Κόσμος Παράδοξος

Ο Κόσμος του Πειραιά κατά το πρώτο ήμισυ του 19ου αιώνα ζωντανεύει μέσα από την αλληλογραφία (1824-1843) του πρώτου Αυστριακού πρεσβευτή στην Αθήνα Άντον Πρόκες φον Όστεν. Στον Άγιο Σπυρίδωνα (Αχρονολόγητη, καλοκαίρι 1825) Πέρασα μια ολόκληρη μέρα ανάμεσα σ' αυτά τα ερείπια, τη νύχτα όμως στη Μονή του Αγίου Σπυρίδωνα στον Πειραιά, καθισμένος σ΄έναν θρόνο από λευκό μάρμαρο - βρίσκεται αριστερά στην είσοδο της εκκλησίας- και του οποίου την επιγραφή έκανε ο Stuart γνωστή (μνημονεύει τους Fratres Arvales, τους ιερείς της αρχαίας ρωμαϊκής κοινότητας), έγραψα μερικές γραμμές στους δικούς μου. Η Μονή αυτή πιάνει τον χώρο ενός τμήματος των ναυπηγείων των αρχαίων Αθηναίων. Απόσπασμα από το βιβλίο του Π.Κ. Ενεπεκίδη, Γράμματα προς τη Βιέννη 1824-1843. Από την αλληλογραφία του πρώτου Αυστριακού πρεσβευτή στην Αθήνα Άντον Πρόκες φον Όστεν, Εκδ. Ωκεανίδα, Αθήνα 2007 Η φωτογραφία είναι από το pireorama.blogspot.gr Δείτε επίσης: Η άθλια εικόνα της Αθήνας Η «διακήρυξη» για ...

Ο Κόσμος της ευημερίας έχει τα δικά του μυστικά: Από έναν έφηβο που μελετά για τις εξετάσεις του μέχρι έναν εργαζόμενο που έχει επιτυχίες στη δουλειά του, το να καταφέρουμε να ευημερήσουμε είναι κάτι που εντοπίζουμε σε όλες τις εποχές και τους πολιτισμούς. Μέχρι τώρα και παρά την πληθώρα των θεωριών, δεν έχει υπάρξει συμφωνία για το τι είναι αυτό που κάνει κάποιον να ευημερήσει ή για το πώς μπορούμε να το προσπαθήσουμε και να το διασφαλίσουμε. Ο Δρ Daniel Brown, επιστήμονας του αθλητισμού και της άσκησης στο Πανεπιστήμιο του Portsmouth, συγκέντρωσε όλες τις έρευνες που έχουν γίνει σχετικά με αυτό το θέμα, από μελέτες σε μωρά και εφήβους, μέχρι σε καλλιτέχνες, αθλητές, υπαλλήλους και ηλικιωμένου, και έχει καταλήξει στους πρώτους οριστικούς παράγοντες. Όπως επεσήμανε: «Η ευημερία είναι μια λέξη με την οποία πολλοί θα χαιρόντουσαν να τους χαρακτήριζαν, αλλά η επιστήμη δεν έχει καταφέρει με σταθερότητα να ταξινομήσει και να περιγράψει μέχρι σήμερα. Φαίνεται ότι τελικά αφ...

Ο Κόσμος του Πειραιά κατά το πρώτο ήμισυ του 19ου αιώνα ζωντανεύει μέσα από την αλληλογραφία (1824-1843) του πρώτου Αυστριακού πρεσβευτή στην Αθήνα Άντον Πρόκες φον Όστεν. Περιδιαβάζοντας στα λιμάνια και στις αρχαιότητες του Πειραιά (Αχρονολόγητη, καλοκαίρι 1825) Πήγα στον Πειραιά για να πάρω το καράβι για την Αίγινα και την Επίδαυρο. Ένα μικρό σκάφος από τη Σύρα μου έφερε τα ποθητά μου γράμματα από την πατρίδα, ακριβώς την ώρα που πήγαινα να επισκευθώ τον τάφο του Θεμιστοκλή.  Ο τάφος βρίσκεται στην άκρη του κάβου Αλκίμου, εκεί που ένας μικρός όρμος εισχωρεί στη Χερσόνησο της Μουνιχίας. Είναι μια σαρκοφάγος που έχει λαξευτεί μέσα στους βράχους και πλημμυρίζεται συνήθως από νερό. Εκείνοι που έχουν τη γνώμη πως η Σαρκοφάγος αυτή είναι του Θεμιστοκλέους βασίζονται στις πληροφορίες του Θουκυδίδη, του Κορνήλιου Νέπωτα, του Πλουτάρχου και του Παυσανία.  Η θέση της νησίδας Ψυττάλεια και του στενού της Σαλαμίνας απέναντι, τονίζουν τη σημασία τους. Πολύ κοντά...

Στον Κόσμο των ανθρώπων η των "ονομάτων επίσκεψις" (άλλη μία αρχαιοελληνική παρακαταθήκη) είναι σημαντική διότι περικλείει την αρχή της σοφίας: Τι σημαίνει το όνομα ΑΝΘΡΩΠΟΣ; Σημαίνει ότι βλέπει «όπωπε» και παρατηρεί με προσοχή «αναθρεί». Από αυτό, λοιπόν, προκύπτει το συμπέρασμα ότι από τα ΘΗΡΙΑ μόνον ο άνθρωπος σωστά ονομάστηκε «άνθρωπος», δηλαδή, « αυτός που εξετάζει όσα έχει δει » (αναθρών ά όπωπε). Ο ορισμός αυτός διατυπώθηκε από τον μεγάλο Σωκράτη στο έργο του Πλάτωνα «Κρατύλος». Σήμερα, αλίμονο, οι άνθρωποι έχουν γίνει θηρία! Και δεν είναι τυχαία και η δήλωση του διαπρεπούς Αμερικανού καθηγητή της Γλωσσολογίας Νόαμ Τσόμσκι για «κτηνώδη» συμπεριφορά της Ευρώπης στη χώρα μας! Ονομάζουμε, λοιπόν, μόνον ό,τι βιώνουμε και τα ονόματα αντιστοιχούν σε βιώματα, δηλαδή, στην πραγματικότητα. Ποιός, όμως, και με ποιόν τρόπο έδωσε τα ονόματα σε κάθε τι γύρω μας; Η διαφορετική ονομασία για το ίδιο πράγμα αλλάζει το καθεαυτό (ιδεατό) αντικείμενο; Σε αυτές ακριβώς τις ε...

Ο Κόσμος της οθωμανοκρατούμενης Κωνσταντινούπολης, κατά το πρώτο ήμισυ του 19ου αιώνα, ζωντανεύει μέσα από την αλληλογραφία (1824-1843) του πρώτου Αυστριακού πρεσβευτή στην Αθήνα Άντον Πρόκες φον Όστεν. Ο συγγραφέας περιγράφει, κάτω από τη δική του οπτική γωνία, τις καταστροφές που έχει υποστεί ο ξακουστός Ιππόδρομος, σήμα κατατεθέν, της άλλοτε κραταιάς Βυζαντινής Αυτοκρατορίας: Πέραν 4 Νοεμβρίου 1824 Κωνσταντινούπολη, Ιππόδρομος: η απερίγραπτη λεηλασία Τούρκων και Δυτικών Τώρα έχουν γίνει όλα τα θαυμαστά αυτά πράγματα σκόνη, ή έχουν σκεπαστεί με σκόνη. Η φωτιά και οι λαϊκές επαναστάσεις τα κατέστρεψαν σχεδόν μόλις είχαν δημιουργηθεί. Ο Κωνσταντίνος ο Μέγας και οι Χριστιανοί αυτοκράτορες γκρέμισαν τα αγάλματα της ειδωλολατρικής εποχής, μετέτρεψαν τους βωμούς σε παρεκκλήσια και δημιούργησαν, όσο αυτό ήταν δυνατό, έναν χριστιανικό ιππόδρομο. Οι Λατίνοι πάλι ανέτρεψαν το παν, αφήνοντας στους Οθωμανούς λίγα πράγματα για καταστροφή. Τις τελευταίες μαρμάρινες κερκίδες τις πήρ...

Ο Κόσμος της αρχαιότητας μας έχει αφήσει ως παρακαταθήκη το "μέτρον άριστον": Από την Ελληνική αρχαιότητα κληρονομούμε όχι μόνο τη μετρητική τέχνη σε τομείς πρακτικών εφαρμογών και τεχνών - αλλά και την έννοια και τις φιλοσοφικές διαστάσεις του μέτρου. Ενώ ο αριθμός εμφανίζεται στην αρχαία Ελληνική φιλοσοφία σε πλαίσιο θρησκευτικό - υπερβατικό, καθώς και φιλοσοφικό - επιστημονικό, το μέτρο δηλώνει την ανθρωπιά του: Έχοντας η ανθρωπότητα διανύσει αιώνες διαμάχης και συγκρούσεων μεταξύ επιστήμης και μεταφυσικής, τεχνικής και ανθρωπισμού, ας επανεκτιμήσουμε τη σχέση μέτρου (με την τεχνική, αισθητική και ηθική του σημασία) και αριθμού (με τη μαθηματική, αφαιρετική και υπερβατική του διάσταση) κρατώντας ως ερμηνευτική μας προϋπόθεση την «ανθρωπολογική σταθερά» της πρακτικής - του τρόπου ζωής των εκάστοτε πολιτισμών. Αντλώντας από τον κυκεώνα που συνθέτουν οι αμέτρητες πηγές - από Ορφικά αποσπάσματα, Πλατωνικά και Αριστοτελικά κείμενα, την επικούρεια και στωική σκέψη, μέχρι ...

Ο Κόσμος των ανθρώπων, σήμερα, είναι γεμάτος ψυχοπιεστικές καταστάσεις που απειλούν την ψυχοσωματική ισορροπία των μελών του. Μεταξύ αυτών των αγχωτικών καταστάσεων υπάρχει και το υπαρξιακό άγχος: Πέραν όλων των άλλων αγωνιών και ψυχοπιεστικών καταστάσεων τις οποίες θεωρείται βέβαιο ότι βιώνει ο σύγχρονος άνθρωπος και ιδιαίτερα εκείνος, ο οποίος διαβιοί σε κοινωνικά πλαίσια που μαστίζονται από έντονη κοινωνικο-οικονομική κρίση, δε θα πρέπει να παραθεωρείται και η σημασία του υπαρξιακού άγχους ως ιδιαίτερου ψυχικού γεγονότος με πολύπλευρες επιδράσεις στην ψυχοσωματική ισορροπία. Ορισμένως, ο Paul Tillich στην προσπάθειά του να το προσδιορίσει εννοιολογικά και να του προσδώσει πιο σαφές περιεχόμενο, κατέληξε ότι πρόκειται για μορφή νεύρωσης που συνδέεται με τρεις έννοιες-άξονες: τύχη-θάνατος, νόημα-κενό και ενοχή-καταδίκη. Ο ίδιος δε θεωρούσε, όπως και ο Otto Rank, ότι η ενατένιση του πεπερασμένου του ανθρώπινου βίου και η αδυναμία του ανθρώπου ενώπιον της βεβαιότητας του θαν...

Ο Κόσμος της φύσης χρωματίζει, ως εμπνευσμένος ζωγράφος, με υπέροχες πινελιές τα τοπία που τον περιβάλλουν: Βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα έξω από το Σαν Φρανσίσκο. Η παραλία Ρόκαγουεϊ έχει ένα πολύ σπάνιο σοκολατένιο χρώμα άμμου. Είναι δημοφιλής στους ντόπιους και στους τουρίστες τόσο για τη φυσική της ομορφιά όσο και για τα διάφορα εστιατόρια και τα μαγαζιά που βρίσκονται εκεί. Το ασυνήθιστο καφέ χρώμα της άμμου οφείλεται στο διαβρωμένο ασβεστόλιθο που έχει χρώμα γκρι-μπλε ο οποίος αναμιγνύεται με τον ηφαιστειακό νεφρίτη από τους λόφους που περιβάλλουν την παραλία. Δείτε επίσης:  Μάλτα: η παραλία με την πορτοκαλί άμμο Πηγή:  msn.

Ο Κόσμος των αναμνήσεων έχει τους δικούς του κανόνες που, αν κάποιος τους ακολουθήσει, θα τον βοηθήσουν να δημιουργήσει μια περισσότερο διαρκή μνήμη: Μια μνήμη που θα διαρκέσει ολόκληρη τη ζωή μας είναι σαν μια μεγάλη πόλη, με πολλούς δρόμους που οδηγούν εκεί. Ξεχνάμε μνήμες που είναι έρημες πόλεις, με μόνο ένα δρόμο. Οι μνήμες που διατηρούμε σε όλη μας τη ζωή είναι αυτές που ταιριάζουν με πολλά άλλα πράγματα που θυμόμαστε… αλλά έχουν κάτι το παράξενο. Αυτή η έννοια της «ιδιαιτερότητας» μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε τι είναι αυτό που κάνει τις μνήμες μας να διαρκούν, σύμφωνα με τον Per Sederberg, καθηγητή ψυχολογίας στο The Ohio State University. Ο Sederberg έχει αφοσιωθεί στη μελέτη της μνήμης. Σε μια από τις πιο αξιοσημείωτες μελέτες του, έβαλε φοιτητές κολεγίου να κρεμάσουν στο λαιμό τους ένα smartphone με μια εφαρμογή που για ένα μήνα έβγαζε τυχαίες φωτογραφίες. Κατόπιν, οι συμμετέχοντες ξαναζούσαν τις μνήμες που σχετίζονταν με αυτές τις φωτογραφίες με ένα σκ...

Ο Κόσμος των πειρατών  στην Αττική, κατά τον ΙΒ΄ μΧ., δεν ήταν καθόλου ρομαντικός: Κατά τον ΙΒ΄ αιώνα η Αττική βρισκόταν στο έλεος των πειρατών, Τούρκων, Λατίνων και Ελλήνων. Οι αυτοκρατορικές φυλακίδες δεν περιπολούσαν πια στο Σαρωνικό και στον Ευβοϊκό, και οι παράκτιες φρουρές ήταν τόσο αραιές που αδυνατούσαν να αντιμετωπίσουν τις επιδρομές. Ορμητήρια των κουρσάρων ήταν η Αίγινα, η Σαλαμίνα και η Μάκρη*. Η Αίγινα είχε ερημωθεί. Οι περισσότεροι κάτοικοι είχαν εγκαταλείψει το νησί και όσοι απόμειναν συνεργάζονταν με τους πειρατές. Ασύδοτοι αποβιβάζονταν στις ακτές της Αττικής, απογύμνωναν και αιχμαλώτιζαν τους κατοίκους και ακρωτηρίαζαν ή ρινοκοπούσαν όσους δεν μπορούσαν να προσφέρουν λύτρα. Κλάδευαν τα χέρια των ανθρώπων "σαν ξερόκλαδα". Και γέμισε ο τόπος από "χειρότμητους" και  "ρινότμητους". Ακόμη και στον Πειραιά ξεμπαρκάριζαν με τα σκαφίδια τους. Κι' είχαν τόσο αποθρασυνθεί που εισχωρούσαν και στα μεσόγεια. Ανέβαιναν στα βουνά για ...