Ο Κόσμος των παράξενων φαινομένων, που παρουσιάζονται σε κατοικίες ή ανθρώπους μετά την απώλεια αγαπημένων τους προσώπων, έχει να μας διηγηθεί πολλές και παράδοξες ιστορίες για τις οποίες δεν δόθηκε ποτέ καμία εξήγηση. Ανάλογη είναι και η ιστορία ενός κοριτσιού που βίωσε περίεργες και μη αναμενόμενες εμπειρίες μετά την αναχώρηση του πατέρα της από τον τρισδιάστατο κόσμο μας. ΠΑΤΕΡΑ, ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ; Ένα κορίτσι, του οποίου ο πατέρας πέθανε πριν κάποια χρόνια, διαβεβαιώνει ότι δύο μέρες μετά το τραγικό συμβάν άρχισαν να συμβαίνουν περίεργα φαινόμενα στο σπίτι της. Σύμφωνα με διηγήσεις της μία μέρα που βρισκόταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι των γονέων της ένιωσε ότι κάποιος την χάιδευε στο πρόσωπο. Κάθε φορά που βρισκόταν μόνη, ακουγόντουσαν θόρυβοι σε όλο το σπίτι. Κανένας δεν την πίστευε αλλά, όταν μία μέρα που η μικρή ξαδέρφη της έμεινε μαζί της, και αναγκάστηκαν να φύγουν από το σπίτι γιατί η μικρούλα φοβήθηκε από τους παράξενου θορύβους, άρχισαν να την πιστεύουν. Η τηλεόρα...
"Είναι απαραίτητο να μην έχετε φόβο για την αποτυχία ..".
Είναι οι τελευταίες λέξεις που τηλεγράφησε ο Percival Harrison Fawcett (1867-1925) αποχαιρετώντας τη γυναίκα του, στις 29 Μαΐου 1925. Σχεδίαζε να ξεκινήσει την τελευταία μεγάλη περιπέτεια του, η οποία τελικά θα μετατρεπόταν σε ένα από τα πιο ανεξιχνίαστα μυστήρια στα χρονικά των ταξιδιών εξερεύνησης, από ένα καταυλισμό στο Mato Grosso. Μαζί με το γιο του Jack και τον φίλο του, Raleigh Rimell, εξαφανίστηκαν κάτω από άγνωστες συνθήκες, ενώ έψαχναν μία χαμένη πόλη του χειρογράφου 512 στην ανεξερεύνητη ζούγκλα της Βραζιλίας, τη χαμένη πόλη που ονομάζεται «Ζ»
.
 |
| Χειρόγραφο 512 |
Καλός γνώστης της αρχαιολογίας της περιοχής έδειξε πάντα ενδιαφέρον για παλιές ιστορίες που έλεγαν οι ντόπιοι για μια χαμένη πόλη στη ζούγκλα της Βραζιλίας. Σε μια περίπτωση, ο συγγραφέας και τυχοδιώκτης, Sir H. Rider Haggart του δώρισε ένα είδωλο από μαύρη πέτρα, με μυστηριώδη γλυπτά σημάδια και αμέσως μετά, έφτασε στα αυτιά του ότι ένας άνδρας που ονομαζόταν Francisco Raposo το 1743 είχε βρει μία Χαμένη Πόλη ψάχνοντας για τα ορυχεία Muribeca .
Η έρευνά του τον οδήγησε να διαβάσει ένα έγγραφο γραμμένο από τον Canon J. C. Barbosa ο οποίος στο έγγραφο περιγράφει με μεγάλη λεπτομέρεια εξερευνητική αποστολή του Raposo: το πως έστειλε την είδηση για την πόλη στον Αντιβασιλέα, Luis Peregrino de Carvalho Menezes της Athaide, αλλά και για το γεγονός ότι δεν έλαβε απάντηση που είχε ως αποτέλεσμα η ιστορία του Raposo να πέσει στη λήθη.
Μετά την απόκτηση ενός παλιού χάρτη - που σήμερα βρίσκεται στο τμήμα, «σπάνια έργα» της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ρίο ντε Τζανέιρο - της τότε άγνωστης περιοχής του Mato Grosso, νοτιοδυτικά της Βραζιλίας, όπου έδειχνε μία πόλη χωρίς όνομα, ο Fawcett δεν αμφέβαλλε, ότι η πόλη ήταν μία από τις χαμένες πόλεις της Βραζιλίας, απομεινάρια ενός αρχαίου πολιτισμού, της Ατλαντίδας. Έτσι, χωρίς να χάσει χρόνο, οργάνωσε γρήγορα μία αποστολή, η οποία θα ήταν και η τελευταία του.
Όπως είπαμε και παραπάνω, ήταν καλός γνώστης της περιοχής και ήξερε ότι θα μπορούσε να ταξιδέψει γρηγορότερα και να περάσει όσο το δυνατόν περισσότερο απαρατήρητος ανάμεσα στη φυλές της ζούγκλας- που δεν είχαν έρθει σε επαφή με τον λευκό άνθρωπο-, αν συνοδευόταν από λίγους άνδρες. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο επέλεξε το γιο του και τον φίλο του για την περιπέτεια, αλλά ... τίποτα δεν είναι γνωστό για το τι συνέβη όταν μπήκαν βαθιά μέσα στο δάσος.
Πριν από την αναχώρηση, άφησε σαφείς οδηγίες ότι αν δεν επέστρεφαν , δεν θα έπρεπε να σταλούν αποστολές διάσωσης, γιατί και οι διασώστες θα είχαν την ίδια τύχη, αλλά αντίθετα από την επιθυμία του δημιουργήθηκαν περισσότερες από 13 αποστολές διάσωσης, στις οποίες πέθαναν κατά τη διάρκεια των προσπαθειών, εκατό από τους διασώστες.
Για δεκαετίες παρέμεινε ζωντανή η μυστηριώδης εξαφάνιση του. Ο Fawcett βρήκε την χαμένη πόλη; Κατέληξε να πεθάνει εξ αιτίας των Ινδιάνων της περιοχής; Έχασε τη μνήμη του περνώντας το υπόλοιπο της ζωής του ως επικεφαλής μιας φυλής κανιβάλων; .. Όλα ήταν φήμες.
Το 1927 βρέθηκε πινακίδα, που ανήκε σε μία ινδιάνικη φυλή, και η οποία περιείχε το όνομά του, και το 1933 βρέθηκε πυξίδα του από θεοδόλιθο. Το 1951, ο Βραζιλιάνος Orlando Vilas Boas , δήλωσε ότι ο Calapo, αρχηγός μιας φυλής, υποστήριξε ότι είχαν δολοφονηθεί εξερευνητές και ότι γνώριζε που βρίσκονταν τα λείψανα τους. Όμως, αργότερα, μια περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι τα οστά δεν ανήκαν στον Fawcett. Το 1998, ο Άγγλος εξερευνητής Benedict Allen πήγε να συναντήσει τους Ινδιάνους Kalapalo σε μια αποστολή που οργανώθηκε από το BBC, διότι σύμφωνα με τον Vilas Boas, αυτή η φυλή είχε παραδεχτεί τη δολοφονία τριών μελών της αποστολής της Fawcett. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης με τον Vajuvi, έναν από τους γέροντες της φυλής, διαπιστώθηκε ότι ούτε αυτή η φήμη δεν ήταν αληθινή.
Για δεκαετίες παρέμεινε ζωντανή η μυστηριώδης εξαφάνιση του. Ο Fawcett βρήκε την χαμένη πόλη; Κατέληξε να πεθάνει εξ αιτίας των Ινδιάνων της περιοχής; Έχασε τη μνήμη του περνώντας το υπόλοιπο της ζωής του ως επικεφαλής μιας φυλής κανιβάλων; .. Όλα ήταν φήμες.
 |
| Orlando Villas και οι Ινδιάνοι Kalapalo, μπροστά στα υποτιθέμενα οστά του Perry Fawcett |
Το 1927 βρέθηκε πινακίδα, που ανήκε σε μία ινδιάνικη φυλή, και η οποία περιείχε το όνομά του, και το 1933 βρέθηκε πυξίδα του από θεοδόλιθο. Το 1951, ο Βραζιλιάνος Orlando Vilas Boas , δήλωσε ότι ο Calapo, αρχηγός μιας φυλής, υποστήριξε ότι είχαν δολοφονηθεί εξερευνητές και ότι γνώριζε που βρίσκονταν τα λείψανα τους. Όμως, αργότερα, μια περαιτέρω ανάλυση έδειξε ότι τα οστά δεν ανήκαν στον Fawcett. Το 1998, ο Άγγλος εξερευνητής Benedict Allen πήγε να συναντήσει τους Ινδιάνους Kalapalo σε μια αποστολή που οργανώθηκε από το BBC, διότι σύμφωνα με τον Vilas Boas, αυτή η φυλή είχε παραδεχτεί τη δολοφονία τριών μελών της αποστολής της Fawcett. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης με τον Vajuvi, έναν από τους γέροντες της φυλής, διαπιστώθηκε ότι ούτε αυτή η φήμη δεν ήταν αληθινή.
Francisco Javier Tostado
Απόδοση από τα Ισπανικά Α.Χ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου