Ο Κόσμος των παράξενων φαινομένων, που παρουσιάζονται σε κατοικίες ή ανθρώπους μετά την απώλεια αγαπημένων τους προσώπων, έχει να μας διηγηθεί πολλές και παράδοξες ιστορίες για τις οποίες δεν δόθηκε ποτέ καμία εξήγηση. Ανάλογη είναι και η ιστορία ενός κοριτσιού που βίωσε περίεργες και μη αναμενόμενες εμπειρίες μετά την αναχώρηση του πατέρα της από τον τρισδιάστατο κόσμο μας. ΠΑΤΕΡΑ, ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ; Ένα κορίτσι, του οποίου ο πατέρας πέθανε πριν κάποια χρόνια, διαβεβαιώνει ότι δύο μέρες μετά το τραγικό συμβάν άρχισαν να συμβαίνουν περίεργα φαινόμενα στο σπίτι της. Σύμφωνα με διηγήσεις της μία μέρα που βρισκόταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι των γονέων της ένιωσε ότι κάποιος την χάιδευε στο πρόσωπο. Κάθε φορά που βρισκόταν μόνη, ακουγόντουσαν θόρυβοι σε όλο το σπίτι. Κανένας δεν την πίστευε αλλά, όταν μία μέρα που η μικρή ξαδέρφη της έμεινε μαζί της, και αναγκάστηκαν να φύγουν από το σπίτι γιατί η μικρούλα φοβήθηκε από τους παράξενου θορύβους, άρχισαν να την πιστεύουν. Η τηλεόρα...
(Αχρονολόγητη, καλοκαίρι 1825)
Πήγα στον Πειραιά για να πάρω το καράβι για την Αίγινα και την Επίδαυρο. Ένα μικρό σκάφος από τη Σύρα μου έφερε τα ποθητά μου γράμματα από την πατρίδα, ακριβώς την ώρα που πήγαινα να επισκευθώ τον τάφο του Θεμιστοκλή.
Ο τάφος βρίσκεται στην άκρη του κάβου Αλκίμου, εκεί που ένας μικρός όρμος εισχωρεί στη Χερσόνησο της Μουνιχίας. Είναι μια σαρκοφάγος που έχει λαξευτεί μέσα στους βράχους και πλημμυρίζεται συνήθως από νερό. Εκείνοι που έχουν τη γνώμη πως η Σαρκοφάγος αυτή είναι του Θεμιστοκλέους βασίζονται στις πληροφορίες του Θουκυδίδη, του Κορνήλιου Νέπωτα, του Πλουτάρχου και του Παυσανία.
Η θέση της νησίδας Ψυττάλεια και του στενού της Σαλαμίνας απέναντι, τονίζουν τη σημασία τους. Πολύ κοντά προς τη θέση αυτή υπάρχουν κομμάτια από κορμούς κιόνων που τα ξεπλένουν τα κύματα της θάλασσας κι έχουν πιάσει φύκια. Είναι λεία κι έχουν διάμετρο 5 πόδια και 2 ίντσες. Ίσως να αποτελούσαν μια και την ίδια κολώνα, η οποία, όπως κι εκείνη του αυτοκράτορα Τραϊανού στη Ρώμη, να σήκωνε ένα άγαλμα, όπως βέβαια μπορούσε να ήταν και το κενοτάφιο του μεγάλου ναυτικού ήρωα.
Περπατώντας διέσχισα τη χερσόνησο αυτή σε πολλές κατευθύνσεις. Μπορεί να παρακολουθήσει κανείς θαυμάσια τα ίχνη των τειχών και των πύργων ολόγυρα, ιδιαίτερα στον δεύτερο όρμο, νότια από τον τάφο του Θεμιστοκλέους και στην εσωτερική πόλη του Πειραιά. Τα νταμάρια δίνουν εδώ την εντύπωση σαν να είναι προχώματα και οχυρά, επίσης πηγάδια και αποθήκες σιτηρών λαξευμένες στους βράχους, που διευρύνονται σε σχήμα κώνου σε βαθιά διαμερίσματα.
Ο Dodwell έχει δίκιο όταν επισημαίνει τον κίνδυνο που εγκλείουν οι τεχνητές αυτές τρύπες, συνήθως χορταριασμένες και σκεπασμένες με θάμνους. επειδή αν ένας ταξιδιώτης θα είχε την ατυχία να γκρεμιστεί κάτω, οι φωνές του για βοήθεια θα ηχούσαν μάταια μέσα σ' αυτή την απόκοσμη ερημιά και το τέλος του θα ήταν ο σιγανός θάνατος.
Η χερσόνησος έχει την όψη ωσάν να την είχαν ανασκάψει και ανακατέψει εκ βάθους. Ένα σωρός από ογκώδης πέτρες υπαινίσσονται την ύπαρξη της πόλης του Πειραιά στα αρχαία χρόνια., που επί Σύλλα βρήκε το τέλος της. Είδα εδώ και μια πέτρινη σαρκοφάγο μήκους 122 και πλάτους 68 ιντσών. Δίπλα σ' αυτήν υπάρχουν πολλά δωμάτια με εσοχές στους τοίχους, πάγκοι, τζάκια, κτλ., όλα λαξευμένα στους βράχους.
Πάνω από το λιμανάκι της Μουνιχίας, που μοιάζει μ' ένα στάδιο με στενωμένη είσοδο, βρίσκονται τα ερείπια ενός δωρικού ναού, αφιερωμένου πιθανόν στη θεά Αρτέμιδα. Καμιά σαρανταριά κορμοί κιόνων έχουν τοποθετηθεί κατά μήκος των θεμελίων του σηκού κατά τέτοιο τρόπο μεταξύ τους, ωσάν να ήθελε κανείς να τους διασώσει. Οι κορμοί αυτοί των κιόνων είναι από λευκή πέτρα που την έχει προσβάλει ο αέρας της θάλασσας, έχουν λεία επιφάνεια και διάμετρο 2 πόδια και 6 ίντσες.
Σκορπισμένα είναι γύρω μερικά τρίγλυφα διαφόρων μεγεθών, επιστύλια και άλλα δοκάρια, καθώς και γλυπτά κομμάτια από μάρμαρο και τα έκαψαν για να κάνουν ασβέστη. Οι τοίχοι του σηκού έχουν διασωθεί εν μέρει σε ύψος μερικών ποδιών. Κοντά στον ναό, ακριβώς μετά το λιμάνι, φαίνονται ίχνη ενός θεάτρου, ίσως του Διονύσου, για το οποίο κάνει λόγο ο Θουκυδίδης.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Π.Κ. Ενεπεκίδη, Γράμματα προς τη Βιέννη 1824-1843. Από την αλληλογραφία του πρώτου Αυστριακού πρεσβευτή στην Αθήνα Άντον Πρόκες φον Όστεν, Εκδ. Ωκεανίδα, Αθήνα 2007
Η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο
Δείτε επίσης: Η άθλια εικόνα της Αθήνας
Η «διακήρυξη» για την πώληση των ιστορικών τειχών της πόλης των Αθηνών
Οι Πύλες της Αθήνας κατά το 1821
Η πειρατεία στην Αττική κατά τον ΙΒ΄ αιώνα μ.Χ.
Ο Dodwell έχει δίκιο όταν επισημαίνει τον κίνδυνο που εγκλείουν οι τεχνητές αυτές τρύπες, συνήθως χορταριασμένες και σκεπασμένες με θάμνους. επειδή αν ένας ταξιδιώτης θα είχε την ατυχία να γκρεμιστεί κάτω, οι φωνές του για βοήθεια θα ηχούσαν μάταια μέσα σ' αυτή την απόκοσμη ερημιά και το τέλος του θα ήταν ο σιγανός θάνατος.
Η χερσόνησος έχει την όψη ωσάν να την είχαν ανασκάψει και ανακατέψει εκ βάθους. Ένα σωρός από ογκώδης πέτρες υπαινίσσονται την ύπαρξη της πόλης του Πειραιά στα αρχαία χρόνια., που επί Σύλλα βρήκε το τέλος της. Είδα εδώ και μια πέτρινη σαρκοφάγο μήκους 122 και πλάτους 68 ιντσών. Δίπλα σ' αυτήν υπάρχουν πολλά δωμάτια με εσοχές στους τοίχους, πάγκοι, τζάκια, κτλ., όλα λαξευμένα στους βράχους.
Πάνω από το λιμανάκι της Μουνιχίας, που μοιάζει μ' ένα στάδιο με στενωμένη είσοδο, βρίσκονται τα ερείπια ενός δωρικού ναού, αφιερωμένου πιθανόν στη θεά Αρτέμιδα. Καμιά σαρανταριά κορμοί κιόνων έχουν τοποθετηθεί κατά μήκος των θεμελίων του σηκού κατά τέτοιο τρόπο μεταξύ τους, ωσάν να ήθελε κανείς να τους διασώσει. Οι κορμοί αυτοί των κιόνων είναι από λευκή πέτρα που την έχει προσβάλει ο αέρας της θάλασσας, έχουν λεία επιφάνεια και διάμετρο 2 πόδια και 6 ίντσες.
Σκορπισμένα είναι γύρω μερικά τρίγλυφα διαφόρων μεγεθών, επιστύλια και άλλα δοκάρια, καθώς και γλυπτά κομμάτια από μάρμαρο και τα έκαψαν για να κάνουν ασβέστη. Οι τοίχοι του σηκού έχουν διασωθεί εν μέρει σε ύψος μερικών ποδιών. Κοντά στον ναό, ακριβώς μετά το λιμάνι, φαίνονται ίχνη ενός θεάτρου, ίσως του Διονύσου, για το οποίο κάνει λόγο ο Θουκυδίδης.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Π.Κ. Ενεπεκίδη, Γράμματα προς τη Βιέννη 1824-1843. Από την αλληλογραφία του πρώτου Αυστριακού πρεσβευτή στην Αθήνα Άντον Πρόκες φον Όστεν, Εκδ. Ωκεανίδα, Αθήνα 2007
Η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο
Δείτε επίσης: Η άθλια εικόνα της Αθήνας
Η «διακήρυξη» για την πώληση των ιστορικών τειχών της πόλης των Αθηνών
Οι Πύλες της Αθήνας κατά το 1821
Η πειρατεία στην Αττική κατά τον ΙΒ΄ αιώνα μ.Χ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου