Αρχαία Αίγυπτος: Ο Μεγάλος Λαβύρινθος

Ο Κόσμος της αρχαίας Αιγύπτου κρύβει πολλά μυστικά:

Υπάρχουν πολλά αρχαία κείμενα που μιλούν για μια κολοσσιαία κατασκευή, μεγαλύτερη και από τις διάσημες πυραμίδες της Αιγύπτου. Πρόκειται για τον λεγόμενο “Μεγάλο Λαβύρινθο” που βρίσκεται κάτω από την άμμο της Αιγύπτου. Στο εσωτερικό του σύμφωνα με αρχαίους ιστορικούς βρίσκονται παλάτια, αίθουσες και διάδρομοι. Ένας κόσμος υπόγειος που χρονολογείται πάνω από 15.000 χρόνια. 

Οι Αιγυπτιολόγοι προσπαθούν να τον εντοπίσουν, αλλά δεν τα έχουν καταφέρει. Δεν είναι γνωστές οι αιτίες της εξαφάνισης του και τώρα κανένας δεν μπορεί να τον βρει. Είναι σαν να έχει σκεπαστεί με ένα μανδύα άμμου. Πολλοί είχαν την ευκαιρία να επισκεφτούν αυτόν τον “Μεγάλο Λαβύρινθο” μέχρι τον 2ο αιώνα μ. Χ., ημερομηνία κατά την οποία εξαφανίζεται με τρόπο λίγο μυστηριώδη. Αλλά, ευτυχώς, κάποιοι μπόρεσαν να αφήσουν μαρτυρία για αυτό το κολοσσιαίο έργο. 

Ανάμεσα σε αυτούς είναι ο Έλληνας Ιστορικός Ηρόδοτος από την Αλικαρνασσό, που θεωρείται ο πατέρας της Ιστορίας. Επισκέφτηκε την Αίγυπτο, περίπου, το 450 π. Χ. Γι' αυτό το ταξίδι μιλά στο 2ο Βιβλίο (Ευτέρπη) που ανήκει στο έργο του Μεγάλη Ιστορία, όπου συγκεντρώνει τους πολέμους μεταξύ Ελλάδας και Περσίας. Στο βιβλίο μιλά για τη ζωή και τις συνήθειες της αιγυπτιακής κοινωνίας της εποχής του, για όλα που είχε δει, αυτοπροσώπως και που του είχαν διηγηθεί οι οικοδεσπότες του, οι ιερείς της Μέμφιδας. 

Ο Ηρόδοτος γράφει στο βιβλίο του για την ύπαρξη ενός θρυλικού Λαβυρίνθου, στην όαση Φαγιούμ που περιείχε μέχρι 1500 δωμάτια και αίθουσες υπόγειες. Στο βιβλίο 2ο (Ευτέρπη) διηγείται τα εξής: “148. (...) έφτιαξαν ένα λαβύρινθο, λίγο πάνω από τη λίμνη Μοίρια, που βρίσκεται κοντά στην πόλη των Κροκοδείλων. Εγώ τον είδα και αλήθεια είναι ανώτερος απ' όσο λένε. Εάν κάποιος έβαζε όλα τα κτίρια και τις κατασκευές των Ελλήνων θα έβρισκε ότι δαπανήθηκαν λιγότερος κόπος και χρήμα για την κατασκευή τους, από όσα δαπανήθηκαν για την δημιουργία αυτού του Λαβυρίνθου. Αν και οι πυραμίδες είναι χωρίς αμφιβολία άξιες λόγου και κάθε μία από αυτές αντάξια των μεγάλων ελληνικών έργων, ο λαβύρινθος όμως είναι τόσο μεγαλοπρεπής που ξεπερνάει ακόμα και τις πυραμίδες. 

Έχει 12 γειτονικά παλάτια σκεπασμένα, τα οποία τα περιβάλλει εξωτερικά ένας τοίχος συνεχής. Έξι από αυτά κοιτούν στον Βορρά και έξι στον Νότο. Τα δωμάτια είναι πανομοιότυπα. Υπόγεια και ανώγεια, 3000 σε αριθμό, 1500 σε κάθε επίπεδο. Τα ανώγεια δωμάτια τα έχω δει και τα έχω περπατήσει εγώ ο ίδιος, και μιλώ για αυτά γιατί τα έχω παρατηρήσει. Τα υπόγεια τα γνωρίζω από διηγήσεις, γιατί οι Αιγύπτιοι επιστάτες δεν ήθελαν με κανέναν τρόπο να μου τα δείξουν, λέγοντας ότι εκεί κάτω βρίσκονταν οι νεκροθήκες των 12 βασιλέων που έκτισαν τον Λαβύρινθο, καθώς και οι νεκροθήκες των Ιερών Κροκοδείλων. (...) “ 

Διάγραμμα του "Μεγάλου Λαβυρίνθου"

Τι ήταν αυτό που έκρυβαν στα υπόγεια δώματα που οι Ιερείς δεν ήθελαν να δείξουν στον Ηρόδοτο;Τι είδος πλασμάτων βρίσκονταν στις λειψανοθήκες των ιερών Κροκοδείλων που ανέφεραν οι ιερείς; 

Ο Ηρόδοτος συνεχίζει τη διήγηση περιγράφοντας τεράστια παλάτια και την ύπαρξη μιας πυραμίδας που βρισκόταν παραπλεύρως:

“Στα επάνω πατώματα θαυμάζεις έκπληκτος και μπερδεμένος τα δωμάτια και τα μεταξύ τους περάσματα. Οι διάδρομοι είναι ελικοειδείς αλλά και δαιδαλώδεις, καθώς περνάς από αίθουσες σε δωμάτια και από εκεί σε στοές και μετά σε άλλες αίθουσες και σάλες. Οι οροφές αυτών των κτισμάτων και οι τοίχοι τους είναι σκεπασμένοι με ανάγλυφα και μορφές από μάρμαρο. Κάθε ένα από τα παλάτια περιβάλλεται από μία αψιδωτή στοά με κολώνες από λευκό μάρμαρο πολύ καλά δουλεμένο. Σε μια γωνιά του Λαβυρίνθου υπάρχει μια πυραμίδα, στην οποία πας από ένα δρόμο φτιαγμένο κάτω από το έδαφος.“ 

Όμως, ο Ηρόδοτος δεν είναι ο μόνος που ανέφερε τον Μεγάλο Λαβύρινθο. Ο Έλληνας ιστορικός Στράβων στα Γεωγραφικά, έγραψε τα εξής: “Μεγάλο μέρος του Λαβυρίνθου βρισκόταν σε απόλυτο σκοτάδι. Και λέγεται ότι μερικές πόρτες, όταν άνοιγαν, έκαναν ένα ανατριχιαστικό θόρυβο. “ 

Επίσης, ο Πλίνιος ο πρεσβύτερος περιγράφει τον υπόγειο Λαβύρινθο σαν “σκοτεινές στοές με πέτρινες κολώνες, αγάλματα θεών και βασιλέων και κάθε είδους αποκρουστικής κατασκευής." 

Άλλοι ιστορικοί που τον αναφέρουν είναι ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, στην Ιστορική Βιβλιοθήκη του, ο Πομπόνιος Μέλα στο βιβλίο του Χωρογραφία και ο Μανέθων στην Ιστορία της Αιγύπτου. Όλοι περιγράφουν ότι το εσωτερικό του έχει πολύ ψηλές οροφές, αίθουσες τεράστιες, αψιδωτές στοές και ελικοειδείς σκάλες με δυσκολία στην πρόσβαση τους. Επίσης, γράφουν για την ύπαρξη ανεξάρτητων κτισμάτων με πόρτες που μπορούσαν να τις ανοίξουν μόνο κάποιοι μυημένοι, χάρη στη μυστική γνώση που τους είχαν μεταφέρει. 

Στα αρχαία κείμενα λέγεται ότι μερικοί τοίχοι μπορούσαν να κινηθούν γεγονός που μετέτρεπε το χώρο σ' ένα αληθινό λαβύρινθο. Μιλούν, επίσης, για ανθρώπους που παγιδεύτηκαν στους εσωτερικούς ελικοειδείς διαδρόμους και έχασαν την ζωή τους. 

Από τη άλλη πλευρά, οι κάτοικοι εκείνων των περιοχών είχαν τόσο φόβο γι' αυτόν τον τόπο που προσπαθούσαν να μην πλησιάζουν προς τα εκεί. Ο φόβος ήταν ο καλύτερος τρόπος για να κρατούν μακριά τους περίεργους. Κανένας δεν γνωρίζει τη χρησιμότητα που είχε αυτή η μεγάλη κατασκευή. Κάποιοι ιστορικοί πιστεύουν ότι την χρησιμοποιούσαν τα πιο σημαντικά πρόσωπα εκείνης της εποχής, γιατί για το λαό ήταν απαγορευμένη περιοχή. 

Λέγεται ότι ήταν ένα ιερό κέντρο όπου είχαν πρόσβαση μόνο οι εκλεκτοί για να μυηθούν στα μυστήρια της μαγείας και του αποκρυφισμού. Η πλειονότητα των ιστορικών συμφωνούν ότι ο Μεγάλος Λαβύρινθος είχε χαρακτήρα θρησκευτικό και φυλασσόταν από ιερείς που δεν άφηναν κανέναν να επισκέπτεται τα υπόγεια δωμάτια, των οποίων το περιεχόμενο έχει παραμείνει απολύτως μυστικό. 

Ίσως να ήταν ένας χώρος όπου γίνονταν θυσίες σε όλους τους θεούς της Αιγύπτου και επίσης χώρος όπου συγκεντρώνονταν τα πιο επιφανή πρόσωπα του βασιλείου. Μπορεί στις μεγάλες αίθουσες να φυλάγονταν έγγραφα σχετικά με την ιστορία της Αιγύπτου και οι αστρονομικές γνώσεις της εποχής σε ιερογλυφική γραφή. Οι θρύλοι της εποχής έλεγαν ότι σε εκείνο το μέρος βρίσκονταν ο κύκλος του χρυσού, ένα μυθικό δωμάτιο που αναφέρεται στο Βιβλίο των Νεκρών και που ήταν φτιαγμένο από γρανίτη και επικαλυμμένο με χρυσό. 

Όμως, που βρίσκεται ο Μεγάλος Λαβύρινθος; Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ήταν κοντά σε μια λίμνη που ονομάζεται Μοίρια και στο χωριό Αλ Φαγιούμ που τότε ονομαζόταν  πόλη των Κροκοδείλων. 

Συγκεκριμένα, ο Ηρόδοτος, λέει: 149.“ (...) προκαλεί ακόμα μεγαλύτερο θαυμασμό η λίμνη που λέγεται Μοίρια, κοντά στην οποία βρίσκεται ο Λαβύρινθος (...) Στο κέντρο της λίμνης ανυψώνονται δύο πυραμίδες, κάθε μία από τις οποίες υπερέχει 50 οργιές από την επιφάνεια του νερού. Κάτω από το νερό το κάθε οικοδόμημα είναι άλλο τόσο. (...) Το νερό της λίμνης ...έρχεται δια μέσου ενός καναλιού από τον Νείλο. “ 

Η πλειονότητα των αιγυπτιολόγων, όπως ο Flinders Petrie, έχουν τοποθετήσει τον Μεγάλο Λαβύρινθο στην Χαουάρα μία πόλη που βρίσκεται 90 χλμ. Νοτίως του Καΐρου στην είσοδο της Όασης Αλ Φαγιούμ. 

Το έτος 2008 έγινε έρευνα με γεωραντάρ στην πόλη Χαουάρα με σκοπό την εύρεση της μεγάλης κατασκευής. Έγιναν πολλές σαρώσεις με το ραντάρ στην περιοχή από την εξερευνητική Αποστολή Mataha, το βελγικό Πανεπιστήμιο της Γάνδης και άλλους δημόσιους οργανισμούς. Το ραντάρ έδειχνε μία μεγάλη κατασκευή που συνέπιπτε με την περιγραφή του Ηροδότου και των άλλων ιστορικών. 

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε και ακόμα δεν υπάρχουν ειδήσεις γι' αυτήν την έρευνα. Γιατί δεν έχει ερευνηθεί και ανασκαφεί η περιοχή που θα μπορούσε να είναι ένα από τα μεγαλύτερα ευρήματα της ιστορίας; Ο λόγος είναι ο ίδιος όπως και σε άλλες περιπτώσεις. Ο Zahi Hawas ο τότε Αιγύπτιος υπουργός Αρχαιοτήτων απαγόρευσε στα μέλη της αποστολής να δημοσιεύσουν στοιχεία γι' αυτό το εύρημα και από τότε δεν υπάρχει καμιά άλλη πληροφορία. Αλλά οι ερευνητές για να συλλέξουν πληροφορίες πρέπει να κάνουν και ανασκαφές, αυτό όμως δεν τους το επέτρεψαν. 

Όμως, αυτό δεν ήταν το μοναδικό εμπόδιο. Φτιάχτηκε και ένα κανάλι με τέτοιον τρόπο ώστε η περιοχή να χωριστεί σε δύο μέρη. Σήμερα η περιοχή είναι βυθισμένη σε υπόγεια νερά και είναι πιθανόν να συμβαίνει το ίδιο και με τον Μεγάλο Λαβύρινθο. 

Τι κρύβεται κάτω από την έρημο της Αιγύπτου και γιατί υπάρχουν τόσα εμπόδια στις έρευνες; Τότε οι ιερείς τον έκρυψαν από τον Ηρόδοτο και το λαό και τώρα οι αιγυπτιακές αρχές. Το μυστικό του Λαβυρίνθου φυλάγεται καλά εδώ και τόσους αιώνες. 

Είναι πιθανόν αυτό να οφείλεται στις λειψανοθήκες των παράξενων πλασμάτων που βρίσκονταν κάτω από Μεγάλο Λαβύρινθο και που οι ιερείς δεν θέλησαν να δείξουν στον Ηρόδοτο. Ίσως αυτό το εύρημα να ήταν η τελική απόδειξη ότι εκείνοι οι βασιλείς ή θεοί δεν ήταν ανθρώπινα πλάσματα ή πιθανότατα η απόδειξη για έναν χαμένο πολιτισμό. 

Ποιος ξέρει; Γι' αυτό που δεν υπάρχει αμφιβολία είναι ότι η ανακάλυψη θα μπορούσε να είχε αλλάξει την Ιστορία της ανθρωπότητας.

Πηγή: tierrademisterios.com