Ο Κόσμος των παράξενων φαινομένων, που παρουσιάζονται σε κατοικίες ή ανθρώπους μετά την απώλεια αγαπημένων τους προσώπων, έχει να μας διηγηθεί πολλές και παράδοξες ιστορίες για τις οποίες δεν δόθηκε ποτέ καμία εξήγηση. Ανάλογη είναι και η ιστορία ενός κοριτσιού που βίωσε περίεργες και μη αναμενόμενες εμπειρίες μετά την αναχώρηση του πατέρα της από τον τρισδιάστατο κόσμο μας. ΠΑΤΕΡΑ, ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ; Ένα κορίτσι, του οποίου ο πατέρας πέθανε πριν κάποια χρόνια, διαβεβαιώνει ότι δύο μέρες μετά το τραγικό συμβάν άρχισαν να συμβαίνουν περίεργα φαινόμενα στο σπίτι της. Σύμφωνα με διηγήσεις της μία μέρα που βρισκόταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι των γονέων της ένιωσε ότι κάποιος την χάιδευε στο πρόσωπο. Κάθε φορά που βρισκόταν μόνη, ακουγόντουσαν θόρυβοι σε όλο το σπίτι. Κανένας δεν την πίστευε αλλά, όταν μία μέρα που η μικρή ξαδέρφη της έμεινε μαζί της, και αναγκάστηκαν να φύγουν από το σπίτι γιατί η μικρούλα φοβήθηκε από τους παράξενου θορύβους, άρχισαν να την πιστεύουν. Η τηλεόρα...
Μια μνήμη που θα διαρκέσει ολόκληρη τη ζωή μας είναι σαν μια μεγάλη πόλη, με πολλούς δρόμους που οδηγούν εκεί. Ξεχνάμε μνήμες που είναι έρημες πόλεις, με μόνο ένα δρόμο.
Οι μνήμες που διατηρούμε σε όλη μας τη ζωή είναι αυτές που ταιριάζουν με πολλά άλλα πράγματα που θυμόμαστε… αλλά έχουν κάτι το παράξενο. Αυτή η έννοια της «ιδιαιτερότητας» μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε τι είναι αυτό που κάνει τις μνήμες μας να διαρκούν, σύμφωνα με τον Per Sederberg, καθηγητή ψυχολογίας στο The Ohio State University.
Ο Sederberg έχει αφοσιωθεί στη μελέτη της μνήμης. Σε μια από τις πιο αξιοσημείωτες μελέτες του, έβαλε φοιτητές κολεγίου να κρεμάσουν στο λαιμό τους ένα smartphone με μια εφαρμογή που για ένα μήνα έβγαζε τυχαίες φωτογραφίες. Κατόπιν, οι συμμετέχοντες ξαναζούσαν τις μνήμες που σχετίζονταν με αυτές τις φωτογραφίες με ένα σκάνερ fMRI, ώστε ο Sederberg και οι συνεργάτες του να βλέπουν πού και πώς ο εγκέφαλος αποθηκεύει το χρόνο και τον τόπο αυτών των μνημών.
Με αυτόν τον τρόπο έβγαλαν κάποια συμπεράσματα για τον τρόπο που ορισμένες μνήμες διατηρούνται ενώ άλλες σβήνουν με το πέρασμα του χρόνου.
Ο τρόπος για να δημιουργήσουμε μια μνήμη που να διαρκεί είναι να διαμορφώσουμε ένα σύνδεσμο με άλλες μνήμες, ανέφερε χαρακτηριστικά. «Αν θέλω να μπορέσω να ανακαλέσω μια μνήμη αργότερα, θα πρέπει να οικοδομήσω ένα πλούσιο δίκτυο. Θα πρέπει να συνδέεται με άλλες μνήμες με διάφορους τρόπους, ώστε να υπάρχουν πολλοί τρόποι για να επιστρέφει το μυαλό μας σε αυτήν». Θα πρέπει να έχουμε πολλούς και διαφορετικούς δρόμους για να πάμε σε μια μνήμη.
Η δυσκολία είναι πώς να κινηθούμε με τον καλύτερο τρόπο μεταξύ του νέου και του οικείου. Το νέο μας λέει τι είναι σημαντικό να θυμηθούμε. Από την άλλη, η οικειότητα μας λέει τι μπορούμε να αγνοήσουμε, αλλά μας βοηθάει να ανασύρουμε μια πληροφορία αργότερα, λέει ο Sederberg.
Το πάρα πολύ καινούργιο δημιουργεί το ζήτημα του να μην υπάρχει το κατάλληλο μέρος για να τοποθετηθεί και να παραμείνει στον «χάρτη» της μνήμης. Από την άλλη, το πολύ οικείο θα οδηγήσει εξίσου στην απώλεια της πληροφορίας.
Αυτό σημαίνει, αναφέρει ο Sederberg, ότι το πλαίσιο και η πρόβλεψη παίζουν κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση της αντίληψης και της μνήμης μας. Οι πιο αξιομνημόνευτες εμπειρίες είναι εκείνες προκύπτουν μέσα από ένα οικείο και σταθερό πλαίσιο, ωστόσο παραβιάζουν κάποια όψη αυτού που προβλέπουμε ότι θα συμβεί σε αυτό το πλαίσιο. «Αυτές οι παράδοξες εμπειρίες είναι τα πράγματα που ξεχωρίζουν, που δημιουργούν μια περισσότερο διαρκή μνήμη».
Πηγή: indeepanalysis.gr
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου