορεί να εκδηλωθούν με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, στομαχικές διαταραχές, ακόμα και δυσκοιλιότητα.

Βρουξισμός (τρίξιμο δοντιών)
Ένα άλλο πρόβλημα που συχνά οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν, εκτός αν κάποιος άλλος το αντιληφθεί και τους το αναφέρει, είναι το τρίξιμο των δοντιών. Όταν ένας άνθρωπος κρύβει τα συναισθήματά του και αυτά συσσωρεύονται μέσα του, αυτό μπορεί να εκδηλωθεί με τρίξιμο των δοντιών. Συνήθως οι άνθρωποι που τρίζουν τα δόντια τους, προσπαθούν να μην εξωτερικεύσουν τον θυμό τους και την απογοήτευσή τους στο άτομο ή στα άτομα που τους δημιουργούν το πρόβλημα.

Εμφανίζονται ρυτίδες στο πρόσωπο
Οι περισσότεροι άνθρωποι προσπαθούν να αποφύγουν την πρόωρη γήρανση, χρησιμοποιώντας αντιγηραντικές κρέμες προκειμένου να διατηρήσουν το δέρμα τους νεανικό και απαλό, χωρίς ρυτίδες. Ωστόσο, η γήρανση δεν είναι ο μοναδικός λόγος που εμφανίζονται ρυτίδες στο πρόσωπο. Οι ρυτίδες μπορεί να εμφανιστούν από την προσπάθεια κάποιου να κρύψει τις εκφράσεις του προσώπου του, που σχετίζονται με τα συναισθήματά του. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να εμφανίζονται πρόωρα ρυτίδες στο πρόσωπο.

Διαταραχές ύπνου
Ένα ακόμη μεγάλο πρόβλημα που προέρχεται από την καταπίεση συναισθημάτων είναι οι διαταραχές ύπνου. Στην πραγματικότητα, κάποιοι άνθρωποι μπορεί να μην μπορούν να κοιμηθούν καθόλου μέχρι να βρεθεί λύση για αυτό που τους απασχολεί.

Παρεμποδίζεται η λειτουργία του κροταφικού λοβού
Σημεία του σώματος όπως ο κροταφικό λοβός, επιτελούν συγκεκριμένες λειτουργίες όπως η σταθεροποίηση των συναισθημάτων. Ωστόσο αυτό το σημείο του σώματος δεν μπορεί «να κάνει τη δουλεία του», όταν ο άνθρωπος καταπιέζει τα συναισθήματά του. Για αυτό θα ήταν προτιμότερο να μην παίρνουμε κάποια πράγματα προσωπικά ή αν νιώθουμε αδικημένοι ή προσβεβλημένοι να το εκφράσουμε όσο πιο ευγενικά μπορούμε.

Λαμβάνουμε λιγότερη ωκυτοκίνη
Η ωκυτοκίνη είναι μία ορμόνη που βοηθά στη ρύθμιση του στρες στο σώμα. Θα ξέρει τι να κάνει όταν τα συναισθήματα εκφράζονται με φυσικό τρόπο. Όταν όμως τα αρνητικά συναισθήματα καταπιέζονται και δεν εξωτερικεύονται, παράγεται λιγότερη ωκυτοκίνηκαι μπορεί να δημιοργηθούν προβλήματα όπως η αύξηση του στρες.

Ψυχική κόπωση
Πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι και ο εγκέφαλος μπορεί να κουραστεί, ειδικά όταν προσπαθεί να επεξεργαστεί πολλές πληροφορίες ταυτόχρονα. Ειδικά όταν ένας άνθρωπος καταπιέζει τα συναισθήματα του και προκύπτουν συνεχώς νέα προβλήμα ή υποχρεώσεις που ο εγκέφαλος θα πρέπει να επεξεραστεί.

Απώλεια μνήμης
Ο εγκέφαλος, σε μια προσπάθεια του ατόμου να απαλλαγεί απο τις αρνητικές πληροφορίες, μπορεί να χάσει και κάποιες ωφέλιμες.

read more

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Το Μαγικό Δέντρο και οι Βοηθοί της Σταχτοπούτας



Ο συμβολικός Κόσμος των παραμυθιών: Το Μαγικό Δέντρο και οι Βοηθοί της Σταχτοπούτας

Σε μερικές παραλλαγές της Σταχτοπούτας υπάρχουν πολλές υπερφυσικές δυνάμεις από τις οποίες εκείνη μπορεί να ζητήσει βοήθεια. Ένα κλαδάκι φυτεμένο πάνω από τον τάφο της μητέρας της, γίνεται αργότερα μαγικό δέντρο, που είτε ικανοποιεί κάθε ανάγκη της Σταχτοπούτας, είτε είναι
τόπος κατοικίας της ψυχής της μητέρας της, που ξαναγυρίζει στη ζωή με τη μορφή περιστεριού ή άσπρου πουλιού. Η παραλλαγή με το κλαδάκι έχει κάποια σχέση με την Ωραία και το Τέρας, όπου, όταν ο πατέρας φεύγει για ταξίδι ρωτά τις κόρες του τι θέλουν να τους φέρει.

Οι δύο μεγαλύτερες αδελφές ζητούν περίτεχνα ή πανάκριβα πράγματα, ενώ η Σταχτοπούτα, όπως και η μικρότερη αδελφή στην Ωραία και το Τέρας, λέει ότι θα ήθελε ένα κλαδάκι από το πρώτο δέντρο που θα ακουμπήσει το καπέλο του.

Το κλαδάκι, φυτεμένο στον τάφο της μητέρας της, μεγαλώνει με θαυμαστή ταχύτητα, αφού κάθε μέρα ποτίζεται από τα δάκρυά της. Το δέντρο, που συμβολίζει το Δέντρο της Ζωής, διαφέρει από χώρα σε χώρα. Στη Μέση Ανατολή είναι φοινικιά, στην Κίνα ροδακινιά, και στις κελτικές χώρες είναι η ιερή βαλανιδιά, το δέντρο της σοφίας, της έμπνευσης, της αιωνιότητας και των χθόνιων δυνάμεων.

Η βαλανιδιά εμφανίζεται ακόμα και στη γερμανική παραλλαγή, όπου το πουλί-ψυχή λέει στη Σταχτοπούτα:

"Παιδί, παιδάκι μου γλυκό, μίλησέ μου,
Ό,τι θέλεις ζήτησέ μου, κι εγώ θα σου το στείλω".
Η Σταχτοπούτα απαντά:
"Σείσου και κουνήσου δεντράκι μου καλό
κι όμορφα ρίξε μου φορέματα".

Κι έτσι, μ' αυτόν τον τρόπο, το μαγικό δέντρο της δίνει τα μαγικά φορέματα που χρειάζεται για τον χρό. Πιο κάτω,στην ίδια ιστορία, το ίδιο πουλί παίρνει εκδίκηση από τις κακές αδελφές, βγάζοντάς τους τα μάτια. Είναι μια πολύ συνηθισμένη μορφή της Νέμεσης στον κύκλο της Σταχτοπούτας.

Το δέντρο εμφανίζεται σε πολλές ποικιλίες, όπως ροδακινιά, αχλαδιά, λεμονιά, λεύκα και καστανιά,αλλά στις κέλτικες ιστορίες είναι συνήθως μηλιά από την οποία προέρχεται το μαγικό Ασημένιο κλαδί του κελτικού κόσμου των νεκρών. Εμφανίζεται επίσης και σε μια γαλλική παραλλαγή:

"Μικρή χρυσή μηλιά,
Με το χρυσό μου κύπελλο σε πότισα,
Με το χρυσό σπαθάκι μου, σκάλισα το χώμα σου.
Δώσ' μου τα όμορφα τα ρούχασου
και πάρε τα κουρέλια μου".

Το μαγικό δέντρο μπορεί να φυτρώσει ακόμα κι από τα θαμμένα κόκκαλα ενός καλού ζώου, που σκότωσε η μητριά, ή από τρεις σταγόνες αίμα. Τότε γίνεται ένα δέντρο γεμάτο θησαυρούς ή ένα δέντρο επιθυμιών, όπως το Δέντρο της Ζωής στον ανατολικό Παράδεισο, που χαρίζει στα κυνηγημένα παιδιά φορέματα, θησαυρούς, φαγητό,κρασί και φρούτα.

Μερικές φορές, μια γριά με μαγικές δυνάμεις, ένας νάνος ή ένα ξωτικό βγαίνει από το δέντρο για να δώσει τα δώρα. Το δέντρο, που συμβολίζει την πλευρά εκείνη της γυναικείας φύσης που προσφέρει καταφύγιο, μερικές φορές γίνεται ακόμα και κρυψώνας για τη Σταχτοπούτα.

Αυτό το συναντάμε και σε πολλούς μύθους. Ήρωες γεννιούνται συχνά μέσα από το δέντρο, όπως ο Άδωνις από μια μυρτιά. Ο Όσιρις βγήκε μέσα από ένα δέντρο. Και τα κλαδιά της αιγυπτιακής συκομουριάς -του Δέντρου της Ζωής- ήταν πάντα γεμάτα με πλούσια δώρα. Ο Άθωρ εμφανίζεται σαν ένα δέντρο που προσφέρει τροφή, ενώ το πεύκο του Άττις και το έλατο του Γόντεν (που στις μέρες μας είναι το Χριστουγεννιάτικο δέντρο) ήταν πάντα στολισμένο με  δώρα και φώτα. Αυτό συμβόλιζε τον ουράνιο θόλο, ή τις ψυχές των  νεκρών.

Στην αρχαιότητα πίστευαν ότι κατά τον θάνατο μπορούσαν να μπουν και να κατοικήσουν σ' ένα δέντρο ή, στις περιπτώσεις της χωριστής ψυχής, ότι η ψυχή μπορούσε να μπει μέσα στο δέντρο ενώ το άτομο ζούσε ακόμα. Σ' αυτή την περίπτωση η ζωή του ατόμου εξαρτιόταν από τη ζωήτου δέντρου, όπως στην αιγυπτιακή ιστορία των Δύο Αδελφών. Αυτή η πεποίθηση  -πως οι ψυχές των νεκρών ζούσαν μέσα σε δέντρα - είναι και ο λόγος που απαγορευόταν το κόψιμο των κλαδιών ή των δέντρων που φύτρωναν γύρω από τις εκκλησίες.

Σε παραλλαγές της Σταχτοπούτας που προέρχονται από αγροτικές περιοχές, το σκοτωμένο ζώο, από το κόκκαλο ή εντόσθια του οποίου φυτρώνει το μαγικό δέντρο, είναι συνήθως κατοικίδιο. Αγελάδα στην Ινδία, πρόβατο στη Σκωτία, μικρό κόκκινο λιοντάρι στην  Αγγλία και τη Δανία.Σ' αυτό μερικοί βρίσκουν μια σχέση με τη μικρή αγελάδα που θυσιάστηκε στο Όρος των Ελαιών.

Στις δαλματικές παραλλαγές της Σταχτοπούτας, η μητέρα μεταμορφώνεται σε αγελάδα, που συμβουλεύει και βοηθάει την κόρη της, μέχρις ότου τη σφάξουν. Τότε τα κόκκαλά της μαζεύονται από μόνα τους  και αποκτούν μαγικές ιδιότητες.

Στις περισσότερες παραλλαγές, το πουλί ή ζώο που βοηθάει την ηρωίδα, παίρνει τη θέση της νεράιδας νονάς,που έγινε αργότερα δημοφιλής από τον Περρώ  και την παντομίμα. Τα είδη των ζώων που συναντάμε να έχουν μαγικές ιδιότητες είναι πάρα πολλά: αγελάδες,σκύλοι, γάτες πρόβατα, γουρούνια, κατσίκες, ένας μπλε ταύρος, μια άσπρη αρκούδα, λύκοι, ερμίνες ακόμα και ψάρια, χέλια,ποντίκια και βάτραχοι.

Μερικές φορές το δέντρο που φύτρωσε από τα κόκκαλα του νεκρού ζώου,κάνει φρούτα που μόνο η Σταχτοπούτα μπορεί να κόψει, οπότε το φρούτο αντικαθιστά το παπούτσι,το δακτυλίδι ή όποιο άλλο μέσο χρησιμοποιεί ο ήρωας για να την αναγνωρίσει αργότερα. Ο ήρωας θα παντρευτεί μόνο το κορίτσι που μπορεί να κόψει το φρούτο. Για κάθε άλλη το κλαδί ψηλώνει τόσο ώστε  να μη μπορεί να το φτάσει.

Σε πολλά παραδοσιακά παραμύθια συναντάμε δέντρα που μπορούν να προβλέψουν το μέλλον. Τέτοια παραμύθια υπάρχουν παντού από τη Βαβυλωνία, από την Ινδία μέχρι τη Σκανδιναβία. Οι Ζουλού και οι Καφφίρ έχουν δέντρα που μιλούν, και αυτά των Καφφίρ συχνά γελούν.

Στη Βίβλο συναντάμε δέντρα που κάνουν συμβούλιο για να εκλέξουν καινούργιο βασιλιά, και στις μέρες μας o Μπράουνιγκ  αναφέρεται στην επικοινωνία μεταξύ δέντρων, όταν στο βιβλίο του "Παράκελσος" λέει: " Τα πεύκα επικοινωνούν μεταξύ τους και έχουν βαθειές σκέψεις". (Συνεχίζεται)

Δείτε επίσης:
Σταχτοπούτα: το Τζάκι και ο συμβολισμός του

Απόσπασμα από το βιβλίο της Jean C. Cooper, Ο Θαυμαστός Κόσμος των Παραμυθιών. Αλληγορίες της Εσωτερικής Ζωής. Πορεία προς την Ωριμότητα,μετφρ. Θύμης Μαλαμόπουλος, Εκδ. Θυμάρι, Αθήνα,1983
read more

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Οι άνθρωποι με ευγένεια είναι οι πιο όμορφοι


O Κόσμος της ευγένειας χαρίζει ποιότητα στη ζωή του ανθρώπου:
Αν με ρωτήσεις τι μου λείπει περισσότερο απ’ τις ανθρώπινες σχέσεις, θα σου απαντήσω η ευγένεια. Και δεν είμαι η μόνη, νομίζω. Δεν ξέρω αν έχουμε χάσει λίγο την μπάλα και την ανθρωπιά μας με τις νέες τεχνολογίες και τα συναφή, δεν ξέρω αν η υπερβολική αστικοποίηση έφερε την απομόνωση κι εν τέλει τη συμπεριφορά της χάβρας, δεν ξέρω αν η απογοήτευση της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης κι η οικονομική δυσπραγία του καθενός, μας έκανε να χάσουμε λίγο απ’ την ευγένειά μας. Σε εκείνα τα απλά και καθημερινά, που τις περισσότερες φορές μας χαρακτηρίζουν.


Χάθηκε πλέον το χαμόγελο απ’ τους ανθρώπους, εκείνο που χωρίς να ξέρεις τον περαστικό σου φτιάχνει τη μέρα. Εκείνο που ανοίγει ο γείτονας την πόρτα του ασανσέρ κουνώντας συγκαταβατικά το κεφάλι, σου δίνει μια σακούλα που σου έπεσε απ’ τα χέρια και σου χαμογελά, απλώς γιατί σε βοήθησε σε κάτι.


Πού πήγε εκείνη η «καλημέρα», που πριν λίγα χρόνια την άκουγες απ’ τον πρώτο τυχόντα που θα συναντούσες εκτός σπιτιού; Πού πήγε εκείνη η τσίχλα, που σε κέρναγε ο περιπτεράς, όταν του έκανες σεφτέ; Το κουλούρι, που σου έδινε ο φούρναρης, γιατί σήμερα του έγιναν πολύ αφράτα!


Πού πήγε το χάδι των λέξεων στα αυτιά μας, η ομορφιά του λόγου κι η ευφορία της ψυχής μας; Πόσο καιρό έχεις να αισθανθείς όμορφα με τα λόγια κάποιου ανθρώπου; Ν’ ακούσεις ένα «παρακαλώ», ένα «ευχαριστώ» ή έστω έναν πληθυντικό ευγενείας που ν’ αποτελεί δείγμα σεβασμού κι ευγένειας; Πού πήγαν οι ωραίοι άνθρωποι, βρε παιδάκι μου; Ψάχνω, ψάχνω και μέσα στην οχλαγωγή τους μετράω με τη σέσουλα.


Μας έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους. Εκείνοι που είναι όμορφοι εξωτερικά κι εσωτερικά. Εκείνοι που έχουν βαλθεί να ομορφύνουν τον κόσμο και ν’ αλλάξουν την ψυχολογία, έστω κι ενός ανθρώπου. Είναι λίγοι, το έχουμε πάρει πρέφα, αλλά είναι ξεχωριστοί κι ευδιάκριτοι. Λάμπουν από μακριά, όπως ο χρυσός. Κι η λάμψη τους είναι μεταδοτική.


Οι άνθρωποι με ευγένεια χειρίζονται το λόγο με λεπτότητα. Κρατάνε τις λέξεις στα χείλη τους με διακριτικότητα, γιατί τρέμουν μην τις πληγώσουν. Κι αν μια λέξη πληγωθεί, αν τη χρησιμοποιήσεις λάθος, αν δεν την εκφέρεις όμορφα, τότε ταυτίζεται με άσχημα συναισθήματα, με αρνητισμό, θυμό και πόνο. Θέλουν χάδι οι λέξεις, όπως και τα’ αυτιά μας.


Με τι λεπτότητα και τι χάρη σου συμπεριφέρονται λες κι είσαι κύριος επί των τιμών! Έτσι αισθάνεσαι δηλαδή, μιας και σπάνια πλέον σου συμπεριφέρονται με όμορφο τρόπο. Πες μου ποια ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου χάρισε ένα λουλούδι. Υπήρξε κάποιος που έγραψε για σένα ένα ποίημα; Κάποιος που σηκώθηκε για να τραβήξει την καρέκλα σου πριν καθίσεις; -Στις κυρίες πάει αυτό-. Κάποιος που σου άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου για να κατέβεις; Κάποιος που προσφέρθηκε να σε γυρίσει σπίτι γιατί ήταν αργά; Κάποιος που σε ευχαρίστησε απλώς για κάτι που του προσέφερες; Κάποιος που σου έστειλε ένα μήνυμα γιατί σε θυμήθηκε ή για να σου πει ένα «περαστικά»;


Οι ευγενείς άνθρωποι είναι υπό εξαφάνιση. Γι’ αυτό κι όταν μας φέρονται όμορφα, όπως θα έπρεπε να φερόμαστε όλοι στην καθημερινότητά μας, κυριαρχεί η έκπληξη και θεωρούμε ότι ανακαλύψαμε κάποιο θησαυρό.


Κοιτάξτε γύρω σας κι εντοπίστε τους.Φοράνε χαμόγελο, μοιράζουν ευχές, βοηθάνε απλόχερα και σου φτιάχνουν τη μέρα με τη γλυκύτητα και τον εκλεπτυσμένο λόγο τους. Άνθρωποι με ήθος που οι τρόποι τους είναι μιας άλλης εποχής, μιας εποχής που πολλοί θα θέλαμε να έχουμε ζήσει.


Η ευγένεια ανοίγει πόρτες, κλείνει στόματα με αποστομωτικό τρόπο, αποτελεί την πιο διπλωματική απάντηση σε μια άσχημη συμπεριφορά και το κυριότερο είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να σ’ αγαπήσουν.


Να είστε ευγενείς, γιατί όπως έλεγε κι ο Πλούταρχος: «Ο ευγενής άνθρωπος δίνει αξιοπρέπεια σ’ όλες τις πράξεις».

Γράφει η Αναστασία Νάννου

Πηγή
read more

Σταχτοπούτα: οι Άσχημες Αδελφές και η Μητριά




Ο συμβολικός Κόσμος των παραμυθιών:
Σταχτοπούτα: οι Άσχημες Αδελφές και η Μητριά

Οι αδελφές της Σταχτοπούτας, που συχνά αναφέρονται σαν οι Άσχημες Αδελφές, δεν είναι πάντα εξωτερικά άσχημες. Σε μερικές παραλλαγές είναι πολύ όμορφες εξωτερικά αλλά φανερώνουν μιαν εσωτερική και πνευματική ασχήμια. Στη γερμανική παραλλαγή έχουν "όμορφο πρόσωπο αλλά κακή καρδιά" και αντιπροσωπεύουν τις δυνάμεις του κακού που βρίσκονται στην αγένεια, την απληστία, τη ζήλεια και τη ματαιοδοξία.

Η μητριά αντιπροσωπεύει τη σκοτεινή και καταστροφική όψη της γυναικείας φύσης, που σε άλλα παραμύθια τη βλέπουμε στην κακιά μάγισσα. Οι μητριές, όπως αυτές της Σταχτοπούτας και της Χιονάτης, συμβολίζουν ακόμη τον Χαμένο Παράδεισο και τη σκληρή πραγματικότητα ενός κόσμου, στον οποίο το άτομο αντιμετωπίζει αυτή τη σκοτεινή πλευρά της Μεγάλης Μητέρας.

Σε μερικές παραλλαγές, η νεκρή μητέρα της Σταχτοπούτας παίζει έναν σημαντικό ρόλο. Εμφανίζεται στην κόρη της δίνοντάς της μαγικά ξόρκια, ή εμφανίζεται σαν ένα άσπρο περιστέρι, συμβολικό της ψυχής και της γυναικείας αγάπης. Ο συμβολισμός της ψυχής με ένα πουλί είναι παγκόσμιος. Συχνά ζει μέσα σ' ένα μαγικό δέντρο που έχει φυτρώσει πάνω στον τάφο της.

Σε άλλες παραλλαγές βοηθά την κόρη της μέσω ενός άλλου ζώου ή πουλιού, ή ακόμη παίρνει και η ίδια τη μορφή του ζώου. Πολύ συχνά εμφανίζεται σαν αγελάδα, συμβολική της προστασίας και της φροντίδας που προσφέρει η Μεγάλη Μητέρα, ή σαν Μικρό Κόκκινο Μοσχάρι, αφού στην κελτική παράδοση η χθόνια αγελάδα παριστάνεται κόκκινη. Η σημασία της αγελάδας στην Ινδία και στην Αίγυπτο, όπου εμφανίζεται για να βοηθήσει τη Σταχτοπούτα, είναι αρκετά γνωστή. Σε σπάνιες περιπτώσεις η μητέρα εμφανίζεται σαν ξωτικό.

Άλλες παραλλαγές περιέχουν δείγματα από πρωτόγονα καννιβαλικά έθιμα. Η μητέρα αγαπά και ευνοεί περισσότερο τη μικρότερη αδελφή, πράγμα που κάνει τις δύο μεγαλύτερες αδελφές να σκοτώσουν τη μητέρα και να τη φάνε. Η Σταχτοπούτα τότε μαζεύει τα κόκκαλα, που είναι πια μαγεμένα.

Σε άλλες παραλλαγές πάλι, η ίδια η φυσική μητέρα της Σταχτοπούτας την κάνει να υπομένει όλα αυτά τα βάσανα. Η Σταχτοπούτα είναι η μικρότερη από τις τρεις αδελφές, και οι δύο μεγαλύτερες έχουν συμμαχήσει με την κακιά μητέρα. Και οι τρεις ζηλεύουν την ομορφιά και την καλοσύνη της Σταχτοπούτας. Εδώ η μητέρα αντιπροσωπεύει το σκότος και την καταστροφική πλευρά.

Αυτή η παραλλαγή θυμίζει την ιστορία του Αδάμ και της Λίλιθ, καθώς και τον μύθο της Λάμιας. Η Λάμια(γυναίκα δαίμονας και βασίλισσα των Λαιστρυγόνων) ξελόγιασε τονΔία. Γι' αυτό η Ήρα την μεταμόρφωσε σ' ένα ον που δεν μπορούσε να γεννήσει παρά μόνο νεκρά παιδιά. Μετά από αυτό η Λάμια μισούσε όλες τις έγκυες και έτρωγε τα παιδιά.

Σχετίζεται ακόμα με τις Σειρήνες και τις Άρπυες, και γι' αυτό παριστάνεται πολλές φορές με ουρά ψαριού, παίρνοντας τον συμβολισμό του ψαριού -του θανάτου που "καταπίνει" τη ζωή. Αυτό εμφανίζεται όχι μόνο σε σχέση με  την κακιά μητέρα της Σταχτοπούτας, αλλά και στην ιστορία των Χάνσελ και Γκρέτελ, και στις παραλλαγές της Ωραίας Κοιμωμένης.

Εκεί βλέπουμε ότι η πεθερά συμβολίζει το κακό και θέλει να βλάψει την ηρωίδα ακόμα και μετά τον γάμο της με τον Πρίγκιπα. Σε μερικές περιπτώσεις παραμορφώνει τη Σταχτοπούτα ή προσπαθεί να τη δολοφονήσει ή, όπως τη Δανάη, προσπαθεί να την εγκαταλείψει στη θάλασσα.

Αλλά ακόμα και όταν, μερικές φορές, η Σταχτοπούτα δολοφονείται, ξαναγυρίζει στη ζωή με κα΄ποιο θαύμα, για να ζήσει πιο ευτυχισμένη.  (Συνεχίζεται)

Δείτε επίσης: Σταχτοπούτα: το Τζάκι και ο συμβολισμός του

Απόσπασμα από το βιβλίο της Jean C. Cooper, Ο Θαυμαστός Κόσμος των Παραμυθιών. Αλληγορίες της Εσωτερικής Ζωής. Πορεία προς την Ωριμότητα,μετφρ. Θύμης Μαλαμόπουλος, Εκδ. Θυμάρι, Αθήνα,1983
read more

Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Σταχτοπούτα: το Τζάκι και ο συμβολισμός του



Στον Κόσμο των παραμυθιών οι ήρωες και οι ηρωίδες παλεύουν για να ανακαλύψουν την πραγματική τους δύναμη και τον εσωτερικό τους κόσμο για να φθάσουν, έτσι, στην ωριμότητα. Κάθε παραμύθι έχει τους δικούς του αρχετυπικούς συμβολισμούς.

Η Σταχτοπούτα είναι ένα παραμύθι παγκοσμίως γνωστό. Η Jean C. Cooper, στο βιβλίο της:  Fairy Tales. Allegories of the Inner Life(Ο Θαυμαστός Κόσμος των Παραμυθιών. Αλληγορίες της Εσωτερικής Ζωής. Πορεία προς την Ωριμότητα,μετφρ. Θύμης Μαλαμόπουλος, Εκδ. Θυμάρι, Αθήνα,1983) αναλύει, μεταξύ άλλων, και τον αρχετυπικό συμβολισμό του παραμυθιού της Σταχτοπούτας, αρχής γενομένης από το "τζάκι":

Η Σταχτοπούτα
"Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας άντρας που παντρεύτηκε δύο φορές. Από την πρώτη γυναίκα του απόκτησε μια κόρη. Η Έλλα πήρε από την μητέρα της και ήταν γλυκειά κι ευγενική..." Έτσι αρχίζει ο Έντμοντ Ντουλάκ τη γαλλική διασκευή του πιο γνωστού παραμυθιού στον κόσμο.
Τον περασμένο αιώνα(19ο), η Marian Roalfe Cox (1860–1916), συνέλεξε 345 παραλλαγές του. Από τότε έχουν εμφανιστεί και άλλες. Η ιστορία πρωτοεμφανίζεται στα ανατολικά παραμύθια, και ο
Gnaeus Julius Agricola (40-93 μ. Χ.) ρωτούσε: "Υπάρχει άραγε πουθενά καμία Σταχτοπούτα που κανένας να μην την έχει σκεφτεί"; Η ιστορία λέγεται μέχρι και σήμερα, ακόμα και με τη μορφή παντομίμας.

Το Τζάκι
Η Σταχτοπούτα λεγόταν στην αρχή Έλλα και ζούσε ευτυχισμένη με τους γονείς της, μέχρις ότου η μητέρα της πέθανε, ο πατέρα της ξαναπαντρεύτηκε και γνώρισε στην κόρη του την κακιά μητριά της.  Εδώ βλέπουμε τον συμβολισμό του Χαμένου Παραδείσου, την κάθοδο της ψυχής στον κόσμο, όπου πρέπει να υποφέρει και να δοκιμαστεί, ενώ η εξορία στις στάχτες του τζακιού συμβολίζει τις στάχτες των νεκρών, την ταπείνωση και τη θλίψη. Εδώ φαίνεται ότι το γερμανικό όνομα Ασενπούτελ (η τρελή στις στάχτες) είναι πιο σωστό.

Είναι ένα αρχαίο έθιμο για τους δυστυχισμένους να κάθονται στις στάχτες. Όταν ο Οδυσσέας πήγε να μιλήσει στον Αλκίνοο, κάθισε ταπεινά μέσα στις στάχτες, μέχρις ότου τον προσκαλέσουν να καθίσει σ' ένα καλύτερο μέρος. Οι στάχτες συμβολίζουν επίσης το πόσο εφήμερη είναι η ανθρώπινη ζωή. Αλλά η θέση της Σταχτοπούτας στο τζάκι συμβολίζει και κάτι άλλο. Καθισμένη δίπλα στο τζάκι καταλαμβάνει όχι μόνο μια φυσική αλλά και μια πνευματική θέση.

Το τζάκι ήταν πάντα ένας ομφαλός, ένα ιερό κέντρο, το μέρος όπου τα πνεύματα εμφανίζονται με τη μορφή φωτιάς. Αντικατοπτρίζει τον εσωτερικό κόσμο της ψυχής. Είναι ένας τόπος επικοινωνίας με τους νεκρούς, και το πλαίσιο συμβολίζει την είσοδο προς τον άλλο κόσμο. Είναι ακόμα ένα ασφαλές καταφύγιο από τα  πνεύματα που τριγυρίζουν τη νύχτα.

Στους Κέλτες η λατρεία των νεκρών επικεντρωνόταν γύρω από το τζάκι. Στη Σκωτία το τζάκι ήταν ένα τόσο σημαντικό μέρος του σπιτιού, ώστε καμιά έξωση δεν μπορούσε να γίνει, αν πρώτα δεν έσβηνε η φωτιά στο τζάκι του ενοικιαστή. Στη βόρεια Αγγλία ολόκληρο το τζάκι μεταφερόταν στο καινούργιο σπίτι, ενώ η φωτιά έκαιγε.

Το τζάκι είναι ακόμα ο τόπος της γυναικείας κυριαρχίας, απ' όπου πηγάζουν ζεστασιά, φαγητό και ηρεμία. Κατά τη διάρκεια των γιορτών λατρείας των νεκρών, αφηνόταν εκεί φαγητό. Σε αρκετά παραμύθια το τζάκι είναι στοιχειωμένο από ξωτικά και καλλικαντζάρους, για τους οποίους οι ένοικοι αφήνουν λίγο φαγητό, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη Βοήθεια που προσφέρουν στο νοικοκυριό.

Η θέση της δίπλα στο τζάκι, και η οικειότητα της με τη φωτιά, παραλληλίζει τη Σταχτοπούτα με τη θεά του σπιτιού Εστία. Ακόμη σχετίζεται με το Ρωμαϊκό πνεύμα Λαρ, το πνεύμα του σπιτιού, του οποίου ναός είναι το τζάκι. Οι νεκροί θάβονταν κάτω από το τζάκι επειδή θεωρούνταν είσοδος στον κάτω κόσμο. Όπως η Σταχτοπούτα αλλάζει εύκολα μεταμφιέσεις, έτσι και ο Λαρ εμφανιζόταν αρκετές φορές ντυμένος με δέρματα σκυλιών.

Η Σταχτοπούτα περιποιείται τη φωτιά, επομένως είναι το Πνεύμα, η Ψυχή, η Πανέμορφη, ενώ οι δύο αδελφές της είναι το σώμα και το μυαλό. Και οι τρεις μαζί αντιπροσωπεύουν τα τρία στάδια εξέλιξης του ανθρώπου. Από απλές σωματικές και αισθητικές αντιδράσεις, προχωρούν στις πνευματικές δυνάμεις και τέλος στις ψυχικές (αυτογνωσία και διαφώτιση). (Συνεχίζεται)

Απόσπασμα από το βιβλίο της Jean C. Cooper, Ο Θαυμαστός Κόσμος των Παραμυθιών. Αλληγορίες της Εσωτερικής Ζωής. Πορεία προς την Ωριμότητα,μετφρ. Θύμης Μαλαμόπουλος, Εκδ. Θυμάρι, Αθήνα,1983
read more

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Όταν ταξιδεύουμε, ο εγκέφαλος αντιδρά με έναν μοναδικό τρόπο





Ο Κόσμος των ταξιδιών δημιουργεί παραστάσεις που ευνοούν την καλή λειτουργία του εγκεφάλου του ανθρώπου:

Σε όλους αρέσει η αλλαγή παραστάσεων ή τα ευχάριστα ταξίδια. Γνωρίζατε όμως ότι περνώντας χρόνο σε ένα καινούριο τόπο βοηθάτε στ’ αλήθεια τον εγκέφαλό σας να αλλάξει προς το καλύτερο;

Εάν ποτέ έχετε παρατηρήσει πως τα ταξίδια δεν διευρύνουν απλώς τους ορίζοντές σας αλλά σας καθιστούν στ’ αλήθεια πιο υγιείς, θα χαρείτε καθώς μαζί σας συμφωνεί και η επιστήμη.

Ο εγκέφαλός σας και τα ταξίδια

Σύμφωνα με τον Paul Nussbaum, από το Πανεπιστήμιο του Pittsburgh, τα ταξίδια διεγείρουν τον εγκέφαλό σας και ευνοούν τη δημιουργία νέων συνάψεων στον εγκέφαλο. Βασική είναι η σύνδεση μεταξύ των νέων εμπειριών και της δημιουργίας δενδριτών στον εγκέφαλο.


Οι δενδρίτες είναι νευρικές αποφυάδες που αναπτύσσονται από τους νευρώνες του εγκεφάλου. Ρόλος τους είναι η μεταφορά πληροφοριών μεταξύ των διαφορετικών περιοχών του εγκεφάλου. Εν συντομία, όσο περισσότεροι είναι οι λειτουργικοί δενδρίτες τόσο καλύτερη είναι και η απόδοση του εγκεφάλου. Έτσι υποστηρίζεται και η διατήρηση των γνωστικών λειτουργιών, όπως η μνήμη και η προσοχή.


Ο Nussbaum τονίζει ότι όταν ταξιδεύουμε σε ένα καινούριο μέρος, ο εγκέφαλος αναγκάζεται να κατανοήσει τα καινούρια ερεθίσματα. Έτσι, προκαλείται η δημιουργία νέων δενδριτών. Σύμφωνα με τον Nussbaum, ο εγκέφαλός σας «πραγματικά αρχίζει να μοιάζει με ζούγκλα».


Προκειμένου να επωφεληθείτε, το ταξίδι σας δεν είναι καν ανάγκη να είναι ξεκούραστο ή να πηγαίνει σύμφωνα με το πρόγραμμά σας. Παρόλο που όλοι προτιμούμε οι πτήσεις μας να αναχωρούν εγκαίρως και το ξενοδοχείο ή το νοικιαζόμενο δωμάτιο να είναι τέλειο, το στρες και η ανησυχία, ως ένα βαθμό, μπορεί να παίξει θετικό ρόλο στη δημιουργία των δενδριτών.


Ο λόγος είναι ότι όταν αντιμετωπίζουμε ένα εμπόδιο ή ένα αναπάντεχο πρόβλημα, ο εγκέφαλος αναγκάζεται να επεξεργαστεί την κατάσταση άμεσα και να βρει μία λύση. Έτσι, διευκολύνεται η σύναψη νέων δενδριτών και ενισχύεται η ικανότητά μας για επίλυση προβλημάτων.


Επίσης, ο Nussbaum αναφέρει πως, εάν δεν μπορείτε να ταξιδέψετε, μπορείτε και πάλι να επωφεληθείτε από αυτές τις βασικές αρχές και να διεγείρετε τον εγκέφαλό σας. Βρείτε τρόπους να ξεφύγετε από τη συνηθισμένη σας ρουτίνα και διευκολύνετε τον εγκέφαλό σας να δει τη ζωή με νέο μάτι. Σκεφτείτε να αλλάξετε την ώρα που ξυπνάτε το πρωί, το δρόμο που ακολουθείτε για να πάτε στη δουλειά, το μέρος όπου τρώτε μεσημεριανό και αυτά που διαβάζετε για να περάσει η ώρα στα μέσα μαζικής μεταφοράς.


Εάν θέλετε στ’ αλήθεια να διεγείρετε τον εγκέφαλό σας, αρχίστε ένα νέο χόμπι ή πάτε και πάλι στο σχολείο και αποκτήστε καινούρια προσόντα. Ακόμη και εάν αυτά δεν σας οδηγήσουν σε αλλαγή καριέρας ή σε προαγωγή στη δουλειά, θα έχουν ωφελήσει τον εγκέφαλό σας και συνεπώς αξίζουν τον κόπο και το χρήμα.


Επιπλέον, εάν αρχίσετε κάποιο χόμπι όπου συναντιέστε με άλλους ανθρώπους, έχετε τη δυνατότητα να αλληλεπιδράσετε μαζί τους. Έτσι, δεν θα αυξηθούν μόνο τα κίνητρά σας αλλά θα αναθεωρήσετε τον τρόπο σκέψης και θεώρησης που έχετε. Όταν μιλούμε με άλλους ανθρώπους, μας ξαφνιάζουν συχνά με τη δική τους μοναδική θεώρηση για τον κόσμο. Ο εγκέφαλός σας θα διεγερθεί όταν τον πιέζετε να κατανοήσει τις σκέψεις των άλλων.


Εάν δεν έχετε το χρόνο ή τους πόρους να επενδύσετε σε ένα νέο χόμπι, σκεφτείτε το ενδεχόμενο να βρίσκετε τουλάχιστον λίγο χρόνο για να κάνετε παζλ σε τακτική βάση. Τα παιχνίδια λέξεων, τα σταυρόλεξα, τα παζλ λογικής και τα παιχνίδια με αριθμούς είναι εξαιρετικοί τρόποι για να ασκήσετε τον εγκέφαλό σας.


Επομένως, εάν δεν έχετε κλείσει ακόμη για διακοπές, σκεφτείτε να το βάλετε στις προτεραιότητές σας. Εάν δεν μπορείτε να φύγετε ούτε για λίγες μέρες, τουλάχιστον αλλάξτε την καθημερινή σας ρουτίνα ή ξεκινήστε ένα καινούριο χόμπι.


Έτσι, όχι μόνο θα αποκτήσετε ευχάριστες εμπειρίες που θα θυμάστε τις δύσκολες μέρες αλλά θα σας ευχαριστεί και ο εγκέφαλό σας.

Πηγή
read more